da coeteris amicis ac familiaribus qui tuo dolore merent: da pa-trie vt ſi qua in re opus ſit opera ⁊ conſilio tuo vti poſſit. Deniqꝫquoniaꝫ in eā fortunā deuenimus vt etiam huic rei nobis ſeruiendū ſit. Noli cōmittere vt quiſquā te putet. nō tā filiā qͣm reipublicetemꝑa et alioꝝ victoriā lugere. Plura me de hac re ſcribere pudetne videar prudentie tue diffidere: Quare ſi hoc vnū ꝓpoſuero finēſcribendi factam. Uidimus aliquotiēs ſecundā te pulcherrīe fer-re fortunā. magnāqꝫ ex ea laudem adipiſci. Fac aliquando intelligamus aduerſam quoqꝫ te eque ferre poſſe: Deqꝫ id maius qͣmdebeat onus videri. ne ex omnibus ꝟtutibus hec vnā tibi deeſſevideatur. Quod ad me ꝑtinet cū te trāquilliori animo eſſe ꝯgnouero. de his rebus que hic gerunt̉ quēadmoduꝫ quoqꝫ prouinciaſe habeat certiorem faciā. Ualee de deio cūci ad eū veM. T. Cicero S. D. Seruio Sulpicio.Go vero Serui vellē vt ſcribis in meo grauiſſimo caſu aſfuiſſes. Quantū enī preſens me adiuuare potueris ⁊ conſolando et ꝓpe eqꝫ dolendo facile ex eo intelligo ꝙ litteris tuis lectis aliquātulū adquieui. Nam ⁊ ea ſcripſiſti que leuare luctū poſſent. et in me conſolādo nō mediocrē ip̄e animo dolorē adhibuiſti-Seruius tamē tuus officijs omnibus que illi temꝑi tribui potuerunt declarauit ⁊ quāti ipſe me fecerit. ⁊ qͣm ſuum talē erga me animū tibi gratū putaret fore, Tuiꝰ officia iocūdiora ſcꝫ ſepe inͥ fuerūtgratiorā tn̄ nūqͣm. Me āt nō orō tua ſolū ⁊ ſocietas pene egritudīſꝫ etiā autoritas ꝯſolat̉. Turpe enī me exiſtimo nō ita ferre caſū meum vt tu tali ſapiētia p̄ditus ferendū putas: ſꝫ opprimor interdū etvix reſiſto dolori ꝙ ea in ſolacia deficiūt. q̄ coeteris quoꝝ in exem-pla ꝓpono ſil̓i infortuna nō defuerūt. Nā ⁊. Q. maximus qͥ filiū cōſularē claꝝ virū ⁊ magnis rebus geſtis amiſit. Et Lucius pauluſqui duos ſeptē diebus. ⁊ noſter gallus ⁊ m. Tato qͥ ſummo ingenio. ſūma ꝟtute p̄ditū filiū amiſit. his tꝑibus fuerūt. vt eoꝝ dignitas tn̄ ꝯſolaret̉ eos qͣm ex rep. ꝯſeq̄bant̓ mihi aūt amiſſis ornamē-tis his q̄ ip̄e ꝯmemoras queqꝫ erā maxīs labōibus adeptus vnūmanebat illd̓ ſolaciū qd̓ ereptū ē: Nō amicoꝝ negocijſ nō reip. ꝓcuratōe īpediebantur cogitatiōes mee. nihil in foro agere libebat. aſpicere curiā nō poterā: Exiſtimabā id qd̓ erat. omnis me ⁊ īduſtriemee frcūs ⁊ fortune ꝑdidiſſe. Sꝫ cū cogitarē hec mihi tecū ⁊ cū qͥbuſdā eſſe cōia ⁊ frangerē iā ipſe me cogererqꝫ illa ferre toleranterhabebā quo confugerē vbi ꝯquieſcerē. cuius in ẜmone et ſuauitate om̄s curas doloresqꝫ depellerē. Nūc auteꝫ hoc tā graui vulnere ⁊ illa q̄ cōſenuiſſe videbant̉ recrudeſcunt. Non enim vt tum me