te querēde pecunie magisqͣꝫ colēde amicicie factū ſtudioſum Itaqꝫverebar ſi ad te ſcripſiſſē ne īportunus magis qͣꝫ officioſus accederēHūc aūt lecta pulch̓rima tua ad me epl̓a intellexi redijſſe iā muſascū vetere amico in grām Quare nō poſſuꝫ nō gratulari mutue no-ſtre beniuolētie que vl̓ abſentis viciſſitudīe lrāꝝ conat̉ pn̄tiſ reddere Qd̓ quidē hūanitatis ac benignitatiſ officiū ne vtiqꝫ p̄termittamus eque ſperare de te debeo vt de me ip̄o poſſū īmutabiliter ꝓfiteri Ꝙ aūt laudas meā abitionē a venetis. gaudeo conſiliū meū oēlaudari abs te viro ⁊ optimo ⁊ prudēti mihiqꝫ amiciſſimo Nā qd̓ſcire cupis qͣꝫ me delectat Bononienẜ māſio delcāt ſane plurimumNā ⁊ vrbs amena ē ⁊ ppl̓us perhumanus ⁊ reꝝ oīm que vel ad victū vel ad vite cultū attinēt magna abūdancia ⁊ laudatiſſimaruꝫomniū artiū ſtudiū vehemēs Preterea quod me maxime delectat.omnibus ſū gratiſſimus Faciat deus vt nobis hoc gaudij ſit perpetuū Tu vale ⁊ſi quid ē quod poſſim tua cauſa ſcribe Ex Bono-nia iii. Idus maias Accccxxviii.Franciſcus philelfus Gaſparino bergamenſi ſal.Aleatius Mediolanenſis aulicus ducaliſ me adiit tuo no-mīe atqꝫ ſaluere iuſſit petijtqꝫ te facerē cerciorē quo in ſta-tu eēm quippe qui id a me intelligere cuperes Ago grās tue hūa-nitati quod tam beniuole mecū agis Faciſqꝫ nihil alienū a ſingulari mro erga te aīmo Quod aūt ſcire de me cupiebas idcirco paucis oſtendi ꝙ is Galeatius tū me pͥmum adiuit cū iam eſſet equūaſcenſurus Ego in Italiam redij eo conſilio vt venetijs apud ve-teres amicos vitam agerem Exiſtimabamqꝫ mͥ honeſtiſſimā ꝓpo-ſitam eē fortunā ſꝫ mea me plurimū fefellit opinio Nam longe illiceram deteriore futurus cōditione qͣꝫ pro pactis promiſſiſqꝫ deberetur Itaqꝫ cepi ex temꝑe conſilium Meqꝫ Dononiā recepi Qua invrbe et ampliſſima ⁊ bonaꝝ omnium artiū ſtudijs munitiſſima honeſta omnis ſecūdaqꝫ ſunt Id quod ex optimis filijs tuis Iohanne Auguſtino atqꝫ Gwiniforto cognoſcere potuiſti. Ex qͥbus ip̄isego de omni re atqꝫ ſtatu tuo certior fc̄s: ſū Tibiqꝫ plurimū graculor. ꝙ apud eum es pnͥcipe quo hec etas nihil habet neqꝫ illuſtrius neqꝫ p̄ſtantius. vale ex Bononia p̓die Idꝰ iuniaſ AccccxxviiiFranciſcus philel. Ambroſio monacho camaldulēſi ſa-vod me nōdum viſum tanta humanitate ꝓſequeris. vt iānō mō diligere. ſed amare etiam videaris. habeo tibi grāmequidē ſingularē Es enim ingenio ⁊ facili ⁊ ꝑ benigno Quas autēm laudes tribuis. eas aſcribo bonitati ⁊ māſuetudini tue. nō eniꝫis certe ſū quē tanti facere debeas Itaqꝫ non poſſum te non exiſti

alteruicredi-nillūa.puli et

qꝫ veriHale E