De prima ſpē qualitatis
Ecūdo ꝯcludo qūo ꝯueniſunt circa materiā. Ubi ītelligendū ꝙ ſicut tꝑantia pōtꝯuenienter ⁊ large accipi in qͣcunqꝫmateria. tn̄ ꝓprie d̓r in illa materiain qͣ eſt optimū hoīeꝫ refrenari Itatinētia large d̓r circa quālibetV matoaliqͣliter refrenabilē Un̄ ⁊ip̄m non etinētie quandā refrenatōem īporti ridet̉ Cōtinere em̄ ēriricia d̓r in maſe retinere. ſꝫ ꝓpteria in qͣ eſt optimū ⁊ difficillimūꝯtinere Hec aūt eſt circa ectationes ſenſus tactus qͣntū ad venerea.in qͥbus natura ſummā delectationē poſuit vt aīalia ad iſta inclinarētur ꝓpter ꝯſeruatōeꝫ ſpēi. Sil̓r etiāqͣntū ad cibaria ꝓpter ꝯſeruatōeꝫ indiuidui. qꝛ delectatōes venereoꝝ ſtevehemētiores. eo ꝙ maius bonuꝫ ēꝯſeruatio ſpēi ad qd̓ ordināt̉: qͣꝫ guſtus cibarioꝝ qͥ ordinant̉ ad ꝯſeruatōem indiuidui qd̓ nō eſt tantū bonū. Idcirco ſicuti tꝑantia eſt maxime circa illa q̄ reſpiciūt delectationes venereas. ita ⁊ ꝯtinentia. Et iōetiā magis ꝯſueuimus dicere ꝯtinētiam circa venerea qͣꝫ circa cibaria.qͣꝫuis ſit circa vtrūqꝫ.¶ Quid eſt incōtinētia ⁊ incōtinens. ⁊ qūo ſe habēt ad tēperantiam.Capl̓m. ¶ V.A dictis aūt p̄t patere quideſt incōtinētia q̄ opponit̉ cōtinētie. ⁊ qͥd incōtinēs qͥ opponit̉ ꝯtinēti. patēt tn̄ hec ꝑfectiusvij. ethicoꝝ. Intēperatus em̄ d̓r quiex ꝓpria electōe ⁊ habitu ꝑ ꝯſuetudinē acqͥſitā peccat. incōtinens aūt exaliqͣ paſſione occurrēte. Et qꝛ intēperatꝰ agit ex electōe. incōtinens expaſſione ſequunt̉ qͣttuor. Quoꝝ pͥmū eſt ꝙ intꝑantia eſt vicioſus habitus ex qͦ ſibi reddit̉ male agere qſi ꝯnaturale. nō ſic aūt in incōtinēte
Scd̓m ſequit̉ ex pͥmo. qꝛ paſſio citotrāſit trāſeunte actu paſſiōis in incōtinēte. Habitus āt intꝑantie manet actu. actu intꝑantie tranſeūte inintꝑato. Ideo incōtinēs triſtat̉ paſſione trāſeūte ⁊ dolet de ꝯmiſſo. intꝑatus aūt nō dolet: ſed magis gaudet ſe peccaſſe. eo ꝙ talis oꝑatio eſtqͣſi ſibi ꝯnaturalis facta ꝑ habituꝫ.Et iō d̓r Prouerb̓. ij. Letant̉ cū male fecerint ⁊ exultāt in rebꝰ peſſimisTertiū aūt ſeqͥtur ex his duobꝰ. ꝙcū habitus ſit difficile mobilis: paſſio aūt cito tn̄ſeat: intꝑatus eſt difficilius ſanabil̓ ⁊ emēdabilis qͣꝫ incōtinēs. Quartū aūt ſeqͥtur ex his. ſicut eī tꝑantia ſimplex ē ꝑfectior ꝯtinētia. ⁊ tꝑatus melior ē ꝯtinēte. itaꝑ oppoſitū intꝑatꝰ ē peior incōtinēte. ⁊ intꝑantia peior incōtinentia¶ Qūo amicicia eſt virtus etquomodo nō Capl̓m. CVIMicicia aūt qͦdammō virtus eſt ⁊ qͦdammō nō. UbiEſciendū ꝙ Areſto. in li. Eth̓.determinat de duplici amicicia. qͣꝝvna ꝯſiſtit in effectu exteriori in exterioribꝰ factis ⁊ dictis vt aliqͥs ꝑ hͦdecēter ⁊ delectabilit̓ ꝯuiuat alijs īſerijs cōis vite. Et hic eſt qͥdā habitus mediꝰ inter blāditorē ⁊ litigioſum. ⁊ vocat̉ amicicia vel affabilitas Et de hac agit Areſt. in. ij. Eth̓.enumerādo eā cū alijs. ⁊ in qͣrto det̓minādo de ea. ⁊ hec fuit ſupͣ ſil̓r cūeis ꝯdiuiſa. Et talis habitus ꝟtuoſus ꝓprie nō ē amicicia. qͥa eodē mōſe ꝑ eā hꝫ hō ad ignotos ⁊ notos: cōiūctos ⁊ remotos. Alia aūt amicicia eſt q̄ ꝯſiſtit in affectu īteriori pͥncipaliter qͦ qͥs aliū diligit. ⁊ ſic eſt effectus oīs virtutis. ⁊ oēm virtuteꝫꝯſequit̉. qꝛ iſta amicicia tendit amicus in alteꝝ ꝓpter bonū honeſtū qd̓in illo eſt. Uirtus aūt habꝫ rōnem