vbi ⁊ libros repperi ornatiſſime ꝯſcriptos quoꝝ autores fuerūt teuthones. Mirabar cur hodie nihil eloquentie his in regionibus eluceret. Sꝫ venit in mentē apud ytalos qͦꝫ tꝑuſ fuiſſe quo ſepulta dicēdi facultate barbaroꝝ inſcicia dn̄abatur. An̄ centu ferme annos⁊ antea trecentis qͣdringentisqꝫ nō inuenies qui ꝑ ytaliā ſermonēhabuerit terſuꝫ ⁊ lucidū. Sic pingēdi ſculpēdiqꝫ accidit arti. Si ducentoꝝ trecentoꝝqꝫ annoꝝ aut ſculpturas intueberis. aut picturaſinuenies nō hominū ſꝫ monſtroꝝ portentoꝝqꝫ facies. priſcis ꝟo ſeculis Appellem atqꝫ zenſim policletu phidiā ⁊ praxiteleꝫ magnosfuiſſe comꝑimus ⁊ de ſtatuarijs quidē ipſi videmus ⁊ ꝟgilio fidēhabemus dū ait Credo equidē viuos faciēt de marmore vultus.De pictoribus vero teſtimonia ſūt clariſſimoꝝ viroꝝ. qui profectominime tantis eos p̄conijs obtuliſſent, ſi picturā nō aſpexiſſēt ſculpture vel ſimile vel illa pulchriorē. Sꝫ ecce iam reuixerūt ſculpēdipingēdiqꝫ diſcipline. Reuixit eciam eloquentia Et noſtro quidemſeculo apud ytalos maxime floret. Spero idem in teuthonia ſuturum ſi tu tuiqꝫ ſimiles continuare ⁊ amplam totis conatibus. Oratoriam decreueritis. Accepi apud Nurembergam plebanum Sancti Sebaldi virum grauem tua permotu perſuaſione multis lucubrationibus hyſtoriam atqꝫ rhetoricā proſequi. Diligo ego vosambos qui patriam moribus ornantes etiam litteris munire ſtudetis. Uale; Ex Noua ciuitate pridie Kal̓. Iebruan.Eneas Siluius Nepoti ſuo Anthonio S. DĘtulit mihi pater tuus te dum puer adhuc eſſes miro litterarum amore fuiſſe incenſum. Poſtqͣꝫ vero ex ephebis exceſſiſti. Neminem eſſe qui tibi iam amplius vt ſtudeas queatperſuadere. que res non mira tantum mihi: ſed ſtupenda eſt. Tete-ri enim puericiam ſimul et ſtulticiam deponunt. virilem togā ⁊ prudenciam induentes. Tu contra ſapiens puer ſtultus vir cupis videri. Et barbam quaſi virtutis vmbraculum recipis. Doleo certetui cauſa. nec quid de te futurum ſit ſcio. Inquit Cicero noſter vtquis in adoleſcentia viam eligat et genus vite quo vti debeat.Idem Hercules factitauit. Dam cum per quietē due ſibi mulieresſupra humanā formā venuſte apparerēt. ⁊ altera ſibi voluptateꝫ: laborē altera ꝓmitteret. hāc ſecutus eſt. ſciens quia poſt laborē certaminis p̄mium dat̉. Nec coronat̉ vt inqͥt Apl̓us niſi qui legittīe certauerit. Tu ꝟo vt audio vagari vis ſemꝑ. nec aliqd̓ genus vite ſaltem honeſtū amplecti ſtudēs. Lrās quas puer amaſti iam vir odiohabes. Pudet me tui cauſa. Neſcio enim quid eſſe poſſis abſqꝫ

jxiis diu

mane ī3eſcenterdijs atnepos cpo. forencia armanpoſitispus eſt.