Regum I

¶ Uidētes aūt filij ammō ꝙiniuriā feciſſēt dd̓: miſerūt⁊ ꝯduxerūt mercede ſyruꝫroob: ⁊ ſyꝝ ſoba vigīti milia peditū et a r̄ge maachamille viros: ⁊ ab hiſtob decē milia viroꝝ. Qd̓ cuꝫ auIdiſſet dd̓: miſit ioab ⁊ oēmexercitū bellatorū. Egreſſiſūt gͦ filij āmon: ⁊ direxer̄taciē an̄ ip̄m introitū porte.in Syrꝰ aūt ſoba ⁊ roob ⁊ hiſtob: ⁊ maacha ſeorſū erātn in cāpo. Uidens gͦ ioab ꝙp̄paratū eēt aduerſū ſe p̄lium ⁊ ex aduerſo: ⁊ poſt tergū elegit ſibi ex oībꝰ electꝭiſrl̓ ⁊ īſtruxit aciē ꝯͣ ſyrū reliquā āt ꝑtē popl̓i tradiditabiſai fri ſuo qͥ direxit aci ēfilios ammo ⁊ ait ioab.Si p̄ualuerīt aduerſuꝫ meſyri eris mihi in adiutoriūſi āt filij ammō p̄ualuerintaduerſū te: auxiliabor tibiEſto vir fortis ⁊ pugnemꝰꝓ popl̓o nr̄o ⁊ ciuitate deinr̄i. Dn̄s āt fac̄ qd̓ bonū ēin ꝯſpectu ſuo. Inijt itaqꝫioab ⁊ ppl̓s qͥ erat cum eocertamē ꝯͣ ſyros qͥ ſtatiꝫ fugerūt a facie eiꝰ. Filij autēammō vidētes qꝛ fugiſſentſyri: fuger̄t ⁊ ip̄i a facie abiſai ⁊ ingreſſi ſūt ciuitatem.Reuerſuſqꝫ ē ioab a filijsoammō: ⁊ venit irl̓m. Uidēteſ igit̉ ſyri qm̄ corruiſſentcorā iſrl̓ cōgregati ſūt pariter. Miſitqꝫ adadezer ⁊ eduxit ſyros qͥ erāt trās fluuiū ⁊ adduxit eoꝝ exercitūSobach aūt magiſter militie adadezer erat princepseoꝝ. Qd̓ cū nūciatū eēt dd̓cōtraxit oēm iſrl̓em ⁊ trāſiuit iordanē venitqꝫ in helema. Et direxer̄t aciē ſyri ex

iuid: ⁊ pugnauerūt cōtra iſrael. Fugerūtqꝫſyri a facie iſrael: et occiditdd̓ d̓ ſyris ſeptingētos currus et qͣdragīta milia eqͥtūet ſobach principē militieꝑcuſſit: qͥ ſtatī mortuus eſtp Uidēteſ āt vniuerſi regesqͥ erāt ī p̄ſidio adadezer ſevictos eē ab iſrael: expauerūt et fugerūt qͥnqͣginta etocto milia corā iſrael Et fecerūt pacē cū iſrl̓ ⁊ ẜuierūteis timuerūtqꝫ ſyri auxiliūp̄bere filijs ammon.Capitulum.xi.Actū ē autē ꝟtēet an3no eo tꝑe qͦ ſolēt r̄gesVad bella ꝓcede̓: miſitdauid ioab ⁊ ẜuos ſuos cūeo: ⁊ vniuerſū iſrael: ⁊ vaſtauerūt filios am mō ⁊ obſederūt rabba. Dauid aūtremāſit in irl̓m dū hec agerent̉: accidit qͣdā die vt ſurge̓t dauid de ſtratu ſuo pmeridiē: ⁊ deambularet incſolario domꝰ regie viditqꝫmulierē ſe lauātē ex aduerſo ſuꝑ ſolariū ſuū. Erat ātdmulier pulcra valde. Miſit ergo rex ⁊ q̄ſiuit q̄ eſſetmulier Nunciatūqꝫ ē ei ꝙip̄a eēt berſabee filia heliāvxor vrie ethei. Miſſis itaqꝫ dauid nūcijs tulit eam.Que cū ingreſſa eēt ad illūdormiuit cū ea. Statimqꝫſāctificata ē ab immūdiciaſua: ⁊ reuerſa ē domū ſuaꝫcōcepto fetu: mittēſqꝫ nūfciauit dd̓ ⁊ ait: ꝯcepi. Miſit auteꝫ dauid ad ioab digcēs: mitte ad me vriam etheum. Miſitqꝫ ioab vriam ad dauid: et venit vrias ad dauid. Queſiuitqꝫ

i ¶ Vidētes aūt filij ammon ⁊cͣ. qꝛ cognouerūt ꝙ non exfraudulētia ſꝫ ex vera amicitia nūcios miſerat. ⁊ tn̄ nō recognouerūt culpā nec petiuerūt veniā. ſꝫ magis p̄parauerūt ſe ad defendendū ſuā ſtulticiā vocādo alios in ſuū auciliū ꝯͣ dd̓ qd̓ factū eoꝝ notabilit̓ aggͣuauit. k ¶ Qd̓ cuꝫaudiſſet dauid. Hicꝯn̄r ponit̉ vindicatōp̄dicte iniurie ꝑ viaꝫiuſticie: ⁊ hͦ notat̉ cudr̄. k ¶ Qd̓ cuꝫ audiſſet dd̓ .ſ. filios ammō obſtīatos in ſuamalicra. l ¶ Niſitioab ⁊cͣ. ad vindicādū obprobriū ſibi illatū. nō zelo vīdicteſꝫ amore iuſticie.m ¶ Syrus āt ſoba⁊ rodb ⁊cͣ. iſti libēteriuuabāt filios āmōvt ꝑ hͦ eſſent liberatide tributo dauid.n ¶ Uidēs igr̄ ioabꝙ ꝑꝑatū eēt ⁊cͣ. an̄ ⁊retro. ſic eī diuiſerātaduerſarij ſuū exercitū vt inducerēt filios iſrl̓ ꝑꝑ qd̓ ioab exꝑtꝰ ī bell̓ diuiſit exercitū ī duas ꝑtes vt qͥlibet ꝑs hr̄et hoſtesin frōte ⁊ ſic fecuriꝰpoſſēt pugͣre. ⁊ ꝑ iſtāviā habuerūt ꝯͣ vtroqꝫ victoriā. Cet̓a patēt vſqꝫ ibi. o ¶ Didētes igit̉ ſyri .ſ. ſuadebellationē ⁊ cōfuſionē vt poſſēt ſe vindicare. ꝯgregauerūtmultitudinē maiorē ꝓpt̓ qd̓ dauid ī ꝓpria ꝑſona ad p̄liuꝫvēit cū exercitu ſuomaiori qͣꝫ pͥus ⁊ eosdebellauit. ⁊ ptꝫ lr̄avſqꝫ ibi. p ¶ Bidites āt vniuerſi reges⁊cͣ. fecerūt pacē promittētes reddere dd̓pacifice tributum. ⁊decetero nō p̄bē eiꝰaduerſarijs auxiliū.pitulum. xj.Actū ē autēHic ꝯn̄r on̄dit̉ qͣliter dauid vixit inſolent̓ ꝓpt̓ qd̓ fuit a d̓o caſtigatꝰ. vbi ēt on̄dit̉ eiꝰpnīa de pctīs ⁊ patientia in aduerẜ Priigr̄ on̄dit̉ peccaſſe ꝑluxuriā. ſcd̓o per negligentiā ca. xxj. tercio ꝑ ſuꝑbiā. c. xxiiijCirca primuꝫ ponit̉pͦ culpe ꝑpetratio.ſcd̓o hūilis regognitio ca. xij. t̓cio punitōis patiēs toleratio. c. xiij. Circa pͥmū deſcribit̉ pͦ ip̄iꝰ dauid adulteratio.ſecūdo querit̉ facti celebratio. ibi. Niſit āt dauid. t̓cio p̄-

cipit̉ innocētis occiſto. ibi. Factū ē gͦ. Circa pͥmū dr̄.a ¶ Factū ē āt v̓tente anno ⁊cͣ .ſ. in pͥn. eſtatis. qn̄ terrenaſcē̓tia ſūt in cāpis ad pabuluꝫ equoꝝ. b ¶ Niſit dauidioab ⁊cͣ. alijs eī ꝓcedentibꝰ ad bellū remāſit dd̓ in irl̓m qͣſiocioſus ꝓpt̓ quod fuit lapſus in adulteriū. vn̄ dicit poetaOcia ſi tollaſ perirecupidis artes. ⁊ Eccle. xxxiij. Nultammaliciā docuit ocioſitas. c ¶ Uiditqꝫmulierē ſeˡ lauanteꝫEx quo patet ꝙ aſpectus impudicuseſt valde ꝑiculoſusquia dauid tam ſanctus ⁊ bonus ꝑ hͦ fuit tractus in adulterium ⁊ ex ꝯn̄ti ad homicidiū ꝓditorie ꝓcuratū vt ex ſequētibus apparebit.d ¶ Niſit ergo rex ⁊et queſiuit q̄ eēt ⁊cͣ.ad hoc em̄ queſiuitvt ſciret ſi eſſet ſoluta. vt ſic eā acciperetin vxorē ⁊ licite cogͦſceret eā. Inualeſcente tn̄ tentatōne ſciēsꝙ eſſet maritata. nihilominꝰ mandauitꝓ ea adducēda ⁊ cōmiſit adulteriū.e ¶ Statīqꝫ ſanctificata eſt ab immūdicia ſua. ⁊cͣ. i. a fluxumenſtruoꝝ. nō quiatūc pateret̉ mēſtruaqn̄ dauid eā cogͦuit:qꝛ tūc mulieres ſūtturpis coloris ⁊ abomīabiles ad actuꝫcarnalē ⁊ de ip̄a dicitur h̓ ꝙ erat pulcravald̓. dr gͦ tūc purgata a mēſtruis futurꝭvſqꝫ ad ꝑtū. qꝛ ī illocoitu ꝯcepit vt pꝫ intextu pꝰ ꝯceptioneꝫaut ceſſat fluxus mēſtruoꝝ qꝛ ſāguis illecedit in formationēfetꝰ ⁊ eiꝰ alimentuꝫ.¶ Niſit āt dauid.Hic ꝯn̄r querit̉ celatio facti cum dicit̉.g ¶ Nitte ad me vriam. ad hoc eī ꝓ ip̄omādabat vt vxoremſuā cognoſcet. et ſiccrederetur puer naſciturꝰ eſſe ſuus. ⁊ ſicpctm̄ dauid occultaretur. ⁊ mulier a lapidatōne que ẜm legem ei debebatur p̄ſeruaretur.h ¶ Queſiuitqꝫ dauid qͣꝫ recte ageret ioab ⁊cͣ. hoc queſiuit