aſſūptus ē. iſte ad epiſcopatū ille ad apoſtolatū. Sic alios qͣꝫpluresnotauiꝰ de vitā ⁊ habitu ſeculari vtiliter extitiſſe ꝓmotos. Deniqꝫnonne multociens vbi ſuperabundauerunt delicta: videtur ſuper-abundare ⁊ gracia; Et tu cariſſime his atqꝫ huiuſmodi armatusexemplis; precinge ſicut vir lumbos tuos bonas facito deincepsvias tuas ⁊ ſtudia tua: quatinus nouiſſima tua ātiqua ſapiant. ⁊delicta iuuentutis tue deleat veſpertina correctio. Paulum imitaricurato: in honorificādo mīſterium tuū. Honorificabis autē graui-tate morū; maturitate conſilioꝝ: actuum honeſtate: Hec ſunt q̄ officium epiſcopale maxime nobilitāt ⁊ ornāt. Omnia fac̓ cū ꝯſilio: nectamē omnium aut quorūcunqꝫ ſed tantū bonoꝝ: Bonos in concilio bonos in obſequio; bonos habeas contubernales: qui vite ethoneſtatis tue ⁊ cuſtodes ſint ⁊ teſtes. In hoc enim te bonū probabis ſi teſtimoniū a bonis habueris. Sint pietati veſtre commēda-ti pauꝑes fratres noſtri qui circa vos ſunt: alpēſes illi de bono mōte et illi de alta tumba: In his experiremur: quanta vobis de nobis cura ſit. Ual̓.Ad Richardū fontanenſem abbatemUanta audiuimus et cognouimus ea: et fratres noſtrivterqꝫ Baufridus annunciauerunt nobis: quēadmodumnouiter recaluiſtis igne dei conualuiſtis de infirmitate re-floruiſtis in nouitate ſancta. Digitus dei eſt iſte ſubtiliter operansſuauiter renouans. ſalubriter mutans. non quidem de malis bo-nos. ſed de bonis faciens meliores. Quis dabit mihi vt tranſeamet videam viſionem hanc grandem; Hec enim minus mira minuſve iocunda iſta promotio eſt qͣm illa mutatio. Niſi ꝙ multo facili-us reperias multos ſeculares conuerti ad bonum. qͣꝫ vnumquēpiam de religioſis tranſire ad melius. Rariſſima auis in terris eſtqui de gradū quem forte in religione ſemel attigerit vel parum aſcendat. Ueſtrum proinde dilectiſſimi tam inſigne qͣm ſalubre factūnon ſolū nos qui ſerui veſtre ſanctitatis eſſe percupimus ſed ⁊ vnīuerſam merito letificat ciuitatem dei quippe quod rarius eo et clarius. Erat autem ⁊ neceſſarium ad cautelam proximā defectui me-diocritatem tranſcendere et declinare tēporem qui deo vomitū ꝓ-uocat. Sed ⁊ ſic oportebat ꝓpter conſcientiam. Profeſſis ſiquidemregulam ſanctā an citra eius puritatē ſiſtere gradum tutum ſit ipſiſenſiſtis. Dolēs dolēs ꝙ vrgente diei malicia ⁊ nūcio feſtinate plenu affectū exili cogor deſignare ſtilo. ⁊ breui cartula latā ꝯprehendere caritatē. Si qͥd deeſt frater. G. viua voce ſupplebit. Ual̓.c 2