in eandem ymaginem tranſformamī a claritate in claritatem tanqͣꝫa domini ſpiritu curātes omni vigilantia ⁊ ipſi nō inueniri leues.inſtabiles. fluctuantes. Scriptum ē enī. Uir duplex animo inconſtans ē in omnibus vijs ſuis. Et rurſum. Ue ingredienti terramduabꝰ vijs: Et ego cariſſimi qͣꝫtum ꝯgratulor mihi et qui vt accepidignus habitus ſum miniſter eligi conſilij huius. Et conſiliuꝫ don auxiliū ſpondeo. Si videor neceſſarius aut certe ſi dignꝰ iudicornon recuſo laborem. nō deero ꝓ viribus. Deuotus ſuppono humeros ⁊ſi iam feſſos oneri huic ſi mihi celitus īponatur. Letus ⁊ ob-uns vt decet manibus excipio ciues et domeſticos dei. Quā libesiuxta mandatū ꝓpheticū occurro cum panibus fugientibus a facie gladij aquā fero ſitiēti. Reliqͣ poſui in ore nrī īmo ⁊ vrī Saufridi. Quicqͥd vobis vice nrā dixerit ille nrm̄ nō dubitetis eē ꝯſiliū.Ad Euſtachium occupatorē Ialentie ſedis.Iro illuſtri Euſtachio Frater D. Salutē tibi mi illuſtriſſime. ⁊ ſi non ſcribo. opto tamē. Optare quis ꝓhibet. Affectuinec leges imperant nec principes dominantur. Liber eſt ⁊ maximeſi ſpiritu ducitur: quia vbi ſpiritus ibi libertas. Inde ē ſane auſusiſte meus de pn̄ti. quo ad tuam magnitudinem p̄ſumo ſcribere tanquā aliquis magnus. fateor nec viſus a te nec rogatus nec inuitatus. Sed quid ſi caritas iubet: Alius aliter fortaſſis accipiat: egovirum nobilem quod in me ē in vera caritate decreui his litteris.ſue ipſius ꝯmonere ſalutis excitare a ſomno. reuocare ad cor ꝓuo-care ad graciā. Quis ſcit ſi conuertat̉ ⁊ ignoſcat deus. ⁊ relinquatpoſt ſe benedictionē immo quis neſcit. quas ⁊ quātas iā diuiciasſue bonitatis ⁊ longanimitatis theſauriſauit ſuper eum miſericorſ⁊ miſerator dominus. Deniqꝫ miſęretur. parcit. expectat. diſſimulatqꝫ vſqꝫ adhuc. factus ſicut homo nō audiens et nō hn̄s in ore ſuoredargutiones. tardās ferire. paratꝰ ignoſcere: Sed tu domine vſquequo. Tu inqͣ bone vir vſqꝫ quo diſſimulas; Quouſqꝫ contem-nis. An ignoras quoniam benignitas dei ad penitentiam te ad-ducit. Quādiu autē ſecundum duriciam tuam. et cor impenitenstheſauriſas tibi iram in die ire. An non ẜm duriciā qͥdē ſꝫ ſcd̓ꝫ verecundiā; Quid refert ſcd̓m quid ꝑeas; O verecundia exꝑs rationiſinimica ſalutis: totius ignara honoris et honeſtatis. Hec planeilla quā ſapiens loquitur confuſio adducens peccatum. Ita ne verecundum eſt homini vinci a deo. ⁊ probro ducit̉ humiliari ſub potenti manu altiſſimi. Non ita rex ille glorioſus Dauid. Tibi ſoliinqͥt peccaui ⁊ malū corā te feci. ⁊cͣ Sūmuꝫ victorie genꝰ dīne cederemaieſtati ⁊ autoritati mrīs eccl̓ie nō reluctari ſūmus honor ⁊ gl̓ia