Liber

Capitulum.iiij.Ulier aūt q̄dā de vxoribꝰ ꝓphetaꝝ clamaVbat ad heliſeū dicēsSe ruꝰ tuꝰ vir meꝰ mortuꝰeſt; ⁊ tu noſti qꝛ ẜuꝰ tuꝰ fuittimēs deū. Et ecce creditor venit vt tollat duos filios meos ad ẜuiēdū ſibi.Cui dixit heliſeꝰ. quid visvt faciā tibi. Dic mihi qͥdhabes ī domo tua. At illarn̄dit. Non habeo ancillatua: quicqͣꝫ in domo mea:cniſi paꝝ olei qͦ vngar. Cuiait: vade pete mutuo aboībꝰ vicinis tuis vaſa vad cua nō pauca: ⁊ ingredere⁊ claude oſtiū tuū cū intrīſecus fueris tu ⁊ filij tui: etmitte īde ī oīa vaſa hec: etcū plena fuerit tolleſ. Iuititaqꝫ mulier ⁊ clauſit oſtiūſuꝑ ſe ⁊ ſuꝑ filios ſuos. Illi offerebāt vaſa. ⁊ illa infundebat. Cūqꝫ plena fuiſſent vaſa: dixit ad filiū ſuūaffer mihi adhuc vas. Etille rn̄dit. nō hēo. ſtetitqꝫē oleū. Uenit aūt illa ⁊ indicauit hoī dei. Et ille. Uade inqͥt vēde oleū ⁊ reddecreditori tuo: tu aūt ⁊ filijtui viuite de reliqͦ. Facta ēg at q̄dā dies: ⁊ trāſibat heliſeꝰ ꝑ ſunā ciuitateꝫ. Erathāt ibi mulier magna q̄ tenuit eū vt comederet panemCūqꝫ freq̄nt̓ inde trāſiretdiuertebat ad eā vt comederet panē. que dixit ad vikrū ſuū. Anī aduerto ꝙ virdei ſctūs eſt iſte. qͥ tranſitꝑ nos freq̄nter. Faciamusergo ei cenaculum ꝑuuꝫ: ⁊ponamuſ ei in eo lectulū ⁊menſam ⁊ cellā ⁊ candela

ibrū: vt cū venerit ad nosmāeat ibi. Fcā ē ergo dieſq̄dā ⁊ veniēs diuertit ī cenaculum et requieuit ibi.Dixitqꝫ ad giezi puerū ſuum. Uoca ſunamitē iſtamQui cū vocaſſet eā. ⁊ illaſtetiſſet coram eo: dixit adpueꝝ ſuū. Loq̄re ad eam.Ecce ſedule ī oībꝰ mīſtraſti nob̓: qͥd viſ vt faciaꝫ tibimnunqͥd habes negociū: etvis vt loquar regi ſiue prīncipi militie Que rn̄dit. Inmedio ppl̓i mei habito. eto ait. qͥd ergo vult vt faciamp ei. Dixitqꝫ giezi: ne q̄ras.Filiū eī nō hꝫ: ⁊ vir eiꝰ ſenex eſt. Precepit itaqꝫ vtvocaret eā. Que cū vocata fuiſſet ⁊ ſtetiſſet an̄ oſtiūs dixit ad eā. In tꝑe iſto inhac eadem hora ſi vita comes fuerit: hēbis in vterofiliū. At illa. noli q̄ſo dn̄etmi vir dei: noli mētiri ācille tue. Et cōcepit mulier ⁊peꝑit filiū ī tꝑe ⁊ ī hora eadē qͣ dixerat heliſeus. Creuit aūt puer ⁊ cū eēt q̄damdies. Et egreſſus iſſet adpatrem ſuum ad meſſoresait patri ſuo. Caput meumdoleo: caput meum doleoAt ille dixit puero. Tolle⁊ duc eum ad mrēm ſuamqui cū tuliſſet ⁊ duxiſſet eūad mr̄ēꝫ ſuā: poſuit eū illaſuꝑ genua ſua vſqꝫ ad meridiē ⁊ mortuꝰ ē. aſcēdit āt⁊ collocauit eū ſuꝑ lectumx hoīs dei: ⁊ clauſit oſtiumy Et egreſſa vocauit viꝝ ſuum ⁊ ait. Mitte mecū obſecro vnū de pueriſ ⁊ aſināvt excurrā vſqꝫ ad hoīemdei: ⁊ reuertar. qui ait illi.

cū Ra. ſa. ⁊cͣ. Burg. argumēta ſolubilia ſunt facilit̓. ¶ iiij.Vlier āt. Hic ꝯn̄r pōit̉ miraculū factū ꝑ heliſeumad ꝯſolatōꝫ vidue cū dr̄. a ¶ Nulier āt q̄dam deinvxo. ꝓphe. ẜm doctores hebraicos ⁊ latīos iſta mulier fuit vxor abdie: qͥ ad paſcēdū ꝓph̓as tꝑe ꝑſecutōis iezabel. vt hr̄. iij. libroxviij. ꝯtraxit debitab ¶ Et ecce creditorvenit ⁊cͣ. dicit ra. ſa.ꝙ iſte creditor fuitiorā qͥ viuēte adhucpr̄e ſuo achab accōmodauit abdie advſurā. cetera patentvſqꝫ ibi. cNiſipaꝝ olei quo vngar.i. reficiar aliquātulū ad pulmēti condimentum.d ¶ Ingredē ⁊ claude oſtiū tuū. cū eniꝫfiūt miracula ad cōfirmatōꝫ multitudinis ī fide vel eiꝰ conſolatōꝫ fiūt in palaꝫcū āt adꝯſolatōꝫ ſingularis ꝑſone fiuntcōit magis ſecrete.⁊ h̓ mō ſaluator nr̄filiā archiſynagogiſuſcitauit a morte. ⁊nō ꝑmiſit ibi aliquēītrare niſi petrū ⁊ iohannē ⁊ prēm ⁊ matrē puelle. vt hr̄. marci. v. ca. ⁊ hͦ mō fecitī hhͦ loco heliſeꝰ. Cetera patent vſqꝫ ibi.e ¶ Uēit āt illa ⁊ indi. ho. dei. ad regratiādū ſibi ne ingrata videret̉. ⁊ ad q̄rēdū ꝯſiliū qͥd faceretde illo oleo. qꝛ nolebat agere niſi ẜꝫ diſpoſitōꝫ heliſei.f ¶ Facta eſt autemHic ꝯn̄r pōit̉ miraculū factū ꝑ heliſeūad ꝯſolatōꝫ ſunamitis deuote. ⁊ pͦ mirabilit̓ fecundat̉. ſcd̓omirabilit̓ eiꝰ filiꝰ ſuſcitat̉. ibi. Et egreſſa. circa pͥmū dicit̉.¶ Trāſibat heliſeᶠꝑ vnā ciuitatem. Inheb. hr̄. Per ſunaꝫciuitateꝫ. erat āt ibimulier magna. id ēpotēs diues ⁊ deuota. Dicit rab. ſa. ꝙ hͨmulier fuit ſoror abiſag vxoris dd̓. ſedhͦ pꝫ falſum: qꝛ poſtmortē dd̓ ſalomō regnauit. xl. annis: roboaꝫ. xvij. abia tribꝰᵉ aſa. xlj. Ioſaphat. xviij. an̄ regnumiorā regis iſrl̓ curheliſeꝰ fuit ꝯtēporaneꝰ ⁊ ſic iſta mulierſi fuiſſet ſoror abiſag qn̄ ꝯcepit iā fuiſſet ad minꝰ. cxx. ānorū. Etſi dicat̉ ꝙ miraculoſe ꝯcepit nō valet. qꝛ ꝙ nō habu

erat filiū hͦ ſolū fuit ꝓpt̓ ſenectutē viri ſui quam allegaui.giezi ⁊ nō mulieris. h ¶ Que tenuit eū .i. īſtāter īuitauiti ¶ Ot cōederet panē .i. acciꝑet ꝯpetentē refectōꝫ. qꝛ noīepanis ītelligit̉ oīs cibꝰ vt freq̄nt̓ dcm̄ ē. k ¶ Aniaduerto ꝙ vir dei ſctūs ē iſte. Dicit ra. ſa. ꝙ h̓ ꝑcepit eo ꝙ nullamuſca vel alia īmūdicia ſuꝑ menſaꝫ eiꝰreſidebat. Faciamergo ei ⁊cͣ. ſequitur.l ¶ Ut cū venerit adnos māeat ibi .i. decenter recipiat̉ ſicutdecet viꝝ ſcm̄ reciꝑecet̓a patēt vſqꝫ ibi.m ¶ Nunqͥd habesnegociū ⁊cͣ. hēbāt eīheliſeū ī reuerentia.eo ꝙ ſuccurrerat exercitui iſrael ī aquepenuria. vt dcm̄ eſtcapi. p̄cedenti.n ¶ Que rn̄dii. ī medio ppl̓i mei habito.i. ita vallata ſū amicis meis ꝙ nullꝰ infert mihi moleſtiaꝫ⁊ ſic nō hēo negocium ad regē vel militie principem.o ¶ Et ait .ſ. heliſeuſgiezi famulo ſuo ꝓpt̄ qd̓ rn̄dit giezi di.Ne q̄ras. q. d. hͦeēt fruſtra. cꝰ cā ſubditur cum dicitur.q ¶ Filiū em̄ nō hꝫ.qͥ poſſit ei in bonisſuccedere.r ¶ Et vir eiꝰ ſenex ēꝙ ē īpotēs deceteroad generandum.¶ In tꝑe iſto ⁊cͣ. inhebreo hr̄ ſic. In tēpore iſto ſicut ē tp̄svite. āplexaberis filiū .i. anno reuolutoviues ſana. ſic̄ nūc⁊ āplexaberis filiuꝫiā natū. ẜm ꝙ exponit ra. ſa. t ¶ Nolimētiri ācillę tue. hebrei dicūt. Noli deficere ācille tue. verbū em̄ hebraicū qd̓pōit̉ h̓ ē eqͥuocū admētiri ⁊ deficere. ⁊ ēſenſus ẜm ra. ſalo. ſiīpetrares mihi filiūcito morituꝝ. n̄ eētmihi materia gaudij ſꝫ meroris. ⁊ id̓orogo vt nō deficiatv̓bū tuū: ſic ꝙ filiꝰmihi donādꝰ n̄ moriat̉: ſꝫ viuat. Ceterapatent vſqꝫ ibi.¶ Collocauit eumſuꝑ lectū hoīs dei. ſperās ꝙ ꝑ eiꝰ p̄ces ſuſcitaret̉. qꝛ petiuerat ab eo filiū victuꝝ. x ¶ Et clauſit oſtiū. ne puer mortuus īueniret̉. ⁊ ſepelieret̉ an̄ aduētū heliſei y ¶ Et egreſa. Hic ꝯn̄r filiꝰ ſunamitis ſuſcitat̉ ad p̄ces ip̄ius.