TractatusSecūdus
deſcēdit ad inferos. Quintꝰ. tertiadie reſurrexit a mortuis. Sextꝰ. aſcēdit ad celos: ſedet ad dexterā deipatris oīpotentis. Septimꝰ. indevēturꝰ ē iudicare viuos ⁊ mortuos¶ Diſtinctio articuloꝝ fideiẜm numerū apoſtoloꝝ eos ordinantiumCap̄. LXXIXEcūdo diſtinguunt̉ articuli ẜm diſtinctionē ⁊ numerūapl̓oꝝ ip̄os ordinantiū. ⁊ ſicnō ſtꝭ niſi duodecī Petrus qͥdempͥnceps apl̓oꝝ poſuit tres articulosſcꝫ de vnitate eſſentie. de oīpotētiapr̄is. de oꝑe creatōis dicēs. Credoin deū pa. oī. cre. ce. ⁊ ter. Ioh̓es ātpoſuit articulū de ꝑſona filij dei dicēs. Et in ieſum xp̄m filiū eiꝰ vnicūdn̄m nr̄m Iacobꝰ zebedei duos cōiūxit in vnū: ⁊ poſuit articulū de cōceptiōe ⁊ natiuitate dei dicēs. Quiꝯceptus eſt de ſpūſcō natꝰ ex mariaꝟgine Andreas poſuit articulū d̓paſſiōe dicēs Paſſus ſub pōtio pycru. mor. ⁊. ſe. Phylippꝰ poſuit dedeſcēſu ad inferos dicēs. Deſcēditad inferos Thomas poſuit de reſurrectōe dicēs. Tertia die reſurrexit a mortuis. Bartholomeus deaſcēſione dicēs Aſcēdit ad ce. ſedetad dex. dei pa. Qattheꝰ poſuit deaduētu ad iudiciū. In̄ vēturus ē iudicare vi. ⁊ mor. Iacobꝰ alphei poſuit articulū de ꝑſona ſpūſſcī. Credo in ſpm̄ſcm̄ Opus gr̄e diuiſerūtſibi duo apl̓i. nā Symo poſuit effectū gr̄e ⁊ ꝯſecutōeꝫ boni dicēs. Sāctā eccl̓iam catholicā: ꝯmuninionēſcōruꝫ. ſupple credo Iudas iacobiqͣntū ad remotōem mali dicēs. Remiſſionē pctōꝝ Qathias aūt poſuit effectū gl̓e ẜm q̄ſdam. ẜm aliqͦsaūt thomas iterū dicēs. Carnis reſurrectōeꝫ. ⁊ vitā eternā amē. Hecaūt diſtinctio ꝓprie nō eſt articuloꝝ
ſed magis ꝯtentoꝝ in ſymbolo ẜmordinātes. ⁊ iō pͥma eſt melior. Edictis etiā ptꝫ ꝙ Bern̄. gloſator nōbn̄ diſtinxit articulos ſuꝑ cā. Firmiter credimꝰ. extra de ſum. tri. ⁊ fidecatholica. Ip̄e em̄ ibi poſuit baptiſmū eſſe pͥmū articulū humanqd̓ verū nō eſt. Nullū em̄ mentū eccl̓ie eſt diſtinctꝰ arttus. Sꝫoīa ſacramēta ⁊ ea ē piciūt fideꝫq̄ ſunt nccāxia redendū de ordinatōe eccl de ptāte pape ⁊ iuriſdictōe aliꝝ p̄latorū: oīa ꝯtinent̉ ſubillo articulo. Credo vnā ſanctā eccleſiā catholicā ſanctoꝝ ꝯmunionēIn pluribꝰ etiā alijs ibi nō clare vidit: de qͥbus nō curo ad p̄ſens¶ De ſpe qͥd eſt ⁊ quot mōisdicitur.Capl̓m. LXXX.Ecūdo de ſpe Circa quā intelligendū eſt ꝙ ſpes accipit̉qͥnqꝫ modis. Primo ꝓ paſſion appetitus ſenſitiui. ⁊ ſic ꝯnumerat̉ inter qͣttuor pͥncipales paſſiōesq̄ ſunt ſpes. timor. gaudium. ⁊ triſticia. Et iſto mō nō eſt ſolū in hoībꝰ.ſed etiā in aīalibꝰ alijs que hn̄t appetitū ſenſitiuū. qd̓ ptꝫ. qꝛ aīalia inueniunt̉ oꝑari ꝓpter bonū aliqd̓ futurū eſtimatū poſſibile: ſicut aues faciūt nidū ꝓpter filioꝝ educatōem. ⁊vnū aīal aggredit̉ alterum ex ſpe victorie Et nota ꝙ ſpes ſic accepta inſuo obiecto reqͥrit qͣttuor ꝯditiōes.Prima qͥdem vt obiectū ſit bonuꝫqꝛ ſpes eſt de bono. timor de malo.et iō ꝑ hoc differt a timore. Secunda eſt ꝙ ſit futuꝝ ꝑ qd̓ differt a gaudio qd̓ eſt de pn̄ti bono habito Tertia eſt ꝙ ſit arduū ⁊ cuꝫ difficultateadipiſcibile. ⁊ ꝑ hoc differta deſiderio ⁊ cupiditate q̄ ſunt de bono futuro abſolute. Quarta ꝙ ſit arduūpoſſibile adipiſci. et ꝑ hoc differt adeſperatione. et ſic ꝓut eſt paſſio in