Liber
ꝑcuſſerit hominē puniet̉.m Equū iudiciū ſit īter vos:ſiue ꝑegrinꝰ ſiue ciuis peccauerit: qꝛ ego ſuꝫ dn̄s denus vr̄. Locutuſqꝫ ē moyſes ad filios iſrl̓: ⁊ eduxer̄teū qͥ blaſphemauerat extra caſtra: ac lapidibꝰ opp̄ſſerūt. Fecerūtqꝫ filij iſrl̓ ſicut p̄ceꝑat dn̄s moyſi.Ocutuſqꝫ eſt .xxv.adn̄s ad moyſen ī mōte ſynai dicēs Loq̄refilijs iſrl̓: ⁊ dices ad eos:Qn̄ īgreſſi fueritꝭ t̓rā quāego dabo vob̓: ſabbatizate ſabbatū dn̄o Sex annisſeres agrū tuū. ⁊ ſex annisputabis vineā tuā colligeſcqꝫ fructꝰ eiꝰ. Septimo ātanno ſabbatū erit terre reqͥetiōis dn̄i. Agrū nō ſeres: ⁊ vineā nō putabis.d Que ſpōte gignet humꝰ n̄ē metes: ⁊ vuas primitiarūtuaꝝ nō colliges qͣſi vindemiā Annꝰ eī reqͥetiōis t̓reeſt. Sꝫ erūt vobis ī cibū tibi ⁊ ẜuo tuo: ancille: ⁊ mercenario tuo: ⁊ aduene qͥ pes regrinat̉ apud te. Iumētꝭtuis ⁊ pecoribꝰ oīa q̄ nah ſcunt̉ p̄bebūt cibū. Nūerabis quoqꝫ tibi ſeptē hedomadas annoꝝ .i. ſeptieſſeptē q̄ ſimul faciūt qͣdragītanoue: ⁊ clāges huccina
mēſe ſeptīo: decīa die mēſis ꝓpiciationis tꝑe ī vniuerſa terra vr̄a. Sanctificabiſqꝫ annū qͥnqͣgeſimū:i ⁊ vocabis remiſſionē cunctꝭ hītatoribꝰ t̓re tue. Ip̄eē eī iubileꝰ. Reuertet̉ hōad poſſeſſionē ſuā ⁊ vnuſqͥſqꝫ rediet ad familiā prīſtinā: qꝛ iubileꝰ ē ⁊ qͥnqͣgeſimꝰ annꝰ. Nō ſeretꝭ atqꝫmētetꝭ: ſpōte ī agro naſcētia. ⁊ primitias vindemienō colligetꝭ: ob ſctīficationē iubilei: ſꝫ ſtatī ablata comedet Anno iubiſei redeant oēs ad poſſeſſiōes ſuas Qn̄ vēdes qͥppiā ciuituo vel emes ab eo: ne cōtriſtes fratrē tuū: ſꝫ iuxtanumeꝝ ānoꝝ iubilei emesab eo ⁊ iuxta ſupputatiōeꝫfrugū vēdet tibi: Quantoplꝰ anni remāſerīt poſt iubileū: tāto creſcet ⁊ p̄ciū:q̄nto minꝰ tꝑis nūerauerttāto mīoris ⁊ emptio ꝯſtabit. Tp̄s eī frugū vēdet tibi Nolite affligere ꝯtribules vr̄os. ſꝫ timeat vnuſqͥſqꝫ deū ſuū. qꝛ ego dn̄s deꝰvr̄ Facite ꝑcepta mea: ⁊ iudicia cuſtodite: ⁊ īplete eavt hītare poſſitꝭ ī t̓ra abſqꝫvllo pauore ⁊ gignat vob̓humꝰ fructꝰ ſuos qͥbꝰ veſcamini vſqꝫ ad ſaturitatē
uferat ad malorē exp̄ſſionē. m ¶ Equū iudiciū ſit intervos ſiue ꝑegrinꝰ ⁊cͣ. Accipit̉ hic ꝑegrinꝰ. gētilis ꝯuerſusad iudaiſmū: qͥ lꝫ reciperet̉ qͣꝫtū ad ea q̄ ꝑtinent ad ſalutēnō tn̄ ad ea q̄ ſunt honoris in regimine ppl̓i ꝑ que d̓r aliqͥs ſimplicit̓ ciuis: ad qd̓ recipiebant̉ aliqͥ gentiles ꝯuerſipoſt terciā generationem aliqͥ poſt decimā ⁊ aliqͥ nunqͣꝫ: vthr̄ Deū. xxiij. Siqͥsaūt iudeꝰ interfeciſſet gētilē nō ꝯuerſuꝫad iudaiſmū. nō incurriſſet penā mortꝭẜm ꝙ dicit Rab. ſa.prout expoſui Exo.xxj. n ¶ Locutuſoeſt moyſes. h̓ ponit̉executio pene ẜm ſētētiā dn̄i ꝯͣ bſaſphemū ſupra dictū ⁊ pꝫlr̄a. ¶ Capl̓m. xxv.dn̄s. SuperOcutuſqꝫ eſactū ē d̓ ſolēnitatibꝰ dieꝝ. Hic ꝯn̄ragit̉ de ſolēnitatibꝰannoꝝ. ⁊ diuidit̉ induas. in ꝑtē prīcipalē ⁊ incidētalē. ſcd̓aibi. Qn̄ vēdes qͥppiēPrīa adhuc ī duasqꝛ pͦ agit̉ de ſolēnitate anni ſeptimi. ſcd̓ode ſolennitate anniqͥnqͣgeſimi: ibi. Numerabis qͦꝫ. Circa pͥmū ſciēdū: ꝙ annusſeptimꝰ erat remiſſionis: qꝛ tūc remittebant̉ debita nō potētibꝰ ſoluere: ⁊ ẜui dimittebant̉ liberi. l̓tn̄ ē ītelligēdū d̓ impotētibꝰ ⁊ ẜuis iudeis vl̓ ꝯuerſis ad iudaiſmū vt hr̄ Deut̓.xv. vbi agit̉ de annoſeptīo. qͣꝫtū ad iſta. ſh̓ agit̉ de ip̄o inqͣꝫtūerat ſolēnis ad quietē terre. Et hͦ eſt qd̓d̓r. b ¶ Quādo ingreſſi fueritis terraꝫquā ego dabo vobisſabbatiza. ſab. do. qͥeſcēdo. Dicit aūt Aug. ꝙ terra colebatur leptīo anno ⁊ ſeminabat̉. ſꝫ nō colligebat̉ a dominis:ſꝫ totū pauperibꝰ dimittebat̉. ⁊ ẜm hͦ intelligit̉ quies terre. qꝛ nō exercebat̉ ꝓ vtilitate tꝑali colētiū oēs aut hebret⁊ Andreas. ſuꝑ locū iſtū dicūt ꝙ terra āno. vij. nō colebatur. nec ſeminabat̉. ⁊ hͦ magis ꝯcordat textui. qꝛ ſtatī ſubdit̓̉. Sex annis ſeres agrū tuū ⁊cͣ. ſubdit̉. c¶ Septimoanno ſabbatū erit terre. Si eī coleret̉ nō eēt requies terrevn̄ ſubdit̉. Agrū nō ſeres ⁊cͣ. d ¶ Que ſponte gignit humꝰ nō metes. illa ſunt q̄ naſcunt̉ in campis ex granis decidentibꝰ tꝑe meſſis abſqꝫ alia cultura: ⁊ illa nō debebātdn̄i cāpoꝝ appropriare ſibi. e ¶ Et vuas primitiaꝝ tuarū. dicūt aliqui ꝙ loquit̉ hic de fructibꝰ vinee ante quartū annū qui erāt īmudi: vt habet̉ ſupra. xix. ſꝫ nō eſt veruꝫimmo de fructibꝰ anni ſeptimi loquit̉ qͥ abſqꝫ cultura naſcebant̉ vnde p̄mittit̉. Anno ſeptimo agrū nō ſeres ⁊ vineā tuā nō putabis. ⁊ de vtriuſqꝫ fructibꝰ ſubdit̉.
f¶ Sed erūt vobis in cibū ⁊cͣ. qꝛ inde viuebāt cōiter dn̄i ⁊ſerui pauperes: ⁊ ꝑegrini. etiā beſtie: nō ſolū domeſtice. ſſilueſtres vn̄ ſubdit̉. g ¶ Iumentis tuis ⁊ pecoribꝰ. Inhebreo habet̉. Iumētis tuis ⁊ beſtijs. ⁊ ꝑ beſtias hic intelligunt̉ aīalia ſilueſtria ẜm hebreos. h Numerabis qͦꝫHic ꝯn̄r agit̉ de ſolēnitate anni qͥnquageſimi: de quo ē duplex opinio: tā apd̓hebreos qͣꝫ apud latinos eo .n. ꝙ dicit̉ hͦh ¶ Numerabis qͦqꝫtibi ſeptē heb. an. ⁊cͣ.dicūt aliqͥ ꝙ annusiubileꝰ erat vltimusannꝰ huiꝰ numeri .ſ.xlix. dicebat̉ tn̄ q̄nqͣgeſimꝰ reſpectu p̄cedentis iubilei incluſiue: ⁊ ẜm hͦ annꝰ iubileꝰ erat idē cū anno ſeptimo remiſſionis hebdomade vltime annoꝝ p̄dictoꝝ.alij aūt dicunt ꝙ annus iubileꝰ erat annꝰ īmediate ſequēsannos. xlix. p̄dictos⁊ ſic erat qͥnquageſtmꝰ a p̄cedēti iubileoexcluſiue. Et ẜm h̓annꝰ iubileꝰ erat immediate ſequēs annuꝫ ſeptimū vltimehebdomade ⁊ tuncerant duo anni ſibiſuccedentes immediate in quibꝰ terraqͥeſcebat ita ꝙ nō colebat̉ nec ſeminabat̉⁊ vtriqꝫ opinioni poteſt lr̄a de facili applicari. ¶ Et clanges buc. mēſe ſeptio⁊c̄. Dicūt aliqͥ ꝙ iſteclāgor fiebat menſeſeptimo anni p̄cedētis iubileū: ſicut homines ante natiuitatē dn̄i p̄clamāt feſtūclamādo natale natale. alij aūt dicūt ꝙiſte clāgor fiebat. vij.menſe anni iubilei:⁊ hoc videt̉ veriꝰ: vn̄ ⁊ vocat̉ lubileꝰ ab iſto clāgore: ẜm ꝙdicit Xab. ſa. ⁊ rōnabiliter vbi eī dicimꝰ iubileū: ī hebreohabet̉ iobel: qd̓ ſignificat cornu vel buccinā: vn̄ Exo. xix.vbi d̓r. Cū aūt ceꝑit clangere buccina. in hebreo habet̉ iobel. k Sanctificabiſqꝫ annū qͥnquageſimū .i. applicabis ad diuinū cultū. l ¶ Et vocabis remiſſionē. qꝛ tuncremittebant̉ ſeruitutes ⁊ debita. ⁊ etiā exules ꝑmittebantur ire ad terrā ſuā vn̄ ſequit̉. Reuertet̉ hō ad poſ. ſuam: ⁊vnuſqͥſqꝫ rediet ad familiā priſtinā. cetera patēt ex p̄dicitm ¶ Quādo vēdes. Hec eſt ꝑs incidētalis in qua ponuntur duo incidētia ex p̄dictis. eo .n. qd̓ dictū eſt īmediateꝙ in anno iubileo oēs redibāt ad poſſeſſiones ſuas: ſequitur ꝙ poſſeſſio nō poterat vendi niſi vſqꝫ ad iubileū. ⁊ iōneceſſariū fuit determinare modos vēditionis. Item qꝛdictū eſt ſupra ꝙ ſeptimo anno non poterat ſeminari necmeti: oꝑtebat determinare de mō ꝓuiſiionis: ⁊ iō primotradit̉ modus vēditionis in generali. ſcd̓o modꝰ ꝓuiſio-