IIIIRegum

3 Quā obcauſam vadis ada eū. hodie nō ſūt kalēde nebqꝫ ſublatū Que rn̄dit. Uadā. Strauitqꝫ aſinā ⁊ p̄cepit puero. Mina ⁊ ꝓpera.ne mihi morā facias in eūdo ⁊ hoc age qd̓ p̄cipio tibi. Profecta ē igit̉: ⁊ venitad virū dei in mōte carmeli: Cūqꝫ vidiſſet eū vir deide cōtra: ait ad giezi pueꝝſuū. Ecce ſunamitꝭ illa. vade ergo in occurſuꝫ eius ⁊dic ei. Recte ne agit̉ circate ⁊ circa virū tuū ⁊ circa filiū tuū. Que rn̄dit. RecteCūqꝫ veniſſet ad viruꝫ deiin montē app̄hendit pedeſceiꝰ: ⁊ acceſſit giczi vt amoueret eā. Et ait homo dei.Dimitte illā: aīa em̄ eiꝰ inē amaritudine ē: ⁊ dn̄s celauit a me ⁊ nō indicauit mith i. que dixit illi: Nūquidpetiui filiū a dn̄o meo Nūqͥd nō dixi tibi: ne illudass me. Et ille ait ad giezi. Accinge lūbos tuos: et tollebaculū meū in manu tua ⁊vade Si occurrerit tibi hōnō ſalutes eū: ⁊ ſi ſalutauerit te qͥſpiā nō rn̄deas illi.⁊ pones baculū meū ſuperfaciē pueri. Porro mr̄ pueri ait. Uiuit dn̄s et viuit anima tua: nō dimittam te.Surrexit gͦ ⁊ ſecutus ē eaꝫGiezi āt p̄ceſſerat an̄ eos ⁊hpoſuit baculū ſuꝑ faciē puieri: ⁊ nō erat vox neqꝫ ſenſus. reuerſuſqꝫ eſt in occurſū eiꝰ ⁊ nūciauit ei dicens.Nō ſurrexit puer. Ingreſſus ē ergo heliſeꝰ domū: ⁊ecce puer mortuꝰ iacebat īlectulo eius. Ingreſſuſqꝫclauſit oſtiū ſuꝑ ſe ⁊ ſuꝑ puerū ⁊ orauit ad dominum.Et aſcēdit ⁊ īcubuit ſuperpueꝝ: poſuitqꝫ os ſuuꝫ ſuꝑos eiꝰ: ⁊ oculos ſuos ſuꝑoculos eiꝰ: ⁊ manꝰ ſuas ſu

per manꝰ eiꝰ. ⁊ incuruauitſe ſuꝑ eū: et calefacta eſt caro pueri. At ille reuerſusdeambulabat in domo ſemel hūc atqꝫ illuc: ⁊ aſcendit ⁊ incubuit ſuꝑ eum. Etoſcitauit puer ſepties: aperuitqꝫ oculos. Et ille vocaluit giezi ⁊ dixit ei. voca ſunamitē hāc. Que vocata īgreſſa ē ad eū: qͥ ait. Tollefiliū tuū. Uenit illa et corruit ad pedes eiꝰ: ⁊ adorauit ſuꝑ terrā. Tulitqꝫ filiūſuū et egreſſa ē: ⁊ heliſeꝰ reinuerſus eſt in galgala. Erataūt fames in terra: ⁊ filij ꝓphetaꝝ habitabāt corā eo.dixitqꝫ vni de pueris ſuisn Pone ollā grandem et coque pulmentū filijs ꝓph̓arū. Et egreſſus ē vnꝰ in agrum vt colligeret herbasagreſtes. Inuenitqꝫ quaſio vitem ſilueſtreꝫ: ⁊ collegitex ea coloquintidas agri ⁊impleuit pallium ſuū: ⁊ reuerſus concidit in ollā pulꝑmenti. Neſciebat em̄ quideſſet. Infuderunt ergo ſocijs vt comederēt. Cunqꝫguſtaſſēt de coctiōe: exclamauer̄t dicētes Morſ ī olla vir dei. Et non potuer̄tq̄ comedere. At ille. Afferteinquit farinam. Cunqꝫ tuliſſent: miſit in ollam ⁊ ait.Infūde turbe vt comedātet nō fuit ampliꝰ qͥcqͣꝫ amarritudinis in olla Uir autēquidam venit de balſaliſas deferens viro dei panes pͥt mitiarū ⁊ viginti panes orydeaceos: et frumentum nouum in pera ſua. At ille dixit. Da popl̓o vt comedatReſponditqꝫ ei mīſter eiꝰx Quantuꝫ eſt hoc vt apponam coram centum viris:Rurſum ille. Da ait ppl̓ovt comedat. Hec enim dicit dominus. Comedent ⁊

Quā ob cāꝫ vadis ad eū. ignorabat em̄ mortē pueri.a ¶ Hodie nō ſunt kalēde neqꝫ ſabbatū. hͦ dixit: qꝛ ī ill̓ diebus feſtiuis hoīes freq̄ntiꝰ ibāt ad ꝓph̓as ad audiēdū v̓būdei. b ¶ Que rn̄dit. recte. in hͦ ꝙ vr̄ mētita fuiſſe nō oꝑteteā excuſari. vel p̄t dici ꝙ ſic locuta ē ī ſpe reſurrectōis filijſui ꝑ heliſeum. q̄ fuitmateria maioriſ gaudij qͣꝫ ꝯceptio vl̓ parturitio. cetera patētvſqꝫ ibi c ¶ Acceſſitgiezi vt amoueret eāheliſeꝰ em̄ nō erat aſſuetꝰ ꝑmittere ꝙ mulier tāgeret ip̄m.d ¶ Dimitte illā. vt n̄ſolū ꝑ p̄ces heliſei: ſꝫcc̄ ꝑ lachrīas matrisimpetraret̉ reſurrectio filij. e ¶ Et do.ce. a me. qꝛ ſpūſſctūsnō ſꝑ tāgit corda ꝓphetaꝝ neqꝫ d̓ oībꝰf¶ Nunqͥd peti. filiū⁊c. q. d. ſic̄ ꝓprio motu mͥ filiū impetraſtiita debes eiꝰ reſurrectionē īpetrare vt verbuꝫ tuū ſit ſtabile.g ¶ Accinge lum. tuos id ē diſpone te accurrendū velociter ⁊expedite h ¶ Si occurrerit tibi hō nō ſalutes eū .i. nō cōmiſceas cū eo v̓ba ab itiuere impediētia: ⁊talē moduꝫ loqͥt̉ ſaluator diſcipulis adp̄dicādū miſſis Luce. x. Neminē ꝑ viaſalutaueritis. Gieziāt p̄ceſſerat ⁊cͣ. ſeqͥt̉.¶ ¶ Et nō erat vox neqꝫ ſenſus. dic̄ Ra. ſa.ꝙ hͦ fuit ꝓpter demeritū gieꝫi qͥ nō ſeruauit p̄ceptū heliſei: ſꝫoccurrentibꝰ ſibi hominibꝰ iactāter dicebat ſe miſſuꝫ ad ſuſcitandū mortuū. Expoſitores aūt nr̄i dicunt ꝙ hͦ fuit ad deſignandū ꝙ lex vetusq̄ ꝑ baculū deſignat̉nō cōferebat gr̄aꝫ viuificantē: ſꝫ hͦ fac̄ verbū incarnatū: qd̓ ſignificabat̉ ꝑ extenſione heliſei ſuꝑ pueꝝ:vn̄ dr̄ Ioh̓. jͣ. Lex permoyſen data ē: gr̄a ⁊v̓itas ꝑ ieſum xp̄m.k¶ Poſuitqꝫ os ſuūſuꝑ os eiꝰ ⁊cͣ. hͦ fecitad on̄dendū magnūdeſiderium ad pueriſuſcitationē: vel ꝓpt̓cām miſticā iā dictāvel potiꝰ ꝓpt̓ vtrūqꝫ.l ¶ Voca ſunamiteꝫ

hanc. nō vocat eā ꝓprio noīe ad on̄dendū ꝙ non hēbat cūea tantā familiaritatē: ꝙ petiuiſſet eiꝰ ꝓpriū nomē.m ¶ Erat āt fames. Hic ꝯn̄r ponit̉ miraculū ad ꝯſolatōeꝫcōgregatōnis famelice: ⁊ pͦ ponit̉ duplex miraculū. ſcd̓mponit̉ ibi. Uir qͥdā. Primū miraculū ē de pulmēti dulcoratione: cuiꝰ p̄ꝑatioponit̉: cū dr̄. n CCoque pul. fi. ꝓph̓aꝝ .i.diſcipulis eoꝝ qͥ viuebant religioſe: vtdictum eſt. sͣ. ij. ca.¶ ¶ Collegit ex eo colloq̄ntidas. q̄ ſunt valde amare: ⁊ ſunt qͣſicucurbite ſilueſtres:⁊ folia eiꝰ herbe hn̄tqͣndā ſil̓itudinē cumfolijs vitis p ¶ Neſciebat em̄ qͥd eēt .i.ꝙ eēt tal̓ amaritudinis. q ¶ Afferteinqͥt farina. nō ꝙ haberet ex ſe v̓tutē dulcorandi: ſꝫ hͦ fctm̄ eſtmeritis heliſei.r ¶ Uir āt qͥdā. Hicpohit̉ ſcd̓m miraculū de ml̓tiplicationepanū cū dc̄. Uir aūtqͥdā venit de baal̓ ſaliſa due ſunt dictōesin hebreo: et baal vth̓ accipit̉ ē nomē appellatiuū. ⁊ ſigͣt planiciem ſeu regioneꝫſaliſa v̓o ē nomē propriū ciuitatis in illaregione. s ¶ Deferens viro dei panespͥmitiaꝝ. nō accipit̉h̓ panes pͥmitiaꝝ qͣles offerebant̉ in teplo dn̄i: ſꝫ dicunt̉ primitiaꝝ: qꝛ erāt de primis frugibꝰ illiꝰ anni: ordeū aūt pͦ venitad maturitatē: maxime ī t̓ra illa: iō ſb̓dit̉t ¶ Higinti paneſ ordeaceos. in qͦ on̄dit̉nūerꝰ panis ⁊ materia. Aliqͥ āt libri hn̄tinterpoſitū li ⁊. ſic: ⁊xx. panes: ſꝫ li ⁊ nō ēī hebreo nec in libriscorrectis nec d̓ textuv ¶ Et frumentū nouu: in hebreo habet̉.Et granatā. frumentū em̄ nō ita cito venit ad maturitatē ſic̄ordeū ⁊ iō granū nōerat adhuc aptuꝫ vtinde fieret panis: poterāt tn̄ ſpice ille aliqͣntuluꝫ torreri ⁊ ſicgranū excuti ꝓ cōfricationē. x ¶ Quātum eſt hͦ vt ap. corāc. viris. Erāt em̄ valde ꝑui illipanes: itaiiij

G z iiij