SecūdusTractatus
¶ Qūo virtutes oēs tam intellectuales qͣꝫ morales ꝯſiſtūtin medio ⁊ qūo nō CX VI.Ttimo aūt oīm circa materiā virtutū (qꝛ cōe verbū eſttractū ex dicto ph̓i. ij. Ethic̄ꝙ virtus ꝯſiſtit in medio) videndūeſt qūo virtutes cōſiſtant in medio.Ad qd̓ dicendū eſt ꝙ mediū d̓r perꝯparatiōem ad extrema. Extremaaūt ꝓut in moralibꝰ loqͥmur pn̄t accipi dupl̓r. Uno em̄ modo p̄n̄t accipi ẜm ꝯparatōeꝫ boni ⁊ mali. Aliomō ẜm oppoſitōem ſuꝑflui ⁊ diminuti. Si accipiat̉ mediū ꝑ ꝯparationē ad duo extrema oppoſita queſunt bonū ⁊ malū: ſic dicendū eſt ꝙnulla ꝟtus ꝯſiſtit in medio. imo cōſiſtit in extremo vel tenet extremuꝫSi em̄ ſic eſſet in medio ꝑticiparetaliqͥd de bono ⁊ aliqͥd de malo: cuꝫmediū ꝑticipet naturā extremoruꝫHoc aūt falſum eſt. qꝛ nulla virtusaliqͥd mali ꝑticipat. ſed tenet alteꝝextremū ſcꝫ rōnem boni. ergo nō poteſt dici ꝙ aliqua ꝟtus ꝯſiſtat in medio iſto modo. Si aūt accipiat̉ mediū ẜm ꝯparatōem ad extrema queſunt ſuꝑfluū ⁊ diminutū. exceſſus ⁊defectus. ſic ⁊ virtus moralis oīs ⁊virtus intellectualis ſuo modo cōſiſtūt in medio. vt ptꝫ. ij. Eth̓. ſicutin exceſſu largitōis donoꝝ ꝯſiſtit viciuꝫ quod d̓r ꝓdigalitas. in defectuauaricia et illiberalitas. in medioaūt cōſiſtit liberalitas que eſt ꝟtusquādo dant̉ danda ⁊ retinentur nōdāda. ⁊ hoc mediū in virtutibꝰ moralibꝰ accipit̉ ẜm rectā rōem. Idemptꝫ in virtutibꝰ intellectualibꝰ Qn̄em̄ in intellectu affirmat̉ eſſe qd̓ nōeſt exceſſus ⁊ ſuꝑabundātia. vt ſi dicerem ꝙ hō eēt incorruptibilis Qn̄aūt negat̉ eſſe qd̓ eſt defectus ⁊ diminutio. vt ſi dicerē hoīem non eſſe
riſibilē. Hoꝝ āt vtrūqꝫ q̄libꝫ ꝟtusintellectual̓ refugit. Cōſiſtit aūt inmedio in affirmādo ſcꝫ qd̓ res eſt. ſicut ꝙ homo ē riſibilis. ⁊ negandoquod nō eſt .ſ. ꝙ homo nō eſt lapis.¶ De ſeptē donis ſpirituſſancUia vero dona ſpūſſan habitus ſunt ⁊ qͣſi nō vient̉ diferre a virtutibꝰ qͣꝫuis deerāt. ideoaliqͥd inſerendū inmi. Circa q̄ꝯſiderāda ſiaor. Primo qūodifferūt rna ⁊ virtutes. Scd̓o qͦtſunt dona et qūo ab inuice differūtet diſtinguūtur. Tertio qūo donabeatitudines. fructus. ⁊ petitōes ſibi mutuo correſpōdēt. Quarto deſcendet̉ in ſpēali ad donuꝫ timorisqd̓ ſpecialē difficultatē importat¶ Qūo differūt dona et virtutesCap̄. CXVII.Uantū ad primū ſcienduꝫꝙ doctores oēs ponunt dona eſſe habitꝰ. ſꝫ an ſint idērea̓lit̓ cū habitibꝰ ꝟtutū vel differātreal̓r eſt difficile videre. ⁊ iō in hocē diuerſoꝝ ſentētia. teneo tn̄ doctrinā cōem ⁊ dico ꝙ differāt realiter.Ibi intelligendū ꝙ habitꝰ magisvideat̉ reqͥri ꝓpter modū qͣꝫ ꝓpterſub̓am actus. In actibꝰ aūt humanis ꝯſiderat̉ aliqͥd humanū ⁊ aliqͥdſuꝑhumanū ſiue diuinū Humanūaūt p̄t accipi tripl̓r. Primo em̄ pōtdici oꝑatio hūana. qꝛ eſt a potentiaoꝑante vel imperāte operatōi q̄ eſthūana ꝓ eo qd̓ eſt hoīs inqͣntuꝫ eſthō. Et ſic oꝑatio d̓r hūana q̄ eſt elicita a potētia rōnali vel īportata abeadē potētia q̄ eſt nata obedire rōi.Alie aūt nō ſunt hūane. vt nutriredigerere. ⁊ hmōi. ⁊ vniuerſalit̓ oēsin qͥbus cōicat hō cū brutis brutaliter. Scd̓o modo d̓r aliquid humanū vel operatio humana rōne materie ſiue obiecti. ⁊ hoc mō iſte opera