zeſicerādi ⁊uiAUdio te qͣꝫ iocundū ⁊ amenū eſſe Tambio meo perinde vl̓ea ſola ratione cogor te ꝓlixe diligere. Uiri quidem illiusiudiciū tantifacio vt quos ille ꝓbet ego venerer. quos di-ligat ego deamem. quos ve obſeruet ego religioſiſſime colaꝫ. Acrenimiꝝ et ſingulare iudiciū eſt Tambio viro grauiſſimo. vt qui iuxta ſecum nō ſentit. Is enī ſentit oportebit. Alioquin ſūt in te arteſingenue. mores egregij. ſtudia deniqꝫ humanitatis. Quas ob resetiam qui erga te vehemēter non incēdatur Barbarus vtiqꝫ ferreusqꝫ eſt. Faciunt hec vt te licet abſentē. ⁊ quē nūqͣꝫ viderim vnicediligā. ⁊ abſte redamari permaxime deſiderē. Qd̓ ſi cōceſſeris ingeti me profecto voluptate afficies. Ea ſiquidē voluptas que ex amore ꝓficiſcit̉ ſancta ē. ⁊ pre alijs iocūdā Qua me ne fraudes te peto⁊ſi pateris oro mi Iocūdiſſime Andrea ex dn̄o Tambio viro primario intelliges deſideria. ⁊ vota mea que tibi iteꝝ atqꝫ iterū cōmiſſafacio; Emes me mediuſfidius tuo hoc beneficio: poterisqꝫ me vtifruiqꝫ pro tuo arbitratū. Uale. ⁊ me vt ſoles plurimū ama Iteꝝme amā Spes eximiāAntōnius Panor. Andree palacio SꝫUllas a te litteras accepi poſtqͣꝫ a te digreſſus ſū. Immoetiaꝫ ad te litteras dedi plenis epiſtolis quibus rogaui tevt ſaltē linea mihi reſponderes Nihilominus ſiles. Quid in cauſaſit tute dixeris Ego qd̓ amantiū eſt timeo omnia. Purges te igit̉⁊ nulla tam ardua tamqꝫ neceſſaria cauſa ſit. que te vel pauliſperauertat ab officio amicicie Amicorū cauſa precipua ē. nec exiſtimeſte queſo atqꝫ oro a quoquā amari ⁊ obſeruari vehementius qͣm apanormita tuo. nō ab ipſis fratribus neqꝫ ab ipſo etiaꝫ MagnificoMarcheto Quare te etiāatqzētiā rogo mihi renūcia quonā pactodeduxeris rē que et tua ē. ⁊ ſperandū ſit in tranquillitatē illaꝫ ānimoꝝ: Unde mea omnis opinio ſit firmāda. Potuiſti iam nanciſcioccaſionē adeundi principem ex epl̓is meis. qͣnqͣm ſuadeo te tēpori accomodes: dūmodo ne oportunitas labatur negligentia quodſepe fit ⁊ in prouerbio ē diligētia diuiciaꝝ mater. Uale-Anthonius Panor. Tremone ſuo dulciſſimo. S. D.Uod epiſtolaꝝ mearū vne Alouiſio croto. altere franciſcobarbauarie viris magnis grate atꝫ voluptuoſe extiteruntId mihi non iocundū. ſed felix fauſtū ⁊ fortunatū eſt. Nihilqꝫ perhec temꝑa mihi euenire poteſt quod pluris aut etiā tanti faciamA laudatis eniꝫ viris laudari mi Anthoni nihil optabilius nihilinquā optabiliꝰ ē. Quē diligunt ⁊ obſeruāt viri graues ac ſapiēteſd i