iin

pͥinquitate. vt viuo ⁊ mortuo omīa ei preſtitimus. UaleM. T. Cicero S. D. Tn̄ PlancoCcepi perbreues litteras tuas. quibus id quod ſcire cupiebam ꝯgnoſcere non potui Cognoui autem id qd̓ mihi dubium non fuit. Nam qͣꝫ fortiter ferres ꝯmunes miſerias non intellexi. Quam me amares facile perſpexi: Sed hoc ſcieram: illud ſciſ-ſē ad id meas litteras accōmodaſſem. Sed tametſi antea ſcripſi q̄exiſtimaui ſcribere oꝑtere. tn̄ hoc temꝑe ꝯmonendum putaui. ne q̄periculo te ꝓprio exiſtimares eſſe in magis om̄es ſed tn̄ in cōmuniſumus. Quare non debes aut ꝓpriam fortunam aut p̄cipuam po-ſtulare. aut cōem recuſare Quapropter eo animo ſimus inter nosquo ſemper fuimus. Qd̓ de te ſperare de me p̄ſtare poſſum. UaleM. T. Cicero S. D. M marcelloTſi paucis ante diebus dederā nuncio litteras ad te pluAribus verbis ſcriptas. quibus declarauerā quo te animocenſerem eſſe oportere. ⁊ quid tibi faciendum arbitrarer: Tamen cūtheophilus libertus tuus proficiſceretur (cuius ego fidem erga tebeniuolenciamqꝫ ꝑſpexeram) ſine meis litteris eū ad te venire no-lui. Hiſdem igitur de rebus etiamatqꝫ etiā hortor quibus ſuperioribus lrīs hortatus ſum vt in Rep. quecūqꝫ ea ē. qͣꝫprimū eē velis:multa videbis fortaſſe q̄ nolis. nō plura tn̄ qͣꝫ audis qͦtidie UaleM. T. Ciceronis ſūmi Oratoris epl̓e magis familiares Expliciūt.b 2