De iecuo a īpecie qualitatis
tima eſt magis ſicca. ⁊ ſic in illa ponitur memoria ſenſitiua cuius ē ⁊ recipere ⁊ receptas intētiones conſeruare ſicut in theſauro Eſt aūt hic intelligendū ꝙ cum potentie ſenſitiue ſintcōmunes homini ⁊ alijs animalibusperfectis. inter homine ⁊ alia animalia perfecta nō eſt differentia quo adillas potentias que ſunt apprehenſiue formarum ſenſibiliū vel retentiueſed quo ad illas que ſunt apprehenſiue ⁊ retentiue formarum intitionalium quo ad eſtimatiuā naturalem. ſcꝫ⁊ memoriā Eſt aūt talis differentiaqꝛ alia animalia quo ad eſtimationeꝫpercipiūt hmōi intentiōes vtilis velnociui naturali inſtinctu. homo autēper quandā collationē ⁊ deductionē⁊ ideo quod in alijs aīalibꝰ dicit̉ eſtimatiua naturalis in hoībus vocaturcogitatiua virtus. ⁊ qꝛ per quandamcollationē omne nociuū vel vtile inuenitur. vocat̉ etiam in hoībꝰ ratioparticularis. eſt em̄ collatiua iſtarūintentionū indiuidualiū ſicut rō vniuerſaliū Ex parte aūt memorie ſil̓r ēdifferentia. nō ſolū em̄ hꝫ homo memoriā taliū que in p̄terita recordatōne ꝯſiſtūt ſꝫ etiā reminiſcētiā. quarereminiſcētia ꝯſiſtit in quadam deductōne ⁊ inueſtigatōne ſyllogiſtica adhoc vt ex aliquibꝰ memoratis veniatin recordationē aliquoꝝ preteritorūquorum non habebat memoriā. ⁊ ſicmemoria eſt in animalibꝰ ⁊ nō reminiſcentia. in hominibꝰ vero vtrūqꝫHoc aūt habet eſtimatiua ⁊ memoratiua in homine nō ꝑ illud quod eſtꝓprium parti ſenſitiue ſed ꝓpter affinitate ⁊ ꝓpinquitatē ad rationē vniuerſalem ⁊ ad intellectū ex cuiꝰ redūdātia ⁊ effluentia ē amplioris ⁊ efficacioris virtutis Quintus ꝟo ſenſus interior ab aliquibꝰ ponitur fantaſia q̄eſt in ſuperiori ꝑte media capitis. ⁊hic ſenſus eſt medius inter imagina-
tionē ⁊ eſtimationē naturalē ſiue cogitatinā Et huius officiū ē ꝯponereinuicē ſpecies apprehenſas ⁊ intentiones ⁊ diſtinctim ⁊ ꝯiūctim. ſicut cūex forma auri ⁊ montis format montē aureū quē nunqͣꝫ vidit. ⁊ alia figmēta vt chymeras ⁊ hmōi. qd̓ attribuit̉fantaſie cuiꝰ organū ponit̉ in mediocerebri. Sed qꝛ iſta operatio in animalibꝰ ab hoīe nō apparet. ⁊ ad hancvidet̉ ſufficere in homine virtus imaginatiua Ideo alij iſtam potentiamnon ponunt diſtinctam ab imaginatōne ſed ip̄i imaginationi iſtam operatōnē attribuūt Et huius ſentētie ēexpreſſe Auerrōis ī quodā libro quēfecit de ſenſu ⁊ ſenſibilibus. ⁊ ſic ip̄aimaginatio dicitur etiā fantaſia. Sꝫdicitur imaginatio inquātū tales ſpecies ꝯſeruat ⁊ eſt theſaurus ⁊ memoria quedā eoꝝ. ⁊ ideo dicit̉ imaginatio quaſi imaginū cōſeruatio. dicituraūt fantaſia inquantū facit taliū formarū diuerſas cōpoſitiōes. Et dicit̉a phanos qd̓ ē apparitio qꝛ facit diuerſa homī apparere. vn̄ ⁊ tales apparitōnes fantaſie dicūtur. ⁊ ip̄e ſpecies in ea cōſeruate fantaſmata appellant̉. ⁊ ſic ẜm hoc nō eſſent niſi qͣttuorſenſus interiores realiter diſtincti. ſcꝫSenſus coīs imaginatō vel fantaſiaeſtimatiua ſiue cogitatiua. ⁊ ſenſitiuamemoria. ⁊ ſic habemꝰ diſtinctōeꝫ potentiaꝝ ꝑtis apprehēſiue. quantū adſenſitiuas potētias q̄ in vniuerſo ſtꝭnouē. quinqꝫ exteriores. ⁊ qͣttuor īteriores. ſi imaginatō ⁊ fantaſia non diſtinguunt̉. qd̓ verius reputo¶ Quo diſtinguūtur intellet ciuepotētie apprehenſiue.Pphēſiua āt intellectiua ſic diſtinguit̉. qꝛ ea q̄ ſtꝭ in ꝑte intellectiua apphēſiua pn̄t ꝯꝑari ad inuicēprimo ſic potētia ad potētiā. qꝛ ſicutpotētia paſſiua ad actiuā. ſic diſtīguitur intellectꝰ duplex. ſcꝫ agens cuius