Liber

nec ad hoc vt iret ad pharaonē etiā ꝓ modica re cum pharao eſſet magnus rex: ⁊ d̓e hoc dicit. Quis ego ſum vt vadā ad pharaonē. pro ſcd̓o nec etiā eſtimabat ſe dignuꝫ adeducendū populū iſrael. de egypto: lꝫ nō eſſent in poteſtate pharaonis. cū ducatus tanti ppl̓i reqͥrebat virū magneprudentie ⁊ virtutis. Et nota ꝙ nō dixit. nō ſuꝫ ego dignad hoc vt vadā: ſꝫ quis ſum ego. qd̓ denotat maiorē humilitatē. ſentiebat em̄ ſe nō inhabilē ſolū ad p̄dicta ſꝫ etiā cōtēptibilē: qd̓ ſonāt v̓ba. qͥs ego ſum. q. d. vilis ſum. Conſeq̄nter quarto dr̄ in lr̄a: qͥ dixit ei. Ego ero tecū. Circa hec v̓ba ſunt multe ⁊ varie expoſitōes: quaꝝ due cōiores ponūtur in poſtil. ⁊ tn̄ neutra eoꝝ videt̉ ſufficere. Illa em̄ q̄ dic̄ꝙ hͦ ꝙ dr̄. Et hēbis ſignū. refert̉ ad viſionē factaꝫ moyſi inrubo. q̄ quidē viſio vt dicūt fuit data moyſi ꝓ ſigno ꝙ deus mittebat eū: eſt expō quorundā hebreoꝝ lꝫ nō oīno videat̉ cōtinere veritatē. tū qꝛ moyſes nō petiuit tale ſignuꝫvt pꝫ in lr̄a. ſꝫ ſolū on̄dit deo fragilitatē ſuā. Quis ſuꝫ egovt dictū eſt. tū qꝛ ex hͦ videret̉ ꝙ moyſes eſſet modice fideiqͥ etiā vidēs ſignū miraculoſum manifeſte. ⁊ audiēs diuina verba dubitaſſet vtrū illa v̓ba eēt ſibi diuinitꝰ dicta ꝙſi ita eēt reputaret̉ ſibi ad culpā: ſicut de zach. legit̉ Luc. jͣ.Eo ꝙ nō credidiſti verbis meis: qd̓ tn̄ nō legitur in hͦ loconec aliquod ſimile. Scd̓a v̓o expoſitio que dicit ꝙ cū dr̄.Hoc hababis ſignū refert̉ ad immolatōeꝫ futuraꝫ q̄ factafuit a ppl̓o dei ſuꝑ montē ſynai. q̄ quidē īmolatō debebateſſe ſignū certificans moyſen de duobꝰ: quoꝝ vnū erat p̄teritū .ſ. ꝙ deus fuerat cū moyſe in eductōe ppl̓i d̓ egyptoAliud erat futurū .ſ. futura inductio populi in terrā ꝓmiſſam. que quidē expō videt̉ incōueniens qͦ ad vtrāqꝫ ꝑtemde pͦ pꝫ: nā qn̄ immolatio facta fuit in monte: oīno ſuꝑfluum erat ſignū ad certificandū ꝙ deꝰ mirabilit̓ liberaſſꝫ populū de ſeruitute egypti. cū hoc eſſet cunctis manifeſtiſſimū ꝑ exꝑientiā. de ſcd̓o v̓o pꝫ. nā vt cōſtat ex lr̄a. nō fueratmoyſi cōmiſſa introductio ppl̓i de egypto ad terrā ꝓmiſſam. ſꝫ eductio ppl̓i de egypto. dicit em̄. Mittā te ad pharaonē. nō faciens mentōeꝫ de introductōe ad aliā terrā. vnd̓ſaluo meliori iudicio. aliter iſte paſſus videt̉ exponendusAd qd̓ ſciendū ꝙ moyſes in hoc loco non fuit locutꝰ deoaliqua verba incredulitatē ſonantia: vt ex hoc requireturaliquod ſignū certificās ip̄m moyſen. ſꝫ ſolū expoſuit d̓ohumilitatē ſuā ad tantū officium qd̓ ſibi cōmittebat dicēsQuis ego ſum vt vadā: in quo intelligebat̉ tacite. ꝙ rōnabilius debuiſſꝫ mitti alius aptus ad hoc. vn̄ dn̄s rn̄det adpͥmū. Ego ero tecū. q. d. ⁊ ſi tu nō es ſufficiēs ex te meo autē auxilio eris ſufficiens. Ad ſcd̓m dicit. Et hͦ hēbis ſignūꝙ miſerim te cū eduxeris ppl̓m de egypto. Pro quo ſciēdū. ꝙ ſicut deꝰ in noua lege ꝑ pauꝑes ⁊ impotentes voluit inducere fidē ſuā ꝑ orbē vt ex hͦ magis luceret v̓tus ⁊ potentia diuīa. iuxta illud. j. Coꝝ. j. c. Infirma mundi elegitdeus: vt fortia queqꝫ confundat. pari rōne voluit in antiqͣlege ꝑ moyſen: qͥ modice reputatōis erat. intantū ꝙ in etate. lxxv. annoꝝ gregē paſcebat. vt ptꝫ in lr̄a: fieret liberatiopopult ⁊ eiꝰ eductio de egypto vt ſic tota virtus ⁊ potentiahuius liberatōis ſoli deo attribueret̉. ⁊ populꝰ induceret̉ad īmolandū deo in recognitōem ſui beneficij. ⁊ nulli alteri. ⁊ hoc ſonat lr̄a cū dicit. Hoc hēbis ſignū: ꝙ miſerim tecū eduxeris ppl̓m de egypto. vt id qd̓ dr̄. hoc hēbis ſignū.referatur ad inhabilitatē ip̄ius moyſi ad tantū officiuꝫ ⁊ ēſenſus ꝓpter hoc ego elegi te non potentē nec fortē. qꝛ hocerit ſignū ꝙ miſerim te .ſ. ꝙ nō virtute ꝓpria hoc feciſſes ſꝫmea v̓tute ⁊ potentia. qͣ rōne tu ⁊ ip̄e ppl̓s īmolabitis deoſuꝑ montē iſtū. ⁊ ſic inhabilitas ſeu debilitas moyſi quaꝫdeo on̄debat ad excuſatōeꝫ ſuā. erat intenta a deo vt eſſet ſignū manifeſtū de hoc: ꝙ illa eductio fuiſſet a ſolo deo. ⁊ ꝙſibi ſoli erat immolandū in recognitōꝫ ſui beneficij. Quito ſequit̉ in lr̄a. Ecce ego vadā. ſi dixerint mihi qd̓ eſt nomē eius. qͥd dicā. In quo paſſu ad lr̄am fiunt quedā obiectōes. Primo em̄ obijcit̉ ſic: aut nomē d̓i erat notū moyſi ante reuelatōeꝫ hmōi. aut nō erat ei notū antea. ſi ſic: ſuꝑflue q̄rebat hͦ iteꝝ ſcire. ſi aūt nō. qͣre q̄rebat hoc in ꝑſonafilioꝝ iſrael. ⁊ nō potius in ſua ꝑſona dicēs. Notū fac mi-

hi nomē tuū. ſi aūt dical̓. ꝙ hoc nomē erat ei notum antehmōi reuelatōem nō tamē erat notū filijs iſrl̓. et iō q̄rebata deo. vt poſſet eis indicare nomē d̓i vt ip̄i crederent moxſi in dicēdis. Cōtra hͦ obijcit Ra. moy. in pͥma ꝑte directone ca. lxxij. vbi de hac materia ꝓlixe tractat dicēs. ꝙ aut filij iſrael hͦ nomē ſciebāt āteqͣꝫ a moyſe audirēt illud aut nōſi ſic ſuꝑflue eis iſtud nomē notificaret. cū iā ip̄i ſcirēt ſic̄ꝫip̄e. ſi aut ip̄i nō ſciebāt antea: ſequeret̉ ꝙ ex hoc ꝙ ſibi notificaret̉ a moyſe: nō magis crederēt ei. cū ip̄i neſcirent vtꝝhoc eſſet nomē dei vel non. Item cōtra hāc interrogatōeꝫmoyſi obijcitur a qͥbuſdā. Nā filij iſrael in egypto exiſtentes anteqͣꝫ eis mitteret̉ moyſes aut erāt fideles .ſ. hn̄tes fidem vniꝰ veri dei. aut nō hēbant fidē de deo vero. Nō eſtdicendū filios iſrael nō hr̄e fidē de deo vero. qꝛ tunc nō etſent populus dei: nec de eis dixiſſet deꝰ Uidi afflictōeꝫ populi mei in egypto. Nullus em̄ reputat̉ dei populꝰ ſeu d̓populo dei ſi ſit extra verā fidē. Si aūt. erant fideles .ſ. verā fidē habentes de vero deo: nō reqͥrebat̉ alia nominatiodei. ſufficiebat em̄ ꝙ moyſes dixiſſet eis. Ille em̄ quē voscreditis eſſe deum. ille miſit me ad vos. p̄ſertim cū eis inſuper declaraſſet. Deus abraā ⁊cͣ. ſicut fuerat dcm̄ moyſiin pͥma allocutōe. oēs em̄ erāt de ritu circūciſionis q̄ fuerat data abrae in ſignaculū fidei. Gen̄. xvij. qd̓ ptꝫ. jͣ. iiij. c.vbi ꝓpter incircūciſionē filij moyſi volebat deus int̓ficereeū. Ad quoꝝ declaratōeꝫ videt̉ vlterius aliqͥd dicendum.Circa qd̓ attendendū eſt. ꝙ ex his q̄ dixerat dn̄s moyſi ſuper ſua miſſione videt̉ oriri duo que ab ip̄o moyſe meritoerāt inqͥrenda. quoꝝ primū eſt: ꝙ licet dn̄s exp̄ſſe dixiſſetmoyſi ꝙ deſcenderat vt liberaret populū iſrael de manibꝰegyptioꝝ. ad qd̓ volebat mittere moyſen ad pharaonē vteduceret populū ⁊cͣ. nō tn̄ eidē declarauit. vtruꝫ hoc volebat facere ꝑ aliquas vias occultas vtputa. inclinando corpharaonis ⁊ ſuoꝝ ad dimittendū populuꝫ. ſeu ꝑ aliquasplagas occultas: que etiā ẜm curſum naturalē fieri pn̄t. ſicut fecit in facto ſarai vxoris abrae. Gen̄. xx. ca. ſimiliter d̓abimelech eodē ca. qͥ etiā ip̄am ſaram dimiſit ꝓpter reuelatōem diuinā quā habuit in ſomnis. ſil̓r ⁊ laban dimiſitiacob cū gregibꝰ ſuis ꝓpter reuelatōeꝫ diuinā eidē in ſomnis factā: qd̓ indubie potuiſſet etiā in hoc caſu fieri ꝑ volūtatē diuinā: cui nemo pōt reſiſtere. Aut forte d̓s voluit populum educere cū ſignis ⁊ ꝓdigijs ſupra nature curſumcōem publice factis. ꝓut in effectu fuit on̄ſuꝫ. hoc eī ꝑtinebat ad moyſen ſcire. qꝛ forte ſi d̓s pͦ mō voluiſſet educē populū moyſes reputaſſet ſe aptū ad hͦ qꝛ hoc fieret ſine contentōe ⁊ ꝯdictōe. ꝓut in p̄dictis geſtis pꝫ. Secꝰ aūt ſi ſcd̓omō. qꝛ tūc requirebant̉ magne inſtātie ⁊ cōtrouerſie: ſicutcontigit in caſu ad qd̓ non reputabat ſe moyſes dignuꝫ. vtiā dixerat. Sil̓r hec inquiſitio ꝑtinebat ad eū ex ꝑte filioꝝilrael. eo ꝙ forte facilius ⁊ ſuauius venirent ad credendūdiuinis ꝓnoſticis ⁊ mandatis ꝑ internam inſpiratōeꝫ ſeumonitionē diuinā qͣꝫ ꝑ miracula vel ſuaſionē moyſi. vndeꝓpter hͦ petebat moyſes nomē dn̄i ſub qͦ debebat filijs iſrl̓iſta nūciare. nā noīa diuina cōiter imponunt̉ deo ẜm oꝑatōnes q̄ ab eo ꝓcedunt: ſicut cū dr̄. Dn̄s vir pugnator oīpotens nomen eius. infra. xv. ca. ⁊ Eſa. lv. Et erit dominꝰnominatus in ſignum eternum ⁊ ſic ex hoc ꝙ ſibi reuelaretur nomē diuinū. ſub qͦ iſta liberatio debebat fieri: moyſes haberet certificatōem de hoc queſito. In qua quideminterrogatōne videt̉ moyſes non tenere modū quodāmodo beate virginis interrogantis: quomodo fiet iſtud. nonem̄ dubitabat de efficacia diuine voluntatis: ſed querebatmodū. Secundū qd̓ ex dictis domini oriebat̉ inqͥrenduꝫip̄i moyſi eſt hoc. nā dn̄s dixerat ei. ꝙ ip̄e ⁊ populꝰ immolarent deo ſuꝑ montem p̄dictū. vnde volebat moyſes ſcirenomen diuinū. ſub quo talis immolatio debebat fieri. h̓enim nomen deus vere intellectum licet non ſit communicabile alicui creature ẜm rem. eſt tn̄ cōmunicabile ẜm ꝑticipationem. vt dij dicantur qui ꝑticipant aliquod diuinum ꝑ ſimilitudinem. iuxta illud pſal. lxxxj. Ego dixi dijeſtis ⁊cͣ. Sil̓r eſt cōicabile ẜm opinionē. vn̄ ſuꝑ illd̓ ad Galath. iiij. His qͥ natura nō ſūt dij ẜuiebatꝭ. glo. nō ſt̓ dij na-