te etſi potes ex eodē phania ꝯgnoſcere tn̄ videntur etiā alique meeparteſ: Sic enī tibi ꝑſuade. cariſſimū te mihi eē. tū ꝓpter multas ſuauitates ingenij officij humanitatis tue. tum ꝙ ex tuis litteris ⁊ exmultoꝝ ſermonibus intelligo. omnia que a me ꝓfecta ſūt in te tibiaccidiſſe gratiſſima. Qd̓ cū ita ſit ꝑficiam ꝓfecto vt longi temporisvſurā. qua caruimus intermiſſa nrā conſuetudīe: ⁊ gracia ⁊ crebritate ⁊ magnitudine officioꝝ meorū ſartiā. Idqꝫ me qm̄ tu ita visputo non inuita minerua facturum. quā quidē ego ſi forte de tuisſumꝯſero. nō ſolū pallada ſꝫ etiā Appiāda nominabo. Tilix liberttuus antea mihi minus fuit notus. ſꝫ vt mihi a te reddidit litterasplenas ⁊ amoris ⁊ officij. mirifice ipſe ſuo ẜmone ſubſecutus ē humanitatē tuarū litteraꝝ: Iocūda mihi eius oratio fuit. cuꝫ de animo tuo. tū de ſermonibus quos de me haberes; quotidie narraretQuid queris. biduo factus ē mihi familiaris. Ita tn̄ vt phaniamvalde ſim deſideraturus. quē cū Romam remittes (qd̓ vt putabamus celeriter eras facturus omnibus ei de rebus quas agi a mevoles mandata des velim; Lentulū Ualeriū iuriſconſultū valdetibi ꝯmendo: Sꝫ etiā ita ſi nō eſt iuris conſultus. Melius enī ei cauere volo qͣꝫ ipſe alijs ſolet. Ualde hominē diligo. eſt eniꝫ ex meisdomeſticis atqꝫ intimis familiaribus. Omnino tibi agit graciasSꝫ idē ſcribit meas litteras maximū apud te pondus habiturasId eū ne fallat etiam atqzetiam rogo UaleMT Ticero ꝓconſul Salutē D AppioNom et contra voluntatē meam ⁊ preter opinionē accidiſet. vt mihi cū imperio in ꝓuinciam proficiſci neceſſe eſſet: inmultis ⁊ varijs moleſtijs cogitationibuſqꝫ meis hec vna conſola2aªtio occurrebat. ꝙ neqꝫ tibi amicicior qͣꝫ ego ſum quiſquā poſſet ſuccedere neqꝫ ego ab vllo ꝓuinciā accipere. qui mallet eā quā maxīemihi aptā explicataqꝫ tradere. Ꝙ ſi tu qͦꝫ eandē de mea voluntateerga te ſpem habes. ꝓfecto ea te nūquā fallet. A te maximopere peto ꝓ noſtra ſūma ꝯiunctione. tuaqꝫ ſingulari humanitate etiāatqꝫetiā peto ⁊ queſo: ve quibuſcūqꝫ rebus poteris (poteris aūt plurimis) ꝓſpicias ⁊ conſulas rōibus meis. Uides ex ſenatuſconſultoprouinciā eē habendā. ſi eam (qd̓ quidē facere potueris) qͣꝫ expeditiſſimā mihi cradideris. facilior erit mihi qͣſi decurſus mei temꝑis.Quid in eo gn̓e efficere poſſis. tui ꝯſilij ē. Ego te qd̓ tibi venit ī metē mea intereſt valde rogo. Pluribꝰ ꝟbis ad te ſcriberē. ſi aut tuahumanitas longiorem epl̓am expeteret. aut id fieri noſtra amiciciapateretur; Aut res verba deſideraret ac non pro ſe ipſa loquereturHoc velim tibi perſuadeas. ſi rationibus meis a te prouiſum eſſea 4