Um lrās ad te daturus eſſem magnanime vir qͥbus ⁊ anCtea me tibi deditiſſimū ꝓ tua dignitate ⁊ nūc aſtrictū affinitate noua declararē tuisqꝫ mādatis obſeq̄tiſſimū filiū ſb̓icerē. attulit iͥ humaniſſimā tuā epl̓am generoſus iuuēis conſobrinus tuus Iacobellus malabarba. Multis p̄terea ꝟbis tuaꝫ in mecaritatē (qͣꝫqͣꝫ de ip̄a nō dubitabā) elegāter edocuit. Is mihi īdiesinclite miles quantū alacritatis attulerit nō facile dixerim: ſimulenī ⁊ de tua incolumitate. qd̓ ſūme affectabā audiui ⁊ de ſingulariin me beniuolētia paternaqꝫ pietate cū ex huiꝰ frīs mei ſuauiſſimoẜmone tū etiam ex lrīs tuis cognoui: quas veluti munus p̄cioſuꝫa te impetrare p̄cibus conſtituerā. Quas ꝟo tue benignitati grāsreferā. que me p̄uenire in ſcribēdo eſt dignata nullas certe dignasinuenio. Sed quid in animo ſedeat dicā: Laudū qͥppe tuarum atꝫꝟtutum contemplator ero ſemꝑ mādatisqꝫ tuis monitis volūtatideniqꝫ ꝓmptus obtemꝑabo. Katherinā aūt conſobrinā tuā cōiu-gem meā tu diuino atqꝫ humano iure meritiſqꝫ ip̄ius volēs quidēac libēs amabo vnice. tu veneratione tui ſtudiolius. omni pietatecolam. Nec ſolū ip̄am veꝝ omnem eius domū quā eſſe tuā ſanctiſſime ꝓfiteris. Demo p̄terea. qͥſquis ille ſit in mei noticiam ꝑueniet.ſi ex tuis eē cognouero. nō p̄cipuo amore ꝓſequuturꝰ ſim. Hec meain te gratitudiniſ officio fore polliceor. Ad ea ſi qͥd addi ꝑ me poſſitattentiſſime ſpeculabor quē ſi hebetioris in p̄uidēdo ingenij vl̓ obtuſioris eē ꝑſpexeris. nō ab tua crit humanitate alienū quid velisdignitatis kē t̓cep ⁊ ꝑ̄ſpicioedicere. NaleTriſtophori Darzizij arciū ⁊ Medicine doctoris tatud̓ eteEpiſtola ad Got̓nifortū regiū Senatorē atꝫ legatūrate adro fuerūt nobis lrē tue. ꝙ ſollicitudinē qua de ruaſalute neſcij tenebamur abſtulerūt ſignificātes nō ſolum teIoſpitē ſꝫ incolumē ac grādi ſtatu eē; Congratularis etiā ſtatui nōſtro nec inter nos expectandū ē vt adinuicē blādiamur veꝝ ꝙ aſtrigor intimo mentis affectu dicā. Nō poſſum illam in me extinguereaffectionē quin ſenſibus te poſſidere teqꝫ frui vehemētiſſime deſiderēneqꝫ in mentē id poſſum inducere vt eo ſolo ꝯtentus ſim ꝙ te bene valere. ac felicia ml̓ta hrē ſciam. Hec oībus homībus cōe eſt cōuerſari ⁊ apud me ſꝑ iocundiſſimū habitū eſt. cū ſuis amiciſſimiſqꝫvnanimē vitā degere. Nō euī ſtoycos inſeqͦr qui ſolo animo in hacvita felicitatē poſſideri poſſe voluerūt. Quare mixtā habe animiinci paſſionē. ⁊ dolore / ꝙ te caruimꝰ lōgis tꝑibuſ qͥd de te ſit ignorātes. ⁊ gaudio ꝙ rebꝰ ꝟſeris magnis qͦ te illū preſtes qͥ dignꝰ ſis maioribus nrīs. Summū deū allegas hoc dediſſe velim ⁊ credo. Sic
xiitcedes ſeqantiqua tituamceſſitudiebrem te nrimod̓pperātteſtimondare īimasyincipem.Uru-
iihon