nōnulle rationes q̄ mͥ ſpem faciūt te meis votis annuituꝝ qͣs breuiter tibi exponā ne me temere atqꝫ incōſulte motū iudices. Omēsqͥ libros cumulāt. aut oblectari illis. ⁊ fieri legēdo peritioreſ cupiūtaut videri amatores ſapiēcie volūt. vt trāſeuntes ꝑ viaꝫ digitulismonſtrent̉. Hi ſūt qui magnas ⁊ p̄cioſas hn̄t bibliotecas. In qͦꝫpulptis Areſtoteles plato Cicero Seneca ꝟgilius. Liuiꝰ ⁊ omnisvetuſtas deliteſcit. Priores qͥdem vt gaudiū ꝑfectū habeant opuſ-cula cōicant. cōmodāt: ⁊ in cōmodatū recipiūt. trāſcribi ꝑmittur. ⁊tātomagis exultāt qͣꝫto vulgaciora ſapientū viroꝝ voluīa conſpicatur. Alij ꝟo tanqͣꝫ theſaurū libros recōdunt ⁊ corrodi potiꝰ tinea⁊ opicis muribus ferūt: qͣꝫ in apertū dare velint. Nec tā diligentervellus aureū draco cuſtodiebat. aut aditum orci cerberus. qm̄ iſtiſuos libros. quoꝝ dūtaxat marginibus ⁊ aureis bullis oblectan-tur: nunqͣꝫ quod interius ſit legētes aut intelligētes. ꝙ ſi tu ex hiseſſes nunquā vel tibi ſcribere vel te alloqui temptaſſem. Sꝫ aiuntomnes qui te norūt ſimilem illis pͥoribus eſſe qui poetas ⁊ Oratores nō vt in tetro carcere claudas: ſed vt ad tuā ⁊ cōeꝫ vtilitatē publices. emere congregareqꝫ ſtudes. Niunt preterea te omnibus inrebus fore liberalem benignū munificum. ⁊ in omnes homines: tūin eos qui tuorū ſtudioꝝ amatores ſunt largum atqꝫ beneficum.His ergo allectus moribus decreui has meas litteras ad te dareteqꝫ hortari rogare obſecrareqꝫ vt per aliqd̓ tempus in vſum meūOratores ⁊ Poetas quos preſcripſi venire permittas. quoniaꝫ adte nichilo peiores reuertentur: ſed potius per ridentia prata ⁊ floridos agros verni tempore tranſeuntes. mecuꝫ poſtqͣm confabulatialiquantiſper fuerint. tanqͣm recreati alariores te repetent. Quianullus eſt tam gratus locus nulla tam iocunda ſocietas cuiuſ nōaliquando emergat ſacietas. Miſſos igitur illos fac vt nō ſolū mihi. ſed vt ipſis etiam geras morem. Ad hec accedit Michaelis queapud te eſt familiaritas. huic eciam placebis. ⁊ is vadem cum do-mino Vilhelmo prothonotario regio et tui obſeruantiſſimo ſe da-bit libros non ituros eſſe ſiniſtrorſum: ſed ad te pura fide remeaturos. addo ⁊ tercium quoniā mihi etiam libri ſunt quorū te poterocum voles participe̓ facere. ⁊ ſic viciſſim tu meiſ vteris ⁊ ego tui-per fruar. Ut ergo finem epiſtole donē. credo me non eſſe ſtulta poxicione vſum: ſi id poſtulo quod moribus tuis eſt conſentaneuꝫ cōcedere. tu te mihi potes annuere: ſi tua eciam in eo verſat̉ vtilitas.ſi nō ſolum meā: ſed eciā Michaelis amātiſſimi tui ꝯmoditatē ꝓmoueo. Tu fac vt ratione pocius obtineā qͣm ceca fortuna repellar: inqꝫ vti mancipio imperā. Datū in noua ciui. auſtrie vi. ydꝰ apͥlis.