Exodus
dſum. Ait. Sic dices filijseiſrael. Qui eſt miſit me advos. Dixitqꝫ iteruꝫ deꝰ admoyſen. Hec dices filijs iſrael: Dn̄s deꝰ patrū vr̄oꝝdeꝰ abraam: ⁊ deꝰ yſaac: etdeus Iacob: miſit me advos. Hoc nomen mihi eſtineternū: ⁊ hoc memorialemeum in genęratōne et ges neratōnem. Uade ꝯgregaſeniores iſrael: et dices adeos. Dn̄s deus patrū veſtroꝝ apparuit mihi: deusabraam: ⁊ deus yſaac ⁊ dehus iacob dicens. Uiſitanſviſitaui vos ⁊ vidi omniaque acciderāt vobis ī egypto: ⁊ dixi vt educam vosde afflictōne egypti in terram chananei ⁊ ethei ⁊ ammorrei ⁊ pherezei et euei ⁊iebuſei ad terrā fluentē la-
icte ⁊ melle: et audiēt voceꝫktuam: Ingredieris tu ⁊ ſeniores iſrl̓ ad regeꝫ egypti⁊ dices ad eū Dn̄s deꝰ heī breoꝝ vocauit nos Ibimviā triū dierū in ſolitudinēvt immolemꝰ dn̄o deo nr̄oi Sed ego ſcio ꝙ nō dimittet vos rex egypti vt eatisnniſi ꝑ manū validā. Extendāqꝫ manū meā ⁊ ꝑcutiamegyptum in cūctis mirabilibꝰ meis q̄ facturꝰ ſuꝫ ī medio eoꝝ: poſt hoc dimitteto vos. daboqꝫ gr̄aꝫ ppl̓o huic coram egyptijs. Et cumegrediemi nō exibitꝭ vacuiꝑ ſed poſtulabit mulier a vicina ſua ⁊ ab hoſpita ſua vaſa argentea ⁊ aurea: ac veſtes: ponetiſqꝫ eas ſuꝑ filiq os et filias veſtras. et ſpoliabitis egyptum.
tam idem ſignificat̉ .ſ. neceſſitas eēndi: ⁊ eternitas et īmutabilitas ꝑ oēm modū q̄ ē ꝯditio ꝓpria ⁊ ſingl̓arꝭ ipſiꝰ dei.oīa em̄ alia eoip̄o ꝙ ſūt de nihilo hn̄t pͥncipiū ſui eē. et ſūtvtibilia in nihil. qꝛ ſubtracta manutenētia dīna caderēt innō eē. ⁊ iō nō eē ꝯuenit eis quantū eſt ex ſe: ſꝫ eē hn̄t a deo.ẜm ꝙ dr̄ Eſa. xlj. Ecce vos eſtis ex nihilo. ⁊ opus vr̄m ex eoqd̓ non ē. d ¶ Sicdices filijs iſrael. acſi di. ſi q̄rat̉ a te qͥsmiſit te. rn̄debis.e ¶ Qui ē miſit me.i. ille qͥ hꝫ ex ſe neceſſitatē eſſendi: ⁊ plenitudinem abſqꝫ reſtrictōne ⁊ determinatōne aliqͣ. f ¶ Dixitqꝫ iteꝝ deꝰ ad moyſen ⁊cͣ. ac ſi di. ſi q̄rant ſcd̓o de nomīemittentꝭ te. rn̄debis.Dn̄s deꝰ patrū vr̄orum deꝰ abraā ⁊cͣ. hͦnomē ē mihi ⁊cͣ. ⁊ ſequit̉. g ¶ Uadeꝯgrega ſeniores iſrl̓nō intelligit̉ h̓ de oībus ienibuſ ppl̓i. qꝛcū in populo illo eſſēt ſexcēta milia pedituꝫ. vt hr̄. jͣ. xij. ca.Om̄s ſenes ppl̓i nōpoſſent defacili congregari: ſꝫ ꝑ ſenioreſhic intelligunt̉ iudices qͥ hn̄t populumregē. h ¶ Uiſitāsviſi. vos. hͦ mō loquēdi vſus ē. q̄ꝛ ioſeph moriēs ſic p̄dixerat. Poſt mortē meā deꝰ viſitabit vos et aſcendē faciet deterra iſta. vt hr̄ Gen̄. l. ca. i ¶ Et au. vo. tuā. erāt eī hoīesprudētes ⁊ ſciētes ꝓmiſſionē factā abrae Gen̄. xv. ca. vbidr̄. Quarta generatōne reuertentur huc. ⁊ iō videbant ꝙtp̄s ſue liberatōis inſtabat. ⁊ iō verbis moyſi credideruntanteqͣꝫ faceret ſigna de quibꝰ dicet̉ ſequēti ca. k ¶ Ingredieris. Hic ponit̉ inſtructio ⁊ ꝯſolatio moyſi ex ſocietateſibi adiūcta ad loq̄ndū regi egypti cum dr̄. Ingredierꝭ tu⁊ ſe. iſrael ⁊cͣ. l ¶ Ibimꝰ viā triū dierū. nō dicit vnius dieiaut duoꝝ. qꝛ nō eēt ſufficiēter elongati ab egyptijs qͥ lapidarēt eos: ſi ſcirēt eos īmolare aīalia q̄ colebāt tanqͣꝫ deosnec dicit ſex vel octo. qꝛ videret̉ ꝙ nō q̄rerēt deo īmolare:ſꝫ magꝭ fugere. ⁊ iō dicit triū dierū nō plus exprimēdo: vtſic quāto petitio eēt magꝭ rōnabilis tanto rex egypti eſſetmagꝭ inexcuſabilis de inob̓ia ad deū: ſciebat em̄ dn̄s ꝙ illam petitōeꝫ nō exaudiret: ⁊ ſic mereret̉ a deo flagellari: ītantū ꝙ inuitꝰ maiora ꝯcederet .ſ. totalē exitū ⁊ nō ſolū cōcederet. īmo ad exitū de terra ꝯpelleret vt dr̄. jͣ. xij. ca. vnd̓ſubdit̉. m ¶ Sꝫ ego ſcio ꝙ nō dimittet vos ad mādatuꝫmeū ſimplici v̓bo factū. iō ſubdit̉. n ¶ Niſi ꝑ ma. va. i.virtutē meā ip̄m cū populo ſuo gͣuiter affligentē ſicut patebit in ſeq̄ntibus. o ¶ Daboqꝫ gr̄am. Dicūt heb̓. ꝙ ī exitu populi de egypto dn̄s dedit eis tantā gr̄am ꝙ liberalit̓offerebāt ⁊ dabāt eis iocalia p̄cioſa: ſꝫ hͦ nō vr̄ ꝯcordare lr̄eſeq̄nti vbi dr̄. p ¶ Poſtulabit mu. avi. ſua. poſtea etiamſubdit̉. q ¶ Et ſpo. egy. qd̓ nō videret̉ veruꝫ ſi egyptij eisdediſſent. ⁊ iō dd̓m ꝙ ab egyptijs receperūt ꝑ modū mutui. ⁊ ſic ſecū portauer̄t. ⁊ egypti qͥ erāt intēti ad ſepeliēdūmortuos ſuos. qꝛ nulla erat domus egyptioꝝ in qͣ iaceretmortuꝰ: vt hr̄. jͣ. xij. ca. Obliti ſunt repetere. Nec tn̄ hebreiꝯmiſerūt furtū. qꝛ volūtate ⁊ aucͣte dn̄i hͦ fecerūt. vtꝫ h̓: qͥ ēdn̄s ſimpl̓r oīm rerū: ⁊ iō ſine iniuria aut iniuſticia qͣcun
qꝫ pōt vni auferre ⁊ alteri dare ꝓ ſua volūtate. Conſiderādū etiā ꝙ ex ꝯſideratōe ꝑſonaꝝ iſta dei ordinatio fuit rationabilis. qꝛ hebrei in multꝭ valde ⁊ grauibꝰ ſeruierāt egyptijs: nec habuerāt recōpenſatōeꝫ laboris ſui. nec violentie ſibi facte nec ꝓ ſubuerſiōe ꝑuuloꝝ ſuoꝝ habuerāt emēdā vel recōpenſationē: ⁊ iō egyptij eis īmultꝭ tenebant̉. hisdictis pꝫ litera.In ca. iij. vbi dr̄ inpoſtil. Noyſes aūt¶ Additio.N hoc ca. ſ.Exo. iij. cōtinet̉ exordiuꝫredemptōnis populi dei ab egyptiacacaptiuitate: ſic̄ ī euāgelio miſſus eſt angelus gabriel Lu. j.exordiū humani generis ꝯtinet̉. vn̄ ſic̄ ⁊in illo nomē ꝓpriuꝫxp̄i redēptoris expͥmit̉: ita ⁊ hic nomēꝓpriū dei principaliter liberantꝭ on̄diturEt qꝛ poſtil. in hͦ ca.nimis breuiter ſe expediſſe vr̄ cū tn̄ magna in ea ꝯtineātur.rōne p̄dicta: iō certaquedā in hoc ca. cōtenta. vlteriꝰ aliqͣ attendenda ſeu declaranda vident̉ ſpālit̓quoꝝ primū ē ꝙ nōvidet̉ neceſſariū dicere in hoc loco: ꝙ qꝛ idem angelꝰ qn̄qꝫ loquebat̉ in ꝑſonadei: ideo deꝰ noīet̉. nā ẜm ſeriē litere. ꝓut etiā verba planeſonāt: pōt dici ꝙ ille qͥ apparet in forma ignis erat angelꝰapparens ad excitandū mentē moyſi: vt cernēs miraculūaccederet ad audiendū vocē ⁊ verba diuīa. Sꝫ cuꝫ ſequit̉Cernēs aūt dn̄s ⁊cͣ. hec v̓ba ⁊ etiā verba ſequētia īmediate pn̄t intelligi ab ipſo deo dicta ꝓut ſonant. Scd̓o poſſetqͥs admirari quō moyſes illā angelicā viſionē videndo ⁊v̓ba dei audiēdo nō legit̉ adoraſſe. Mos em̄ ſctōꝝ erat inhmōi viſionib ſeu apꝑitōibꝰ adorare. vn̄ gen̄. xviij. ca. legr̄de abraā ꝙ tres vidit ⁊ vnū adorauit. ⁊ de ioſue legit̉. Ioſu. v. c. ꝙ cū ſibi dixiſſet āgelꝰ Ego ſuꝫ pͥnceps exercitꝰ dn̄i⁊cͣ. ꝙ cecidit ꝓnus in terrā adorās: qd̓ intelligit̉ de adoration dulie reſpectu angeli: ſꝫ hic non videt̉ fieri mentio dealiqͣ adoratōne. Ad qd̓ videtur dicendū. ꝙ hoc ⁊ quedamalia in hoc ca. ꝯtenta faciūt ad ꝯmendatōeꝫ humilitatꝭ ipſius moyſi. de quo legit̉ infra Nuine. xij. Uir autē moyſes erat humilis valde. Guiꝰ ratio eſt. qꝛ non eſtimabāt ſedignū ad adorandū ſed potius ad moduꝫ publicani cuiꝰhumilitas a domino ꝯmēdat̉ Luce. xviij. ca. Qui ex magna humilitate nolebat oculos ad celum leuare ſeipſumvilificando ſic ⁊ moyſes in hoc loco. legitur em̄. Abſcondit moyſes faciē ſuā. nō audebat em̄ aſpicere ꝯtra deū qd̓maiorē oſtendit humilitatē quā adoratio corꝑalis: nihilominꝰ tn̄ moyſes corꝑaliter adorauit in hoc em̄ ꝙ dicit. Abſcondit faciē ſuā. etiā adoratio corꝑalis intelligit̉. naꝫ ſuꝑhoc verbo abſcondit. glo. dicit inclinādo tantū vultū humilitatis v̓ſus terrā. vt facies ſua eſſet abſcōdita. ne aſpiceret ꝯtra deū: ⁊ ſic pꝫ. ꝙ cū interiori hūilitate adorauit. Tercio cū dr̄ in lr̄a. Quis ego ſum. oſtenditur hūilitas ipſiusmoyſi in v̓bo. q̄ priꝰ on̄ſa fuerat in actu interiori mētali: ⁊etiā exteriꝰ in corꝑali vt dictū eſt. ꝑ hͦ em̄ v̓ba hr̄ ꝙ ad neutrū eoꝝ q̄ ſibi a dn̄o iniūgebant̉ eſtimabat ſe dignū. ſcilicꝫ