TractatusSecūdus
ſenſitiua: ſed nō ecōtra Et ideo ea q̄dicunt̉ de ꝑte ſenſitiua tn̄ſferunt̉ adꝑtem intellectiuā ⁊ dicunt̉ ⁊ nō ecōtra ꝓprie. Et hoc patꝫ de cognitiuaq̄ntū ad ſenſuꝫ. Uidere em̄ ꝓprie cōuenit potētie viſiue. ⁊ nihilominustrāſit ad actū intellectus. vn̄ clare ītelligere dicimꝰ clare videre. Sedcū intelligere ſit ꝓpriū ꝯgnitiue ꝑtisin intellectu: nunqͣꝫ intelligere cōuenit alicui ꝑti cognitiue in ſenſu. Similiter eſt de ꝑte appetitiua. qꝛ em̄ꝑs ſenſitiua ſequēs apprehenſionemvocat̉ appetitus. idcirco nomē appetitus trāſit ad ꝑtem intellectiuaꝫ ēſequit̉ apprehēſionē que vocat̉ volitas ꝓprie. ⁊ d̓r ſil̓r appetitus: ſed nōecōuerſo. Non em̄ appetitus ſenſitiuus vocat̉ ꝓprie volūtas: ſed ſolū intellectiuus. Nobiliora em̄ entia cūignobilibꝰ rebus in noībus ꝯmuncant. ⁊ nihilominus ſingulares nōbilitates hn̄t ⁊ ſingularia noīa ſibiappropriant. Et qd̓ dictū eſt in iſtisnoībus intelligendū eſt etiā in alijsnoībus. ꝙ ea que ꝑtinent ad ꝑteminferiorē ſenſitiuā extendūtur ad ꝑtem ſuꝑiorem intellectiuā et nō ecōtra ꝓprie rōne ſue nobilitatis. Qd̓etiā dixi intelligendū eſt ꝓprie. quiaea q̄ ſunt ꝑtis ſuꝑioris larga acceptōe dicimus in ꝑte ſenſitiua. vn̄ large loquēdo appetitū ſenſitiuū vocamus voluntatē. ⁊ ſic in alijs oībusſuppoſitis oſtēdendū eſt ꝓpoſitum¶ Qūo ſe habet charitas adamorem ⁊ dilectiōem ⁊cͣ. et omniaꝗd inuicem Cap̄. LXXXIII.Mor ergo ꝓprie quietatōeappetitus importat. ſꝫ qꝛ nōmen appetitus eſt cōmune ꝑti ſenſitiue ⁊ ꝑti intellectiue. iō etiāamor ꝯuenit qͥetationi appetitꝰ ſerſitiui ⁊ intellectiui. ſed drn̄ter. Prout em̄ conuenit appetitui ſenſitiuoamor ē paſſio. ⁊ ſic amor ꝯuenit ho
mini ⁊ brutis. ⁊ ſic ꝓprie ſibi nomenamoris vendicat. Appetitus aūt intellectiuus qͥ eſt volūtas ꝓprie eſt electiuꝰ ⁊ nō paſſionat̉ directe. ⁊ ideoẜm ꝙ quietatur electiue: talis amvocat̉ dilectio: qͣſi dilecti electioſic ſolus amor (qͥ eſt dilectioletellectuali natura ⁊ nō in hoes aīalibꝰ. vn̄ habent amorē aſterutrūibus autēnō aūt dilectiōemeſt in eis amorē amor vterꝓut impeat paſſionē. Un̄ etiā dicimus multos paſſionatos in amore qui nō ſequunt̉ diſcretiōem rōiset in eis eſt amor dilectiōis qͥ eſt inappetitū intellectiuo cū vtrūqꝫ appetitū habeāt. Et ſic patꝫ ꝙ oīs dilectio amor eſt. ſed nō oīs amor dilectio. qꝛ nomē inferioris potētie trāſfert̉ ad ſuꝑiorē ⁊ nō ecōtra. Omniaautē noīa que ad amorē pertinēt ſicſe hn̄t ꝙ omīa vel includunt amorēvel addūt aliqͥd ſupra ip̄m Et ſuntqͣttuor. Uel amor ea includit ⁊ addit aliqͥd ſupra ip̄a. ⁊ ſil̓r ſunt quattuor. Noīa ergo que amor includit⁊ addit aliqͥd ſupra ip̄a ſunt hec. ſcꝫcōcupiſcētia. beniuolētia. beneficentia. ꝯcordia Et accipiūtur ẜm quattuor ꝓprietates amoris ⁊ amantiuꝫQuarū prima eſt. ꝙ hꝫ vnire ⁊ ideovellet ſibi amicum pn̄tem eſſe. ⁊ ſicamor includit ꝯcupiſcentiā inquantū deſiderat ſꝑ amici pn̄tiam. Secūda ꝓprietas ē amicoꝝ ſibi mutuobona velle. ⁊ ſic amor includit beniuolētiā q̄ hͦ īportat. Tertia eſt ꝙ bona ſibi mutuo cōicāt. ⁊ ſic amor īcludit bn̄ficentiā Quarta ē ꝙ in agibilibꝰ q̄ bona vident̉ ſibi mutuo ꝯſentiūt. ⁊ ſic includit ꝯcordiā q̄ hoc importat. non quidē in ſpeculatiuis ⁊ſcibilibꝰ. qꝛ ꝯcordia in his ẜm ph̓mix. Eth̓. ad amiciciā nō ꝑtinet. imoin eis diſcordia p̄t eſſe ſine p̄iudicioamicicie. eo ꝙ in his ꝯcordare ⁊ di-