Deuteronomium
feſte on̄dit̉ vnitas dei. Si aūt dicat̉ ꝙ hoc p̄ceptū de vnitate dei ponit̉ ad excludēdū pluralitatē deoꝝ. circa qd̓ multi errauerūt vt manichei ⁊ alij. hͦ nō videt̉ ſufficere: nā pluralitas deoꝝ manifeſte excludit̉ in pͦ p̄cepto decalogi vbidr̄. Non habebis deos alienos cora me .i. p̄ter me. vt. sͣ. expoſitū ē. ⁊ adhuc exp̄ſſius. sͣ. iiij. ca. talis pluralitas excluditur. dr̄ em̄ ibi. Scito gͦ hodie ⁊ cogita in corde tuo. quiadn̄s ipſe ē deꝰ in celo ſurſum ⁊ in t̓ra deorſum. ⁊ nō ſit aliꝰvn̄ dd̓m videt̉. ꝙ lꝫ vnitas diuina cū excluſione pluralitatꝭdeoꝝ intelligat̉ ex p̄dictis ⁊ alijs in ſacra ſcpͥtura ꝯtentisexpͥmit̉ tn̄ h̓ ꝑ modū p̄cepti. ꝙ deꝰ ē vnꝰ vt vnitas q̄ h̓ deoattribuit̉ ꝑ quādā excellētiā intelligat̉ ſic .ſ. ⁊ vnitas hmōiſoli deo cōueniat. ſi em̄ vnitas q̄ hic ſoli deo attribuit̉ etiācreaturis poſſet ꝯuenire. ſicut de vno ꝯuertibili cum entecōiter intelligit̉ ſic ſuꝑflue poneret̉ in p̄cepto. Sicut em̄ qͥlibet hō eſt vnꝰ hō: ⁊ qͥlibet equus eſt vnꝰ equus. ſic qͥlibetdeꝰ eſt vnꝰ deꝰ. vn̄ hoc mō nō indigebat vt inſtitueret tāqͣꝫp̄ceptū ⁊ ꝓmulgaret̉. ſꝫ in hͦ ꝙ hic ponit̉. vt p̄ceptū ꝑtinēsad fidē. ⁊ cū hoc p̄mittit̉. Audi iſrl̓. Fides em̄ ē ex auditu:ad Rom̄. x. manifeſte dat̉ intelligi: ꝙ vnitas q̄ h̓ ſingulariter deo attribuit̉. intelligi dꝫ ſic. ꝙ deꝰ credat̉ maxime vnꝰqd̓ nulli rei create competit. Cuius ratio eſt nā ẜm ſanctūTho. in pͥma ꝑte. q. xj. ar. iiij. in corpore qōnis. Cū vnū ſitens indiuiſum ad hͦ ꝙ ſit maxime vnū oportet ꝙ ſit maxime ens ⁊ maxīe indiuiſum. Conſtat aūt ꝙ deꝰ ē maximeens: inquantū eſt ip̄m eſſe ſubſiſtens oībus modis int̓minatū. ⁊ pͥma cauſa totiꝰ entis creati. ſil̓r cōſtat ꝙ deꝰ ē ensmaxīe indiuiſum. inquantū nō diuidit̉ ne actu nec potentia. nec alio mō diuiſionis. ſꝫ oībus modis eſt ſumme ſimplex. vn̄ oportet dicere. ꝙ deus ē maxime vnꝰ. ſic ꝙ nullicreature talis vnitas cōpetit. ⁊ iō licet in decalogo et alijslocis ſcpͥtura de deo loqͣtur tanqͣꝫ de vno excludēdo pluralitatē deoꝝ: nihilominꝰ tn̄ fuit datū hoc p̄ceptū expͥmensdiuinā vnitatē. vt talis vnitas intelligat̉ ſingulariter deocōueniēs mō p̄dicto. vn̄ Bern̄. in. v. de cōſideratōe. poſtqͣꝫpoſuit multiplicē modū vnitatis q̄ in creaturꝭ diuerſimode inuenit̉: de vnitate dei ſic di. Uerū hec oīa qͥd ad illumſummū vnū. atqꝫ vt ita dicā: vnice vnū. vbi vnitatē cōſubſtantialitas facit. huic vni quoduis illoꝝ ſi aſſimiles eritquodāmodo vnū. ſi cōpares nullo. hec ille. ſꝫ pōt dici ꝯͣ p̄dicta ꝙ talis vnitas q̄ h̓ attribuit̉ deo. lꝫ ſit vera. non tn̄ ꝑtinet ad fidē. ſaltē apud oēs. nā deū eſſe vnū mō p̄dicto pōteſſe ſcitū ꝑ demonſtrationē. vn̄ ph̓s. xij. Netaph̓. hoc demonſtratiue ꝓbat. Nulti etiā alij ph̓i hoc demōſtratiueinduxerunt ꝓut in ſcd̓a ſcd̓e. q. j. ſanctꝰ Tho. tradit arti. v.in rn̄ſione ad qͣrtū argu. Ad qd̓ dd̓m ẜm eundē ibidem: ꝙmulta ꝑ fidē tenemꝰ de deo. q̄ naturali rōne ph̓i inueſtigare nō poterāt. puta circa ꝓuidentiā eius ⁊ oīpotentiā ⁊ ꝙipſe ſolus ſit colendꝰ. q̄ oīa cōtinent̉ ſub articulo vnitatꝭdei. hec ille. Rō aūt qͣre p̄dicta videant̉ ꝯtineri ſub articulo vnitatis dei talis videt̉ eē. nā ꝑ fidē illū credimꝰ eē vnūdeū. qͥ eſt oīpotens ⁊ oībus ꝓuidens. ⁊ qͥ ſolus ē colendusUīa em̄ q̄ in ſymbolo tradunt̉ copulatiue intelligunt̉ eſſecredenda. Olteriꝰ circa hoc videt attendendum. ꝙ ex iſtatrina iteratione diuini noīs cū dr̄. Dn̄s deus vr̄ dn̄s vnuseſt. cōuenient̓ ẜm veritatē catholice fidei. ẜm quā vnꝰ deꝰin trinitate venerat̉: intelligenda ē trinitas ꝑſonaꝝ in diuinis cū vnitate eſſentie. ſi em̄ in p̄dictis verbis moyſes ſolūvnitatem dei ſine qͣcunqꝫ pluralitate credendā tradere voluiſſet: ſuffeciſſet dicere. Audi iſrl̓ deꝰ veſter vnꝰ ē: vel dn̄svnꝰ eſt. ⁊ ſic dicēdo ꝑfecte vnitatē exp̄ſſiſſet. ſemota qͣcūqꝫpluralitate. ſꝫ in hac trina iteratōne manifeſte on̄dit̉ p̄ſuppoſita fide vera. ꝙ eē diuinū ē vnū. v̓bū em̄ eſſentiale qd̓ h̓ponit̉ .ſ. eſt: ē ſingularis numeri. tria v̓o noīa diuina q̄ permodū ſuppoſiti ſignificāt pluralitatē trium ꝑſonaꝝ ꝓprieon̄dūt. ⁊ ſic tal̓ vnitas oēm aliā vnitatē maxīe trāſcendit.vni Bern̄. vbi. sͣ. Int̓ oīa q̄ vnū recte dicūt arcē tenet vnitastrinitatꝭ: qͣ tres ꝑſone vna ſb̓a ſunt. ⁊ ibidē. jͣ. Nec abducietiur ab hac vnitatis ꝓfeſſione aſſertōe triū: cū in hac trinitate nō recipiamꝰ multiplicitatē. ſic̄ nec ſolitudinē. ī vnita℟. Ꝙobrem cū dico vnū. nō me trinitas turbat. Numerꝰ
em̄ qͥ eſſentiā nō multiplicat: nō variat. nō partit̉. rurſumcū dico tria. nō me arguit intuitus vnitatis: q̄ illa q̄cunqꝫtria ſeu illos tres. nec ī ꝯfuſione cogit. nec ī ſingularitatēredigit. hec ille. Que qͥdē v̓ba huiꝰ ſctī doctoris bn̄ vident̉adaptari v̓bo ꝓpoſito .ſ. cū dr̄. Audi iſrl̓. hͦ em̄ myſticū ꝓutipſe dicit ibidē nō rōe ꝑſpicuū ē. ſꝫ fide ꝑſuaſum. vn̄. Audiiſrl̓ .i. ex auditu crede. hͦ em̄ ſacr̄m magnū ē. nā quō pluralitas ī vnitate. ⁊ vnitas ī pluralitate ſit. ſcrutari temeritaseſt: credē v̓o pietas. noſſe v̓o vita et̓na. Circa hͦ etiā notādūeſt. ꝙ hebrei qͥ iſta p̄cepta .ſ. Audi iſrl̓ ⁊cͣ. ⁊ diliges dn̄m deūtuū ⁊cͣ. cū magna ſolēnitate bis in die recitāt. dictꝭ his verbis .ſ. audi iſrl̓ dn̄s deꝰ vr̄ deꝰ vnꝰ ē. an̄qͣꝫ incipiāt dice̓. Diliges dn̄m deū tuū. int̓ponūt ſub ſilentio v̓ba hebraica quedicūt. Sit bn̄dictū nomē maieſtatꝭ regni eiꝰ in ſcl̓a ſcl̓oꝝ.qd̓ tn̄ in alijs inuocationibꝰ diuini noīs nō dicūt. ex qͦ ſatꝭvidet̉ innui ꝙ in hͦ loco ſpālit̓ expͥmit̉. ꝙ nomē diuine maieſtatis ē trinū ⁊ vnū. Eſt em̄ ordinatio huiꝰ bn̄dictōis eistradita ab antiqͦ .ſ. a tꝑe ꝓph̓aꝝ qͥ fuerūt ab initio tēpli ſcd̓iꝓut ex codicibꝰ eoꝝ cōprobari poſſet. ⁊ hͦ de pͦ p̄cepto p̄dicto circa credēda. ſeqͥtur in lr̄a. Diliges dn̄m deū tuū. Circa ꝯtinuationē huiꝰ p̄cepti ad īmediate p̄cedēs .ſ. de vnitate dei credēda ꝯſiderandū ē ꝙ cū ꝑ charitatē hō vnit̉ deo.Amor em̄ ẜm Dyoniſiū. iiij. de diui. no. eſt vis vnitiua: ꝑvnionē charitatꝭ hō ſic vnit̉ deo: vt qͦdāmodo efficiat̉ vnꝰſpūs cū eo: iuxͣ illud. j. Coꝝ. vj. ca. Qui adheret deo. vnꝰſpūs ē cū eo. Idcirco poſtqͣꝫ de vnitate dei ineffabili in precedenti p̄cepto tractauit: ſtatim ſubiūxit p̄ceptū charitatꝭꝑ quā ſuꝑnaturalit̓ vnit̉ ſūme enitati. Circa qd̓ qͥdē p̄ceptum ſane intelligēdū multa ⁊ magna a doctoribꝰ tradunt̉q̄ hic omittunt̉ cā breuitatꝭ. niſi ſolū q̄dā q̄ ad intellectuꝫhuiꝰ p̄cepti vident̉ potiꝰ requiri. qͦꝝ pͥmū occurrit inqͥrererōnē quo iſtud p̄ceptū dicat̉ pͥmū ⁊ maximū legis p̄ceptūiuxͣ ſnīam ſaluatoris Nath̓. xxij. Ad qd̓ dd̓m ꝙ rō huiusꝓprie ⁊ ſufficient̉ hr̄ ab apl̓o pͥma ad Thimo .j. vbi dicit ꝙfinis p̄cepti eſt charitas de corde puro. ⁊ ꝯſcīa bona. ⁊ fidenō ficta. In hͦ em̄ ꝙ dicit. Finis p̄cepti ē charitas maīfeſtehr̄. ꝙ p̄ceptū charitatis ē pͥmū int̓ legis p̄cepta. Finis em̄in agibilibꝰ hꝫ rōneꝫ pͥncipij. cū finis ẜm ph̓m eſt pͥmū inintētione. in hͦ aūt qd̓ ſubiugit. De corde puro. ⁊ ꝯſcīa bona. ⁊ fide nō ficta: on̄dit ꝙ p̄cepta legis q̄ oīa de actibꝰ v̓tutum dant̉. reqͥrunt̉ ⁊ ordinant̉ ad diligēdū deū. q̄ quidē p̄cepta ſunt in triplici dr̄ia qꝛ aut ſunt talia q̄ ordināt̉ ad purificandū cor a turbationibꝰ paſſionū. ſicut v̓tutes q̄ ſuntcirca paſſiones de qͥbus dicit. De corde puro. cor em̄ impurū a dei dilectōe abſtrahit̉ ꝓpter paſſionē declinātē adterrena. vel ordinant̉ ad habēdū bonā ꝯſcīam circa operationes de qͥbꝰ di. Et ꝯſcīa bona. ꝯſcīa em̄ mala fecit horrere diuinā iuſticiā. ꝓpt̓ timorē pene. vel ordinant̉ ad hn̄dārectā fide ſic̄ illa q̄ ꝑtinēt ad diuinū cultū. de qͥbꝰ dicit. Et fide nō ficta. Fides aut ficta .ſ. nō recta trahit affectū id qd̓de deo fingit̉ ſeparās ſe a dei veritate ⁊ ſic pꝫ ꝙ dilectio deieſt ꝑ ſe intenta a legiſlatore tanqͣꝫ finis. Cetera v̓o p̄cepta q̄runt̉ ꝓpter hāc tanqͣꝫ ea q̄ ſunt ad finē. ⁊ qꝛ in qͦlibet genere id qd̓ eſt ꝑ ſe. potius eſt eo qd̓ eſt ꝑ aliud. ideo maximūp̄ceptum eſt de charitate. que oīa plene tradunt̉. ſcd̓a ſcd̓eq. xliiij. Scd̓o ꝯſiderandū occurrit. ꝙ ex hoc ꝙ hmōi preceptū eſt maximū ad qd̓ oīa ſunt referenda vt dictū ē. id̓ototalitas quedā fuit deſignanda circa p̄ceptū de dilectione dei. vnde dicit. Diliges dn̄m deum tuum ex toto cordetuo ⁊cͣ. ſi aūt contra hoc arguat̉ ex eo qd̓ dr̄. Ex toto cordeqd̓ importat modum diuine dilectionis. modus aūt virtuoſi actus nō cadit ſub precepto. vt in pͥma ſcd̓e. q. c. articulo. ix. in rn̄ſione ad queſtionē. Ad hoc dicenduꝫ. ꝙ licetmodus quē hꝫ actus virtutis ex aliqͣ ſuperiori virtute nōcadat ſub precepto inferioris v̓tutis. nō em̄ cadit ſub precepto de honoratōe parentū. ꝙ hec honoratio fiat ex charitate. modus tn̄ qͥ ꝑtinet ad rōnē ꝓprie virtutis cadit ſubp̄cepto ipſius virtutis. ſicut ꝙ aliquis operet̉ ſciens caditſub rōne precepti tam legis diuine qͣꝫ humane. Ignorantia em̄ ſimpliciter ꝯſiderata tollit rōnem p̄mij vel pene inactibus humanis. ⁊ hoc modo ſub preceptoo
D d v