Druckschrift 
Prima pars (1493) super Genesim Exodum Leuiticu[m] Numeri Deutronomiu[m] Josue Judicu[m] Regum [et] Paralyppomenon
Entstehung
Seite
168a
Einzelbild herunterladen
 

Leuiticus

s extra velū teſtimonij in tah bernaculo federis. Ponetiqꝫ eas aarō a veſꝑe vſqꝫ īmane corā dn̄o cultu rituqꝫ ꝑpetuo ī generationibꝰvr̄is. Suꝑ cādela brū mūdiſſimū ponēt̉ ſꝑ ī ꝯſpectukdn̄i. Accipies qͦꝫ ſimilā etī coqͦs ex ea duodecī panesin qͥ ſinguli hēbūt duas decinmas. Quoꝝ ſenos altrīſecꝰ ſuꝑ mēſam puriſſimā corā dn̄o ſtatues ⁊ pones ſuo ꝑ eos thus lucidiſſimū vtſit panis ī monimētū oblaptiōis dn̄i: Per ſingula ſabbata mutabunt̉ corā dn̄o.q̄ ſuſcepti a filijs iſrl̓ federer ſempiterno. erūtqꝫ aarō ⁊s filioꝝ eiꝰ vt cōedāt eos inloco ſctō: qꝛ ſctm̄ſctōꝝ eſtde ſacrificijs dn̄i iure ꝑpet tuo Ecce aūt egreſſus filiꝰvmulierꝭ iſraelitidis quē peꝑat d̓ viro egyptiaco īter fixlios iſrl̓: iurgatꝰ ē ī caſtrisy cū viro iſraelite. Cūqꝫ plaſphemaſſet nomen dn̄i: etmaledixiſſet ei: adductꝰ eſtad moyſen. Uocabat̉ aūt

mr̄ eiꝰ ſalumith filia dabria de tribū dan Miſeruntqꝫeū in carcerē: donec noſcerent qͥd iuberet dn̄s. Quilocutꝰ eſt ad moyſen dicēsb Educ blaſphemū extra cacſtra ⁊ ponēt oēs qͥ audier̄tmanꝰ ſuas ſuꝑ caput eiꝰ ⁊lapidet eū ppl̓s vniuerſus⁊ ad filios iſrl̓ loq̄ris. Homo qͥ maledixerit deo ſuoportabit pctm̄ ſuū: ⁊ qͥ blaſphemauerit nomen dn̄i:morte moriat̉. Lapidibꝰopprimet eū oīs multitudo ppl̓i. Siue ille ciuis: ſiue ꝑegrinus fuerit. qͥ blaſphemauerit nomen domig ni morte moriat̉. Qui ꝑcuſſerit ⁊ occiderit hoīeꝫ morh te moriat̉. Qui percuſſeritaīal reddat vicariū .i. aīaꝫꝓ aīa Qui irrogauerit maculā cuilibet ciuiū ſuoꝝ: ſicut fec̄. ſic fiet ei. Fracturāꝓ fractura oculū ꝓ oculo:dētē ꝓ dēte reſtituet. Qualē inflixerit maculā: talē ſuſtinere coget̉. Qui ꝑcuſſeirit iumētū: reddat aliud. qͥ

eL. 18Iugiter qꝛ oēs. vij. lucerne ardebāt de nocte: de die verotres tm̄ ẜm ꝙ dicit ioſephus. g Extra velū. qd̓ diuidebat ſanctū ⁊ ſanctūſctōꝝ. qꝛ cādelabrū erat extra ſctm̄ ſctōrū: in illa ꝑte tabernaculi q̄ dicebat̉ ſanctū vel ſancta.h Ponetqꝫ eas aarō .i. ꝯponet. i A veſꝑe vſqꝫ maneqꝛ in mane oēs extīguebāt̉ ẜm aliqͦs: vl̓aliq̄ ẜm ioſephuꝫ vtdictū eſt. Ad qͥd aūtponerent̉ iſte lucerne: ⁊ qͥd ſignificarētdictū fuit Exo .xxv.k Accipies qͦꝫ. hicꝯn̄r̄ agit̉ de ꝓpoſitione panū quoꝝ materia erat farina triticea puriſſima ⁊ d̓ ſūptu ppl̓i mīſtranda.l Et coques ex eaduodecī panes. Adofficiū em̄ ſacerdotūꝑtinebat iſtos paneformare ⁊ coqueremodum expoſitumExo. xxv.m Singuli habebūt duas decimas.Et accipit̉ h̓ decimaꝓ decima ꝑte ephi.n Quoꝝ ſenos altrinſecus. qꝛ de iſtisduodecim panibusfiebāt duo ordines:⁊ ī qͦlibet ordine erātſex panes vnus ſuꝑaliū ⁊ in ſummitatecuiuſlibꝫ ordīs eratvas aureū plenumthure lucidiſſimo.o Ut ſit panis inmonimētū oblationis dn̄i qꝛ panes cedebāt in vſum ſacedotū ⁊ thus cremabat̉ in honorē diuinuꝫ. p Per ſingula ſabbata mutabunt̉. qꝛ amotis p̓oribꝰ ponebant̉ noui. qSuſcepti a filijs iſrl̓. qꝛ materia hmōi panū ab eis accipiebat̉ vt. sͣ. dictū eſt. r Erūtqꝫ aarō ⁊ filioꝝ eiꝰ. In neceſſitate tn̄ poterāt alijs dari adeſum: ſicut Achimelech dedit ip̄i dauid: vt hr̄ .j. reg. xxj.s Ut comedāt eos ī loco ſancto .i. intra atriū tabernaculi ī vna exedra ad hͦ ꝑata. t¶ Ecce aūt egreſſus. Hic ponit̉ caſus incidēs de plaſphemo in iurgio. ⁊ deſcribit̉ iſtecaſus poſt deſcriptionē dictaꝝ ſolennitatū: qꝛ in ſolēnitaribꝰ ſolēt hoīes lautiꝰ comedere ⁊ bibere ⁊ ꝑ ꝯn̄s iurgaride facili: ⁊ īter iurgia ꝓrūpere ad blaſphemias. pͦ igit̉ deſcribit̉ huiꝰ blaſphemi trāſgreſſio. ſcd̓o punitiōis determinatio ibi. Niſerūt eū. tercio determinatiōis executio: ibiLocutuſqꝫ eſt Noyſes. Circa primū ſciēdū: ꝙ dicūt h̓ aliq̄ hebrei ꝙ iſte blaſphemꝰ eo ꝙ erat de tribu Dan ex ꝑtematris voluit figere tabernaculū ſuū in illis qͥ erāt de tribū daū. ſꝫ fuit ꝓhibitꝰ ab illo iuxta quē volebat figere tabernaculū eo ꝙ occupabat ſpaciū ſuū: ⁊ ſic rixati ſunt adiuicē: ⁊ cā eoꝝ deducta eſt ad moyſen qͥ ſentētiauit ꝯͣ illūqꝛ caſtra nō ſituabant̉ ẜm lineā matrū ſꝫ patrū: vt hr̄ Nu.ij. vbi d̓r ſinguli ꝑ turmas atqꝫ vex illa ⁊ domos ꝯgnationū ſuarū caſtrametabant̉. In hebreo hr̄. Et domos patrūſuoꝝ caſtrametabunt̉. ꝓpter quā ſnīam ꝯturbatꝰ: ⁊ poſtqͣꝫexierat de loco iudicij biaſphemauit nomē dn̄i: ⁊ iō ſit h̓mētio exp̄ſſa de matre ſua ⁊ de tribu Dan: ⁊ ẜm h̓ ponit̉ira cū d̓r. t Ecce aūt egreſſus .ſ. de loco iudicij vbi fue-

rat ꝯdēnatus. v Quē peꝑat de viro egyptio. Iſte viregyptius fuit ille quē interfecit Noyſes: ⁊ genuit iſtumblaſphemū de adulterio: ꝓut tactū fuit Exo. ij. x Iurgatꝰ eſt in caſtris .i. ꝓpter ſituationē tentorij ſui in caſtrisrōne p̄dicta. y Cūqꝫ blaſphemaſſet nomē dn̄i. dicunteī aliqͥ ꝙ in publiconoīauit nomen dn̄iTetragramatō: qd̓erat illicitum noīareniſi in ſacerdotū bn̄dictionibus: ⁊ illudnomē maledixit.z Uocabat̉ aūt mr̄eiꝰ Salumith. de qͣdictū fuit Exo. ij.a Niſerūtqꝫ eū incarcerē. Hic ꝯn̄r ponit̉ punitiōis eiꝰ determīatio. ⁊ ſcd̓o rōne eiꝰ hmōi determinatiōis fit quedā repetitio de lege talionis: ibi. Qui ꝑcuſſerit. Circa primū dicūt aliqͥ hebrei: ꝙ iōfuit miſſus in carcerem donec ſuꝑ hͦ ſciretur ſnīa dei: eo ꝙignorabat̉ vtrū īcurriſſet penā mortis.Aliij aūt dicūt ꝙ bn̄ſciebat̉ ip̄m incurriſſe penā mortis. quiaiam p̄ceptū fuerat adn̄o Exo. xxj. Quimaledixerit pr̄i morte moriat̉: ⁊ multofortiꝰ incurrit̉ hͨ pena ꝓ maledictionedei: qͥ eſt pater oīmꝑ creationē: ⁊ iō fuitrecluſus vt ſciret̉ qͣmorte deberet moriqꝛ h̓ nō fuit determinatū a dn̄o: ⁊ iō determīat̉ h̓ cū d̓r. b Ednc blaſphemū exͣ caſtra. tanqͣꝫ oībus abomīalē ⁊ execrabilē. c Et ponēt oēs qͥ audier̄tſcꝫ ip̄m blaſphemātē. d Nanꝰ ſuas ſuꝑ caput eiꝰ. tāqͣꝫ teſtes. dicēdo malicia tua te adduxit ad mortē nō nos Et lapidet eū ppl̓s vniuerſus ad terrorē altoꝝ.Et ad fi. iſra. loq̄ris ꝓteſtando ꝙ ſil̓i morte moriet̉ quiblaſphemauerit nomē dn̄i. g Qui ꝑcuſſerit. Hic occaſiōe huiꝰ addit̉ repetēdo de lege talionis cū d̓r. Qui ꝑcuſſerit ⁊ occiderit hoīem ⁊cͣ. ⁊ intelligit̉ d̓ occidēte a ꝓpoſito nō a caſu: vt ptꝫ ꝑ illud qd̓ hr̄ Exo. xxj. vbi d̓r ꝙ interficiēs a caſu debebat ſaluari in ciuitatē refugij. h Quieuſ. aīal reddat vicariū .i. aīal eiuſdē ſpeciet valoris: velp̄ciū: ẜm arbitriū iudicū. i Qui irrogauerit .i. fecerit.k Naculā hic accipit̉ macula ꝓ mutilatione ſeu leſione: q̄ nō pōt curari ſine notabili deformitate: eo mō quoaīal dicebat̉ maculatū ẜm legē. Et qualiter iſtud ſit intelligendū dictū fuit pleniꝰ Exo. xxj. vbi pleniꝰ actū eſt d̓ lege talionis. l Qui ꝑcuſſerit hoīem puniat̉. ⁊ ẜm expoſitores nr̄os intelligit̉ de ꝑcuſſiōe ad quā nō ſequit̉ morsnec mutilatio. nec deformitas notabilis. quia talis debetpuniri ad arbitriū iudicū. In heb̓. hr̄: qͥ ꝑcuſſerit hoīemmoriat̉. Et di. Ra. ſa. ꝙ loquit̉ iſta lex nō de quocūqꝫ homine: ſꝫ de patre: qꝛ ꝑcutiēs patrē graui ꝑcuſſione dꝫ mori: etiā ſi mors nō ſequat̉ vt dictū fuit Exo. xxj. Uel dicēdū ꝙ loquit̉ hic de hoīe generaliter ⁊ de ꝑcuſſiōe ad quāſequit̉ mors. ⁊ repetit̉ id qd̓ in principio huiꝰ ꝑtis dicti13

Ay