Liber

.ix.¶ Capitulum.NT dixit dd̓. putaſneē aliqͥs qͥ remāſerit d̓domo ſaul vt faciamcū eo miẜicordiā ꝓpter ionathā. Erat aūt de domoſaul ẜuꝰ noīe ſiba. Quē cūvocaſſet rex ad ſe dixit ei.Tu ne es ſiba. Et ille reſpōdit. Ego ſuꝫ ẜuꝰ tuꝰ: etait rex. Nūqͥd ſuꝑeſt aliqͥſde domo ſau l: vt faciā cuꝫeo miẜicordiā dei: Dixitqꝫ ſiba regi. Suꝑeſt filiusionathe debilis pedibus. oUbi īquit ē ⁊ ſiba ad regeēEcce ait ī domo ē machirfilij amihel ī lodabar. Miſit ergo rex dd̓: ⁊ tulit eumde domo machir filij amihel de lodabar. Cū at veniſſet miphiboſeth filiꝰ ionathe filij ſaul ad dd̓ corrut ī faciē ſuā ⁊ adorauit.Dritqꝫ dauid: Miphiboſch. Qui rn̄dit. Adſuꝫdſeruꝰ tiꝰ. Et ait ei dauid.Ne timeis: qꝛ faciēs faciam in te mōicordiā ꝓpterionathā prem tuū: ⁊ reſtituam tibi oēs agros ſaulprīs tui: ⁊ tu coedes panēēī mēſa mea ſꝑ Qui adorāſf eū dixit: Quis ego ſuꝫ ſerguus tuꝰ: quoniā reſpexiſtih ſuꝑ canē mortuū ſil̓em meiUocauit itaqꝫ rex ſibā puerū ſaul: ⁊ dixit ei: oīa q̄cūqꝫ fuerūt ſaul ⁊ vniuerſamdomū eiꝰ dedi filio dn̄i tuiOꝑare igit̉ ei terrā tu ⁊ filij tui ⁊ ẜui tui: ⁊ inferes filio dn̄i tui cibos vt alaturMiphiboſeth āt filiꝰ dn̄itui cōedet ſemꝑ panē ſuꝑ

menſam ineā. Erāt āt ſibexv. filij ⁊. xx. ẜui. dixitqꝫ ſiba ad regē. ſic̄ iuſſiſti dn̄emi rex ſeruo tuo: ſic facietẜuꝰ tuꝰ ⁊ miphiboſeth comedet ſuꝑ menſam meamqͣſi vnꝰ de filijs regis. Habebat āt miphiboſeth filiuꝫ ꝑuulū noīe micha. Oīꝟo cognatō domus ſibeſeruiebat miphiboſeht.Porro miphiboſeth hītabat ī hieruſalē: qꝛ de mēſaregis iugiter veſcebatur ⁊erat claudus vtroqꝫ pede.Capitulum. x.Actū ē aūt pꝰ hec vtamoreret̉ rex filioꝝammon: ⁊ regnauit anōfiliꝰ eiꝰ ꝓ eo. Dixitqꝫ dd̓:b faciā miſericordiā cū anōfilio naas: ſic̄ fec̄ pr̄ eiꝰ meccū mīaꝫ Miſit ergo dauidcōſolāſ eū ꝑ ẜuos ſuos ſud per prīs īteritu. Cū āt veniſſent ẜui dd̓ ī terram filiorum ammon dixerūt principes filioꝝ āmō ad anonē dn̄m ſuū. Putas ꝙ ꝓpterhonorē pr̄is tui miſerit dd̓ad te cōſolatores. ⁊ nō iōvt inueſtigaret ⁊ explorarꝫciuitatē ⁊ euerteret eā: miſit dd̓ ẜuos ſuoſ ad te. Turlit itaqꝫ anō ẜuos dauid.raſitqꝫ dimidiā partē barabe eoꝝ: ⁊ p̄cidit veſteſ eoꝝmedias vſqꝫ ad nateſ: ⁊ dimiſit eos. Qd̓ cū nunciatū eſſet dauid: miſit in occurſum eoꝝ: Erāt em̄ viricōfuſi turpit̉ valde: Et māhdauit eis dd̓: Manete inierichodonec creſcat barba vr̄a: ⁊ tūc reuertimini:

cū manu valida ⁊ potent̓ exerceri ſolēt. Et hē qd̓ dic̄. Super cerethi ⁊ phelethi. qͥ ẜm hebraicā veritatē q̄ in glo. inhoc loco hr̄. int̓p̄tant̉ interficientes ⁊ viuificātes. qm̄ ẜmiudiciū regis vel officialiū eiꝰ digni reſeruabant̉ ad vitaꝫalij ducebātur ad mortē. Filij āt dd̓ nō hēbant nomen officij. ſꝫ dignitatꝭ erātem̄ maiores ſeu primi poſt regē ad honores. ¶ Ca. ix.a¶ T dixit dd̓.eh̓ ꝯn̄r on̄dilpietas dd̓ adꝓximū faciēdo miſericordiā erga domū ſaul ꝓpt̓ Ionathā amicū ſuū q̄ pietas ī tribꝰ on̄dit̉. primo qꝛ diligēt̉ inqͥſiuit qd̓ notat̉ cū dr̄.b ¶ Putaſne ⁊cͣ. hͦ q̄ſiuit dd̓ ab aſſiſtentibꝰ ſibi ꝑ quoꝝ iudiciū vocauit ſibā quiſauli ſeruierat. vt abeo certiꝰ de hͦ inqͥrē⁊ ī ꝑticulari. qui interogatꝰ rn̄ditc ¶ Suꝑ ē filiꝰ onathe debil̓ pedibꝰ. cꝰcā dicta fuit. sͣ. iiij. c.ſcd̓o on̄dit̉ fidelitasdai. id ⁊ eiꝰ pietas.eo ꝙ miphiboſethq̄ſitu dulcit̉ recepitqd̓ notat̉ cū dr̄.d ¶ Et ait ei dauidne timeas. tiebat em̄eo ꝙ auꝰ eiꝰ ⁊ patruus fuerāt īimici dd̓.ꝓpt̓ qd̓ eū aſſecurauit. ⁊ ſibi benefacere ꝓmiſit di. Reſtituaꝫ tibi oēs agros⁊cͣ. e ¶ Qui adorās eū adoratōe dulie. f ¶ Dixit quisego ſum. q. d. nulliꝰmomēti reſpectu tāti beneficij.g ¶ Qm̄ reſpexiſtioculo pietatis.h ¶ Suꝑ canē mortuū .i. ſuꝑ vilē ⁊ deſpicabilē. qꝛ erat impotēs corꝑe ⁊ genere eo ꝙ amici ſui erant mortui. terciooſtēdit̉ pietas dd̓ eoꝙ ipſi miphiboſetdiligenter prouiditaſſignans ei procuratorem ⁊ ẜuuꝫ prodomo ſua ⁊ familiagubernāda .ſ. ſibā q̄ auo ſuo ſeruierat ⁊ ip̄m mihiboſethfaciēdo ſibi ꝯmēſalē. ⁊ pꝫ lrā paucis exceptꝭ q̄ diſcurrcūt̉¶¶ Dedi filio dn̄i tui .i. filio miphiboſeth qͥ nūc ē dn̄ſ tuuscꝰ filiꝰ vocabat̉ micha. vt. jͣ. hr̄. n̄ eī p̄t hͦ ītelligi de cibis admīſtrādis miphiboſeth. qꝛ ſꝑ cōedebat ī mēſa regis. ſeqͥt̉.k ¶ Et miphiboſeth comedet ſuper menſaꝫ tuā. ⁊ ẜm hocſiba dixit iſtud verbum. In hebreo habetur. ⁊ miphiboſeth comedet ſuper menſam meam. ⁊ ẜm hoc eſt verbum

ip̄iꝰ dauid. qd̓ exponūt heb̓. di. ꝙ poſtqͣꝫ ſiba dixerat regiſic faciet ẜuꝰ tuꝰ. dauid rūdit. ⁊ miphiboſeth cōedet ſupermenſam meā. ita ꝙ h̓ ſubītelligit̉. rn̄dit dauid. Et ē modꝰloq̄di qͥ apud hebreos vocat̉ decurtatꝰ vel reciſus .ſ. quādo aliqͥd omittit̉ quod tn̄ neceſſario ſubītelligit̉ ad hn̄duꝫſnīam ꝑfectā ⁊ talismodꝰ loq̄ndi freq̄ntīuenit̉ ī ſcpͥtura vel̓.te. Cetera patent.Capi. x.Actū eſt aūtHic ꝯn̄r poit̉ graritudo dauid erga bn̄ficiū. Circa qd̓ pͦ pōit̉ip̄iꝰ dauid gr̄a ꝓpterīpenſum ſibi bn̄ficiciū: ſcd̓o illata ſibi īiuria ꝑ malū ꝯſiliuꝫibi. Cū aūt veniſſēttercio vindicās iuſticia ꝓpt̓ illatū obprobriū. ibi. Quod cuꝫaudiſſet. Circa pͥmūor̄. ¶ Faciā miſericordia anō ⁊cͣIſta āt miẜicoquā fecit naas cumdauid tacta ē sͣ pͦ li.xxij. ca. ẜm dupliceꝫ.opinionē. vna eſt ꝙiſte naas qͥ dr̄ h̓ mortuꝰ eēt ſil̓ rex amon⁊ moab. qꝛ ibidē dr̄ꝙ dd̓ dimiſit prēm⁊ mrēm ⁊ aliqͥs eiꝰamicos. qͥ n̄ poterātſeqͥ eū cuꝫ rege moab ꝓ cuſtodia. et ſicvoluit filio eiꝰ recōpēſare. Alia ē ꝙ rexmo ab apud quē dimiſitp̄ dictos iratuſept̓ receſſū dd̓ d̓ t̓raſua. intr. ē. oſ pauexceptiſ qͥ fuger̄t adnaas regē āmō ⁊ ibiſaluati fuer̄t ⁊ iſta opinio vr̄ v̓ior. qꝛ. sͣ.viij. ca. dcm̄ ē qͣl̓r dd̓rigide ꝓceſſit ꝯͣ regēmoab ⁊ ppl̓ꝫ eiꝰ eh̓dr̄ qūo amicabilitervoluit ꝓcedē ꝯͣ regēamō. Ex qͥ māifeſtevr̄ n̄ ꝙ iſte naas fue̓itfiliꝰ a r̄ge moab cuircōmendauit prēm⁊ mrēm. cū eēt in fuga ſaul. c ¶ Niſit⁊c̄. nūciās ei ꝙ eſſetꝑatꝰ ad eꝰ auxiliū ſi īdige̓t. ꝑꝑ prīs ſui receptū bn̄ficiū. d ¶ Cū āt ve. h̓ ꝯn̄r d̓ſcribit̉ illata dd̓ īiuriaꝑ malū ꝯſiliū cū dr̄. e ¶ Putas ꝙ ⁊cͣ. q. d. n̄. ſꝫ vt ſb̓ ſpē amicitie decipiat te explorādo ꝑ nūcios ſuoſ īfirma t̓re tuef ¶ Tulit ⁊cͣ. qꝛ tūc tꝑis erat maximū vituꝑiū: ⁊ adhuc ē ītra illa ī qͣ hoīes ſine barba r̄putāt̉ qͣi ml̓ieres. g ¶ Et ẜcidit ve. ita ꝙ apꝑebāt verēda eoꝝ. h ¶ Pāete ī ⁊c̄. q̄ eratpͥncipio regni dd̓ ex illa ꝑte vn̄ vēiebāt. vt ſic n̄ oppaterstinter homines cum turpitudine ſibi illata.