De tranſcendētibus
Ergo ẜm ꝙ forma dat eē rei terminatu ẜm terminos eēntie: dat ei eſſevnū qd̓ eſt vnū de trāſcendētibꝰ. ẜmaūt ꝙ dat ei eſſe terminatū ꝑ terminos q̄ntitatis: dat ei eſſe vuū qd̓ eſtpͥncipiū numeri Ex qͦ pꝫ ꝙ oīs resa forma hꝫ ꝙ ſit aliqͥd vnuꝫ. qd̓ quidē vnū importat ſui indiuiſionē. Etiſtud vnū eſt duplex. Quia eſt vnūẜm terminatōem eſſentie. ⁊ illud cōuertit̉ cum ente. Aliud eſt vnuꝫ ẜmterminatōem qͣntitatis. Et qꝛ eadēꝗntitate terminatū d̓r ꝯtinuū. ideotale vnū dicit indiuiſionem in ꝯtinuo. ⁊ qꝛ diuiſio cōtinui cauſat numerū. ideo tale vnū d̓r pͥncipiū numeri. Ex qͦ faciliter pꝫ drn̄tia interiſta. q̄ eſt duplex. Prima eſt ꝙ vnuꝫd̓ cū ente ꝯuertit̉ inuenit̉ in oī gn̄eed vnū qd̓ eſt pͥncipiū numeri nō niſi in gn̄e quantitatis inuenit̉. numerus em̄ cauſatur ex diuiſiōe cōtinuiqd̓ eſt in gn̄e quantitatis. Scd̓a eſtquia vnū qͦd cū ente ꝯuertit̉ importat abſolutā indiuiſionē. ſed vnumquod eſt pͥncipiū numeri importatvt videt̉ indiuiſionem quātitatis.¶ Quare indiuiſio in generejntitatis facit ſpēale vnū ⁊ cūomine ſpeciali ⁊ non in alijs geneCapl̓m. LVI.Oc ſuppoſito oritur dubitatio. ſicut em̄ in gnͣe qͣntitatisē aliqd̓ ens qd̓ eſt indiuiſuꝫita in gn̓e ſub̓e ⁊ qͣlitatis ⁊ in oībusalijs gn̄ibus. Un̄ ergo eſt ꝙ ens inpiuiſum in gn̄e qͣntitatis ꝯtinue faciat ſpēale vnū ſub vno qd̓ cuꝫ enteuertit̉ ⁊ ſpēale nomē habeat: ſic vtdicat̉ principiū nūeri: ⁊ nō illd̓ ensndiuiſuꝫ ⁊ illa indiuiſio q̄ eſt in aliis gn̄ibus. Ad hoc dd̓m eſt ꝙ indiliſio q̄ eſt in qͦlibet gn̄e facit ſpēalevnū ſub vno qͦd cū ente ꝯuertit̉. ſednō ſortit̉ ſpēale nomē ẜm cōem vſuꝫ
loquēdi: niſi ſolū vnum in qͣntitateHuiꝰ aūt rō eſt. qꝛ oīs vnitas opponit̉ ml̓titudini. ⁊ iō in oī gn̓e in qͣ inuenit̉ vltra alia gn̄a ſpēalis rō multitudīs: rōnabile ē ꝙ inueniat̉ ſpēalis rō vnitatis. ſed in gn̄e qͣntitatisinuenit̉ rō ſpēalis ml̓titudinis. gͦ vl̓tra alia gn̓a inuenit̉ ſpēalis rō vnitatis. Probatio minoris. qꝛ in alijsgn̄ibus excluſa qͣntitate oīs multitudo eſſet drn̄tium ẜm ſpēm. ⁊ nulla ẜm numeꝝ ſolū. ⁊ hec eēt formalit̓ loq̄ndo ẜm cauſas naturales qͥcqͥd eēt ẜm diuinā potentiā. In qͣntitate aūt ⁊ in materialibꝰ rōne qͣntitatis eſt multitudo drn̄tium ẜm numeꝝ ſolū. vt pꝫ in ml̓titudine hoīm⁊ hmōi. ꝓpter qd̓ vnū eſt in qͣntitateqꝛ ml̓titudo ei opponit̉ q̄ īuenit̉ ẜmp̄dictā rōeꝫ ſpēalē hꝫ ſpēale nomē ⁊vocat̉ vnū qd̓ eſt pͥncipiū numeri¶ Qūo in oī ente ꝯtīgit eē vnū qd̓ē pͥnᵐ nūeri ⁊ qūo nō Ca. LVIIUia ꝟo vnuꝫ cōe eſt: vt pōtpatere ex dictis. qꝛ vnū qd̓ ēpͥncipiū nūeri eſt ſolū in gn̓̄eq̄ntitatis. Nos āt numeramꝰ aliaq̄ nō ꝑtinēt aliqͦ mō ad genꝰ quātitatis. ⁊ dicimꝰ ibi vnū ⁊ duo. ſicut indeo ponimꝰ vnā eſſentiā ⁊ tres ꝑſonas. ⁊ āgelos etiā numeramꝰ ⁊ poſſumꝰ etiā dicere vnā albedinē ⁊ duas ⁊c̄. Iō ad videndū qūo hͦ p̄t eſſedico: qͣꝫuis ſit cōe dictū ꝙ vnū dictūde alijs q̄ nō ſunt de gn̄e qͣntitatis:nō ē vnū qd̓ eſt pͥncipiū nūeri Egotn̄ dico ꝙ oī vni vbicūqꝫ inueniat̉ ſiue ſit tn̄ſcendēs ſiue qͦdcūqꝫ: ꝯuenitꝙ ſit pͥncipiū nūeri. ⁊ illi vni ⁊ oī cōuenit rō mēſure: diuerſa tn̄ rōe Ubiītelligendū ē ꝙ eē pͥncipiū nūeri p̄teſſe dupl̓r. Unoº vt ſit pͥncipiū nūeri a quo numerꝰ inchoat̉. ⁊ hoc pͥncipiū numeri oī vni ꝯuenit: taꝫ vniqd̓ cū ente ꝯuertit̉ qͣꝫ vni qd̓ eſt pͥncipiū nūeri in gn̄e qͣntitatis. ⁊ ſic ꝯueB iiij