Liber

dauid qͣꝫrecte ioab: ⁊ populꝰ: ⁊ qūo admīſtrareturbellū. Et dixit dd̓ ad vriā¶ Uade in domū tuā ⁊ lauapedes tuos. Et egreſſus ēk vrias de domo regis ſecutuſqꝫ ē eum cibꝰ regius.Dormiuit āt vrias an̄ porta domꝰ regie cū alijs ẜuiſdn̄i ſui: ⁊ n̄ deſcēdit ad domū ſuā. Nūciatūqꝫ ē dd̓ adicētibꝰ. nō iuit vrias ī domū ſuā. Et ait dd̓ ad vriaꝫl nunquid nō de via veniſtiQuare nō deſcēdiſti ī dommnū tuā. Et ait vrias ad dd̓n Archa dei ⁊ iſrl̓ ⁊ iuda habitāt ī papilionibꝰ et dn̄smeꝰ ioab ⁊ ẜui dn̄i mei ſuꝑfaciē t̓re manēt: ⁊ ego īgrediar domū meā vt cōedaꝫ⁊ bibā ⁊ dormiā cū vxorēmea. Per ſalutē tuā ⁊ ꝑ ſalutē aīe tue nō faciā rē hācAit ergo dauid ad vriamMane hic ēt hodie ⁊ cras⁊ dimittā te. Manſit vriaſin irl̓em in illa die ⁊ alterao ⁊ vocauit eū dauid vt cōmederet corā ſe ⁊ biberet⁊ inebriauit eū: qͥ egreſſusveſpere dormiuit in ſtratuſuo cū ẜuis dn̄i ſui: ⁊ ī doꝑ mū ſuā nō deſcēdit. Icm̄ ēergo mane: ⁊ ſcripſit dd̓ epiſtolā ad ioab: miſitqꝫ ꝑmanū vr̄ie ſcribēs in epl̓aq Ponite vriam ex aduerſobelli vbi fortiſſimū ē p̄liuꝫſͣ ⁊ derelinqͥte eū vt ꝑcuſſust intereat. Igit̉ cū ioab obſideret vrbem poſuit vriaꝫin loco vbi ſciebat viros eēfortiſſimos. egreſſiqꝫ viride ciuitate bellabāt aduervſum ioab: ⁊ ceciderūt d̓ populo ẜuoꝝ dd̓ ⁊ mortuꝰ eſt

ēt vrias etheꝰ. Miſit itaqꝫioab ⁊ nūciauit dd̓ omniaꝟba p̄lij: p̄cepitqꝫ nunctodicens. Cū cōpleuerꝭ vniuerſos ſermones belli adx regē ſi eū videris īdignariy ⁊ dixerit qͣre acceſſiſtis admurū vt p̄liaremini: an ignorabitꝭ ꝙ multa deſuꝑ exmuro tela mittant̉: qͥs percuſſit abimelech filium hiez robaal nōne mulier miſitſuꝑ eū fragmē mole d̓ muro ⁊ interiecit euꝫ ī thebesquare iuxta muꝝ acceſſiſtꝭdices. Etiā ſeruꝰ tuꝰ vriaſetheus occubuit. Abijt ergo nuncius ⁊ venit ⁊ narrauit dauid oīa q̄ ei p̄ceꝑatioab. ⁊ dixit nunciꝰ ad dd̓.Preualuerunt aduerſumnos viri: ⁊ egreſſi ſunt adnos ī agrū. nos autē factoimpetu ꝑſecuti eos ſumusvſqꝫ ad portā ciuitatꝭ: etdirexerūt iacula ſagittarijad ẜuos tuos ex muro deſuper: mortuiqꝫ ſunt d̓ ſeruis regis. Quin ēt ſeruustuus vr̄ias etheꝰ mortuuseſt. Et dixit dauid ad nūa ciū. Hec dies ioab. non teb frangat iſta res. Uariusem̄ euentꝰ eſt belli ⁊ nunchūc ⁊ nūc illū cōſumit gladius. Cōforta bellatorestuos aduerſus vrbē vt deſtruas eā: ⁊ exhortare eosaudiuit autem vxor vrie ꝙmortuꝰ eſſet vrias vir ſuꝰd̓ et planxit eum. Tranſactoqꝫ luctu miſit dd̓ ⁊ introduxit eā in domū ſuā: ⁊ factaeſt ei vxor: peperitqꝫ ei filium. Et diſplicuit verbuꝫhoc quod fecerat dauid coram domino. ¶ Capi. xij

i ¶ Uade in domū tuā ⁊ laua pedes tuos .i. vtere balneoꝓpter fatigatōꝫ laborꝭ p̄cedētis. ⁊ ꝑ lotionē pedū deſignatur ablutio totiꝰ corꝑis. ītelligēdo a ꝑte totū. k ¶ Secutuſqꝫ eſt eū cibꝰ regiꝰ. vt ſic ꝑ balneū ⁊ cibū delicatu ꝓuocaretur ad coitū. Cetera patēt vſqꝫ ibi. Nunqͥd nō devia lōginqͣ vēiſti ⁊cͣ.q. d. in exercitu fuiſti ī labore. ⁊ ſil̓r invia veniēdo ⁊ iō īdigens recreatōne.m ¶ Et ait vrias. ſeexcuſando valde fideliter. n ¶ Archadei. qꝛ tūc erat portata ad exercitu ſic̄fuerat tꝑe ſaul. ꝓuthr̄ sͣ. j. lib. xiiij. Addandū ꝯfidentiā bellatoribꝰ. Cetera patēt vſqꝫ ibi. Et vocauit eum dauid.o ¶ Ut comederetcora ſe ⁊ biberet. ⁊ īebriauit eū faciēs ſibi ꝓpinari latēt̉ potū īebriatiuū credēſꝙ ꝑ h̓ daret obliuioni archā ⁊ exercituꝫ⁊ ſic vino calefactcū vxore ſua dormiret ⁊ ꝑ hͦ tn̄ non fuitdeceptꝰ. ⁊ ſic pꝫ bonitas ⁊ ꝑfectio ip̄iuſqͥ ꝓ reuerētia dei etafflictōe ppl̓i exn̄tisin expeditōe. ēt a licitiſ abſtīebat. Et exhͦ pꝫ grauitas peccati dd̓ qͥ militē tam fidelē ⁊ ꝓbū n̄ horruitoccidere ꝓditorie.p ¶ Factu ē gͦ. h̓ ꝯn̄ideſcribit̉ īnocētꝭ occiſio. cū dr̄. pRonite vriam ⁊cͣ. i.vbi aduerſarij ſuntfortes ⁊ audaces.r ¶ Et derelinquiteeu. retrahendo vosab ip̄o s ¶ Ut percuſſus intereat. ſciebat em̄ eū eē ꝯſtantē⁊ ꝙ n̄ turpit̉ recedētſꝫ magiſ mori elige̓tt ¶ Igr̄ cū ioab obſideret ⁊cͣ. credebat eīꝙ regē offendiſſet faciēs aliqͥd: vn̄ dignꝰeſſet morte ⁊ qd̓ dd̓hūc modū moriēdidecreuiſſet ad celandum culpam vrie.Et ceciderunt ⁊cͣ. exqͦ aggrauatū fuit ipſius pctm̄. qꝛ occaſion illiꝰ quem volebat mori fuerunt etiam alij interfecti. x ¶ Si eum videris indignari. ꝓpter interfectōnem ppl̓i. y ¶ Et dixerit qͣre acceſſiſtis ad muꝝ ⁊cͣ. qꝛ ex illa ꝑte ꝑſone etiam inualide poſſunt homines fortiſſimos interficere qd̓ patet ꝑ exemplū. z ¶ Nōne mulier miſit ⁊cͣ. Dices etiā ſeruꝰ tuus

vrias etheꝰ occūbuit. hͦ dixit ioab ad ſui excuſatōneꝫ ergdauid. vt dauid cognoſceret ꝙ ioab nō fecerat illū inſultū ex ignorātia artis bellice. ſꝫ vt īpleret mandatum regiscetera patēt vſqꝫ ibi. a ¶ Nō te frāgat iſta res ab obſidione ciuitatis recedēdo. b ¶ Variꝰ ē em̄ euentꝰ belli. q. d̓ſi fortuna nunc fuitcontra te erit poſteaꝓ te. c ¶ Audiuitat vxor vrie ⁊cͣ. fictetm̄ ⁊ ẜm apparentiam. qꝛ bn̄ volebat eꝰmortē. vt ꝑ hͦ lapidationē euaderet. ⁊ vxor regis fieret. et adiſtā intentōꝫ ꝓcurauerat dd̓ mortē ſuaꝫAd cuiꝰ intellectuꝫpleniorē ſciendū ꝙdicit h̓ ra. ſa. ꝙ viri ꝓcedētes ad bellū dabāt vxoribꝰ ſuis libellū ſeꝑatōis vt libere poſſent ꝯͣhereſi viri ī p̄lio morerētur ⁊ ꝯputabat̉ tp̄sa die datōnis libelli⁊ iō qꝛ vxor vrie cōceꝑat pꝰ receſſū mariti ſui. iō ip̄o mortuo euadebat penālapidatōis.d ¶ Tranſactoqꝫ luctu. hͦ ē tꝑe det̓minato lugēdi. qꝛ pꝰ mortē viroꝝ vxores eoꝝaliqd̓ tp̄s portaoāt veſtes lugubreset iſtd̓ tp̄s vocat̉ tēpuſ luctus.¶ In ca. xj. vbi dr̄ ipoſtilla. ad cuiꝰ pleniorē intellectū ſciēdū ꝙ h̓ dicit ra. ſa. ꝙviri procedētes adbellū dabāt vxoribꝰfuis libellū ſeꝑatōiſ¶ AdditioIcut ra. ſa. etalij heb̓. ex¶poſitores ſepe corrupūt verū intellectū ſcripturarūꝓſeq̄ndo lrām pluſqͣꝫ oꝑtet. ī qͥbꝰ verificat̉ illd̓. lr̄a occidit.ij. Coꝝ. iij. ita ꝙ qͣꝫpluries labūt̉ in oppoſito vicioſo ⁊ extremo .ſ. fabulandoml̓ta ꝯͣria lr̄e. ⁊ quenuſqͣꝫ ī ſcripturꝭ autēticis reꝑiunt̉ ⁊ ī talibꝰ de eis vificaturillud pſal. Narrauerunt mihi iniqui fabulationes. ſed non vt lex tua. vt patet in hoc paſſu. Naꝫhec aſſertio ra. ſa. depēdet ex oppinione quorundam talmudiſtaꝝ aſſerētiuꝫ ꝙ dauid nunqͣꝫ fuit adulter cum vxore vrie. Ad quod fundandum fingunt illud de libello ſeparationis quod hic ponit Rabi. ſalomon quod eſt fal-