Adulatio

imaginato. ⁊ ꝓpterea cuꝫ xp̄c latria adoret̉: ſic ⁊ eiꝰimago. qꝛ vt dicit Dama. iij. li. c. viij. honor imaginis ꝓuenit ad ꝓthopituꝫ .i. imaginatū. de hoc eſttex. in. c. venerabiles. de ꝯſe. diſt. iij. Nec ob. illudExodi. xxvj. Non facies tibi imaginē ⁊cͣ. qꝛ illudꝓhibitū fuit ꝓ eo temꝑe quo deus naturā humanam nō aſſumpſerat. qꝛ tūc figurari non poterat.Secus in humanitate aſſumpta ppterea imagīesſunt libri ſimpliciū ad eoꝝ inſtructōeꝫ recte a ſanctis inuente: vt in. c. ꝑlatum. de ꝯſe. di. iij.6 ¶ Utrum crux xp̄i ſit adorāda latrie? Rn̄. ꝙ honor ſiue reuerentia nō debet̉ niſi rōnali creature.Inſenſibili v̓o nō debet̉ niſi rōne nature rōnalis.Et hoc dupl̓r. Primo inqͣꝫtum repreſentat creaturam ratōnalem. Scd̓o inꝙͣtum ei ꝯiungit̉ qͦcunqꝫ mō. Primo mō ſolent hoīes venerari imagīesregis. Scd̓o modo eiꝰ veſtem. Utrunqꝫ aūt venerant̉ hoīes eadem veneratōne quā ⁊ regē. Si gͦ q̄ratur de cruce qua xp̄c fuit crucifixus: an ſit adorāda dico ꝙ vtroqꝫ mō eſt veneranda. Primo qꝛ repreſentat figurā xp̄i extenſi in ea. Scd̓o ex ꝯtactueiꝰ ad xp̄i membra. ⁊ ex hoc qꝛ eius ſanguine eſt ꝑfuſa. Un̄ vtroqꝫ mō adorat̉ adoratōne eadeꝫ cumxp̄o .ſ. latrie. Et ideo crucē alloquimur et deprecamur quaſi ip̄m xp̄m. Si v̓o loquimur d̓ cruce xp̄iin alia maͣ. ſcꝫ lapidis: ligni ⁊ hmōi ſic veneramurtm̄ eam vt xp̄i imaginē quā veneramur adoratōelatrie: vt dictuꝫ eſt. Aliqui tn̄ vt Tho. tenēt in. iij.q. xxv. ꝙ crux xp̄i in qua pependit non adorat̉ eadem adoratōe .ſ. latrie cū verbo cū non ꝑtineat adꝑſonā eiꝰ quaſi ꝑs eius: ſꝫ rōne īꝑdulie in qͣ eſt quedam res xp̄i. rōne cuiꝰ veſtis ſil̓r ⁊ alia q̄ ad humanitatem eiꝰ referunt̉ iꝑdulia adorant̉. Sꝫ. S. Bona. in. iij. di. ix. dicit. ꝙ illa crux vt eſt res q̄daꝫ nōdꝫ adorari latria nec dulia. ſꝫ adoratōne cuiuſdamhonoris ⁊ reuerētie tanqͣꝫ inſtr̄m nr̄e ſalutis. ſicutetiā reueremur ſacr̄a. Pro eo ꝙ ſunt inſtr̄a noſtreſalutis ⁊ quelibet haꝝ pōt teneri.7 ¶ Utrū mr̄ xp̄i ſit adoranda latria? Rn̄. ꝙ non.cū ſit pura creatura: qꝛ tn̄ eſt mr̄ dei qd̓ eſt excellentiſſimū. ita ꝙ excellentiꝰ pure creature ꝯuenire nōpōt. Iō ſibi nō tm̄ ꝯuenit honor dulie ſꝫ etiā īꝑdulie q̄ dr̄ dulia maior ẜm glo. Iere. iiij. c.8 ¶ Utrū ſanctoꝝ reliquie ſint aliqͦ mō venerandeRn̄. ꝙ ſic. vt vult Aug. j. de ciui. dei. qn̄ aliqͥs afficit̉ ad aliquē. ea q̄ ſibi de eo reliquunt̉ poſt morteꝫvenerat̉: nō tm̄ corpꝰ ⁊ eiꝰ ꝑtes. ſꝫ etiaꝫ aliqͣ exteriora. vt veſtes ⁊ hmoi. Manifeſtū eſt aūt ꝙ ſanctosdei venerari debemꝰ inꝙͣtum ſunt mēbra xp̄i: filij⁊ amici ⁊ interceſſores nr̄i. Et ideo reliquias ſctōꝝqualeſcūqꝫ in eoꝝ memoriā honore ꝯgruo venerari debemꝰ. Unde ⁊ xp̄c eas honorat in eoꝝ pn̄tiamiracula faciendo.9 ¶ Quid āt ſit latria. vide. jͣ. latria ⁊ iꝑdulia. ī. c. ſuo10 ¶ Utrū aliqͥs poſſit adorare aduerſariū ſine peccato? Rn̄. ꝙ nō. etiā ſi xp̄c fore credat̉. niſi interiꝰvel exteriꝰ ꝯditio exprimat̉ actual̓r. qꝛ ip̄a nouitasrei inſolite ꝯſideratiōeꝫ ⁊ attentōeꝫ actualē reqͥrit.ſicut dr̄ de btā vir. ꝙ cogitabat qual̓ eēt ſalutatio.In adoratōe v̓o hoſtie ſufficit hanc ꝯditōneꝫ hr̄ehabitualiter .ſ. ſi ꝯſecratio debita ē facta ꝓ eo ꝙ ho

ſtie ꝯſecratio eſt conſueta.quid ē? Rn̄. ẜm Alex.Dulaſlo ſcōa ſcd̓e t̓ctatu d̓ adulatione eſt pctm̄ ex ẜmone vane laudisalicui exhibito intentōe ꝯplacēdi. Laudare em̄ aliqueꝫ de qͦ nō eſt laudandꝰ. vel pluſqͣ ēlaudandꝰ. vel nō eo ſine qͦ fieri dꝫ pctm̄ eſt. Et dehac. xxv. di. §. alias. vj. q. j. ſunt plurimi. xlvj. di. ſt̓nōnulli. ⁊. ij. q. iij. nemo peritoꝝ.¶ Utrū adulatio ſit pctm̄ mortale? Rn̄. ẜm Ale.vbi sͣ. ꝙ triplex eſt genꝰ adulatōis. Primū qd̓ dic̄malū bonū fouēdo peccatoreꝫ in pctīs. Et hoc eſtmortale. Qd̓ intellige ſi malū tale eſſet mortale ẜmgl. in. d. c. ſunt plurimi. ꝑ. c. ſt̓ nōnulli. xlvj. di. Secus ſi illud malū qd̓ laudat eſſet veniale: qꝛ tc̄ adulatio eſſet veniale pctm̄. xxv. di. al̓s. ⁊ .xlvj. di. clericus qui. Scd̓m genꝰ adulatiōis eſt ꝙ ſit intentiōenulli nocēdi. ſꝫ vt alicui ꝓſit vel ꝯplaceat: vel aliaꝫvtilitatē ꝯſequat̉: ⁊ laudat in illis q̄ nō ſunt pctā: ⁊iſtud eſt veniale. Si v̓o ſfit intentiōe nocēdi alteri.Licet alteri ꝓſit ē mortale: vr̄ em̄ face̓ libidine mortali. Terciū genꝰ ē circa ea q̄ nō ſt̓ pctā ⁊ nec ꝓdeſtnec obeſt: ſꝫ tantū ꝯtemptū dei generat ꝓpt̓ aſſiduitatē. ⁊ ē mortale .ſ. vel ī eo cui adulat̉: puta quia ꝑadulatōeꝫ mortal̓r peccat in ſuꝑbia vel alio mō: vl̓in eo qͥ adulat̉: vtputa qꝛ nō timeret deū offendē:⁊ ēt dat cām alteri peccādi mortal̓r ex adulatione.Laudare āt aliquē nō mēdacit̉ ad finē bonū viciūnō eſt nec adulatio. ꝯcor. Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. cxv.¶ Utrū impetrās bn̄ficiū ꝑ adulatōeꝫ teneat̉ re­ 2ſignare? Rn̄. Alex. vbi sͣ. ꝙ dꝫ reduci ad manꝰ abobſequio. Un̄ ſi non ẜuiret ei in alio: niſi in hoc ꝙſibi adularet̉: credo ꝙ indigne reciꝑet: ⁊ reſignareteneret̉: ſicut ille qui ſeruit in turpi officio. Turpeaūt officiū dr̄ cui eſt annexū pctm̄. hec Alex. Sedtu de hoc dic latius. jͣ. ſymonia. v. §. iiij.¶ Utrum dare adulatoribꝰ ſit pctm̄? Rn̄. ꝙ tale.pctm̄ eſt dare qͣlis ē adulatio ꝑꝑ quā dat. Si veniale: veniale. Si mortale: mortale. vtꝫ. lxxxvj. diſ. c.donare. ⁊ duobꝰ. c. ſe. Et ſic intellige Tho. ſcd̓a ſecūde. q. clxviij. Dare tn̄ adulatori: nō ꝓpter adulationē ſꝫ ꝓpter pietatem ad ſuſtentatōeꝫ nature nōeſt pctm̄. vt in dictis. c. no. Idem dic de dantibushyſtrionibꝰ. vt in dictis. c.¶ Clericis adulatio ꝓhibet̉. Et ſi exercēt̓ adulatio 4nem degradādi ſunt. xlvj. di. c. dericus. el. j.¶ Adulatio fit qͣtuor modis ẜm Alex. vbi sͣ. Pri­ 5mō laudando bonū qd̓ nō hn̄t. Scd̓o augēdo bonum: qd̓ hn̄t pluſꝙͣ ſit. Tercio laudando malū qd̓hn̄t dicendo bonū. Quarto minuendo malū ip̄mſcꝫ dicēdo non tamgraue pctm̄. Primi duo modiſunt venialia pctā: niſi īmiſceat̉ ꝯtemptꝰ dei: vl̓ ineo qui laudat: vel in eo qui laudat̉. Terciꝰ ⁊ quartus modus eſt pctm̄ mortale. ſi malū ſit mortale.facit. d. §. al̓s. in glo.Ꝙeſt alieni thori viDulteriūNolatio. Un̄ dicit̉adulteriū quaſi ad alienū thoꝝ acceſſioxxxvj. q. j. §. cum gͦ. Et aliqn̄ eſt ſimplexſcꝫ qn̄ ſolū alter eſt ſolutꝰ: qn̄qꝫ duplex .ſ. qn̄ amboſunt ꝯiugati.