vel hic vel alibi domiciliū mihi deligam iam. Expecto tamen duroſpero confido fretus ⁊ mecenatis pietate et ſtudijs alioꝝ. Uerumne ſeneſcam inter ſperandū id nō ſuaſit ipſe Demoſthenes perſepemihi dicēdū eſt qui ſperat. Is mancus et inutilis eſt. Uale.Anthonius Panor. Cremone ſuo. SItto tibi oraciunculam Gerardi pon tificis viri. tum moriẜbus tum eloquētia inſignis quā ex tempore habuit apudpatres illos Baſilienſes elegātem quidē tuaqꝫ ⁊ doctoꝝ hominūlectione digniſſimā. Leges tu illam et perleges poſtea exſcribe̓damconcedas ſtudioſis humanitatis. tandē illā ad me remittes. mihiin delicijs reponendā ⁊ cōſeruandā tanqͣꝫ alteram animulam meāExpecto diu Placitum tuū. meus cōmodato abeſt. At tu nō lentuſſed mortuus es. et ſi nō mortuus certe lentus. Tui illi verſuſ mihimenti ſunt. eoqꝫ gratiores venient et polliciores quo tardiores.Uale.Anthonius Panor. Tremone-On eſt ꝙ me taciturnitatis accuſes ſi iuſtus es. Nam nudiuſtercius id ē eo illo die quo tuas accepi tibi reſpondi. tuoqꝫ reditu gratulatus ſum ⁊ litteris et animis. Cantauiqꝫ deis laudes regiqꝫ ſupremo Candida pro ſanctis ceſa iuuēca focis Tredi-te ſunt littere cuidā qui preſidet porte noue ex clientela. AnthonijSeccarie. apud quē facile hominē offendes. Adornat̉ tibi cameraTu veni qͣꝫ potes ocius deſideriū ⁊ ſuauitas mea. cupio a te ſcirean citra feſtū qd̓ malo venturus ſis. Alioquin alio īuitatus extramuros ire nō obnuiſſē. Fac igit̉ ne frauder hac ⁊ illac voluptate hͦeſt veni tecūqꝫ feras; Karites. veneres. Iocos et amores comper-turus hic delicias omnis et lac̓ ⁊ nectar. Uale.no perendi lau faciAnthonius Panor. Tremone S. D.Ivales neceſſe gaudeo. Suades vt vel ſingul̓ horis ad telrās dem. vt que ꝓbent̓ ⁊ ament̓ a doctis ac grauibꝰ virisAt ego Anthoni nō id̓o ad te frequētius ſcribo vt ſcripturus ſimquia meis. hiſcę epiſtulutijs. aut exiſtimem. aut velim ingenij gloriam aliquā venari. Illas enī ꝓbe noui. Sꝫ ea vna ratiōe id ſedulo⁊ feci ⁊ facturus ſū. vt indies magis ac magis īnoteſcat amor er-ga te meꝰ ſimplex. ingēs ⁊ verus. Nō eloq̄tie ſꝫ bēiuolētie certamēē nō Ticero videri tibi ⁊ reliqͥs ꝯcupiſco. ſꝫ pilades aut damō. Maiorm aliquāto animus ē. qͣꝫ diſertū haberi. id ē amicū eē ⁊ eius generis amicū qͣles ſemꝑ rariſſimi reꝑti ſunt. Itaqꝫ epiſtolarū. ſi quafacis exemplaria. nō et ꝙ exultem. quia laudem compoſite orationis adeptuꝝ me putē. ſed gaudebo ſi nomē amicicie nrē diuulgariD 2