Iohannes G S D Petro ſuoEnit ad me veſperi familiariſſimus mihi Iohānes qui cuꝫmihi non modo familiaritas antique neceſſitudinis veruꝫetiam affinitas intercedit rogauitqꝫ me vt omni ſtudio cūra diligentiaqꝫ curarem ne prefecturam mutinenſem amitteret quāꝓpe modū ſecutus eſſet. Ego vero cū te apud ſenatū autoritate plu-rimū valere meminiſſē nullūqꝫ plꝰ poſſe certe ſcirē ſtatui abs te pertere vt ſi qͦd vnqͣꝫ gratū mihi te facturū exiſtimes hoc illud arbitreris. rogo enī vt Iohannē ab emulis ſuis abtrectatoribꝰqꝫ defēda-qui p̄fecturā mutinēſem arriꝑe tēptant. hoc mihi in maximoꝝ beneficioꝝ cumulo collocabo erit enī mihi maxīo honori faīliarē meumoꝑa mea hūc mgr̄atū obtinuiſſe etenī raro mgr̄atuꝫ exꝑtꝰ es. ꝓfite-orqꝫ me tibi ꝑpetuo obnoxiū ī mortali bn̄fitio fore. ſꝫ ſi qͥd etiā ī memeritoꝝ īterdū ꝯtuliſti ſtudui ea qͥdeꝫ tibi ſūmo ſtudio pro viribuscumulate reſtituere UaleAliud exemplumOn potui dulciſſime Mathia efficere vt nūc ad te nō ꝑſcriberē qͣnto feruore qͣnto ſtudio qͣnta deniqꝫ iocūditate ioh̓ ītuis ſacris legibꝰ oꝑam hactenꝰ dederit ꝙ ſi in ea facultatevti ꝑpulcre īceꝑat ꝑgeret paucis poſt diebꝰ ſūmū leguꝫ apicē ꝑtingeret. qꝛ ꝟ̓o heſterno veſperi quēadmodū pecunijs deficere īcepiſſꝫmihi retulit admodū vereor ne ſtudiū ſuum deſerere poſtpone̓qꝫ cōgatur. Quod qͥdeꝫ īpedies ſi ex redditibꝰ tuis qͦs hoc anno vberri-mos ſuſcepiſti ſibi ſueqꝫ egeſtati ſubuenies. fortaſſis frater tuꝰ qͥ vtaudio qͣꝫprimū ex aſia ad te venit. Nam negotiationi fortuna plurimū arriſit. lucri ſui qd̓ īeſtimabile ē ꝯſecutꝰ te faciet potiſſimuꝫ ꝑtici-peꝫ ſi nepotis ſui ꝟtutes qͣꝫplures ab oībꝰ p̄dicari teqꝫ īopie ſue velle occurrere p̄ſenſerit. Quid inqͣꝫ amabiliꝰ. quid meliꝰ. aut qͥd optatius tibi poſſet accidere qͣꝫ filiū litteraꝝ peritiſſimū moribꝰ eloquētiaac prudentia magnoꝑe p̄ditū habere qͥ domui tue nobiſqꝫ familiaritatis et affinitatis tibi vīculo ꝯiūctus. auxilio. conſilio. honori. etglorie eſſe poterit. Itaqꝫ hec oīa tecuꝫ mente reuoluas pecuniaſqꝫqͣꝫprimū ad eū tranſmittas. Hoc enī te ſcire velim. niſi eum tantaegeſtate laborare vidiſſem atqꝫ eas impenſas qͣs facies tam neceſſarias et frugi futuras nihil hoc tempore ad te ſcripſiſſeꝫ. Quocienſcūqꝫ enī aliquid ꝑcepi qd̓ honori ac fortunis tuis potuit cōducereac detrahere nō potui ſuꝑſidere quin redderē te certioremAliud exemplumEmini me et patrē tuū miꝝ ī modū coluiſſe. et clariſſio viroſūma amoris neceſſitudine ꝯiūctū fuiſſe ꝙ vix tum ingenio