Primo cōſideres quia ⁊ tu peccatores. ⁊ tutatōe indiges. In qͦ ergo aliū iudicas teip̄m ꝯdemnas cū eadē facis. Quid enī in ꝓdeſtſi aliꝙͣ ꝟbis meis ſanauero ⁊ in ꝓprijs paſſionibus languēs ꝑmāſero. bene illi cui malicia mea cedit in bonū: ſꝫ ve in̄ ꝓprie ſalutis interemptori. Nō eſt iudiciū manſueti cordis incōſiderate aliū corripere aut in correptōe modū trāſire. vel nō poſſe motū inuectōis differre donec ira in manſuetudinē ⁊ zelus amarus redeat in dulcedinē. Forſitan tūc videbis nō eſſe tante culpe reū ꝙͣ rep̄henderas: aceciā magis excuſab̓ ſuꝑ quo pͥus ſubito indignabaris: Sꝫ ⁊ tuemalicie imputab̓ nō incōgrue ꝙ tantillū nō potuiſti incurie ꝑferrelugeb̓qꝫ plus iniuſtā correptōeꝫ qͣꝫ illiꝰ culpā. Prudēs eſto ⁊ UaleDe miſericordia libenter ꝓximo impendēdaonq̄reris ſcriptis tuis ac eciaꝫ ſepiꝰ viuā cōcione cauſarisꝙ Anthoniꝰ Bartholomeꝰ ⁊ Frāciſcus familiares ceteriqꝫſodales nri grauiter ferāt fragilitatē tuā. ⁊ quaſi dedignent̉ correptiones tuas ꝑamplius ſuſtinere: Qd̓ ſi ita eſt vt eſt pudeat te aliqn̄nondū didiciſſe ꝑuos liborij nri hoīs certe ⁊ benigni ⁊ purbani defectus tollerare qui vel tandē infirmitatē ꝓpriam ab alijs deſideraſportari. Sꝫ ſi me audire volueris cōſilijs meis hūc morbum facilecurabo: Reuertere ad temetip̄m ⁊ ꝑtimeſce ne amplius grauiꝰ delīquas indignādo ⁊ male ferendo qͣꝫ frater tuꝰ peccādo. Ille forte caſū ſuū mor vt agnouit fleuit ⁊ de cetero cauere ꝓpoſuit tu ꝟo imꝑaciēs ⁊ īcompaſſiuꝰ pcc̄m tuū nec inſpexiſti nec fleuiſti. Adhuc ille ſatis bene ꝑ amorē in corde ſuo tecū ſtat et nihil mali d̓ te eſtimat. ſꝫ ſemagis huīliat. et te ſuꝑ ſe iuſtificat. videas ergo ſi p̄fatoꝝ ſodaliūnrōꝝ ſocietati recōſiliari vis ne ille qͥ tibi pccōr videt̉: in regno deite p̄cedat. et tu cū iuſticie preſūptione ſil̓is fias ſuperbo phariſeo qͥre ꝓbatus ē a dn̄o ꝓpter ſuā ſuꝑbiam aduerſus publicani humili-litatē. Hec perdiſce et tene et melius habebis. Uale-De ꝟtutibus adipiſcendisOcui te cariſſime Paule indignis lrīs meis quomō teip̄mdebeas vincere. et zelus ꝯtra ꝓpria vicia exercere Studeaſergo magꝭ ac magis ꝓficere. et ſemꝑ aliquid vicioſe ꝯſuetudinis āputare Sicut enī negligentia viciā nutrire ſolet et ꝟtutes amittere ita diligentia q̄libet inueterata mala euertit ⁊ expugnat. Dā et-ſi labor ē in pͥncipio pugne: tn̄ cū videris paulatim hoſtes ruere cōſolaberis de ꝓſpero fine. Impedit nos valde mͥ crede ꝙ nō audemviolentiā inferre nature. o qͣꝫtos labores faciūt homines ꝓ terreniſlucrādis: et nos ꝓ eternis bonis marceſcimꝰ Nauta petit mare. incator circuit regiones. miles fert arma bellica. ruſticus vomere ſcī
ſcī et
iibine mayalea.