in additiones
in alijs ſcientijs vt intellectus .ſ. pͥma pͥncipia: qͣꝫ illa queſe habent vt ſciētia .ſ. que deducunt̉ a pͥncipijs: qͣꝫ etiamilla que ſunt de ſumnis cauſis rerū que ꝑtinent ad ſapiētiam: vt in. iij. Ethico. Illud auteꝫ quod dicit apoſtolusRoma j. Inuiſibilia dei a creatura mūdi ꝑ ea que factaſunt intellecta cōſpiciunt̉. ꝓprie intelligunt̉ de his que cognoſcunt̉ de deo ꝑ creaturas vt philoſophi cognouerūtvnde ibidē dicit: Qd̓ notū eſt dei manifeſtuꝫ eſt illis ⁊cͣ.Ad ſeptimū dicendū: ꝙ ex illa autoritate Grego. non eſtintelligendū ꝙ ſenſus litteralis ſacre ſcripture .ſ. qui abauctore intendit̉ deficiat in aliquo loco: ſic vt vel falſumincludat: vel quid penitus inutile. primū em̄ eēt infirmare totā autoritatē ſacre ſcripture: vt Aug. dicit. ſecūdū cōtra apoſtolū ſic dicentē. Quecūqꝫ ſcripta ſunt ad noſtrādoctrinā ſcripta ſunt. ſed qꝛ ſenſus litteralis acceptꝰ a ſignificatiōe qua doces ſignificāt res qn̄qꝫ deficit. in tali caſu dicit Grego. ꝙ redeundū eſt ad ſignificationē qͣ res ꝑvoces ſignificare aliud vlterius ſignificant: qd̓ ꝑtinet admyſticā expoſitionē. Et in talibus ſenſus lr̄alis pͥncipalit̓intellectus ab autore. nō eſt ille qui ꝑ ſignificationē vocūpͥmarie intelligit̉: ſed potius ille qui vlterius ꝑ ſignicationē rerū ꝑ voces ſignificataꝝ habet̉. Cōtingit autē hoc īſacra ſcriptura multipliciter. Primo in locutiōibus parabolicis: vt dictū fuit in rn̄ſione ad quartū argumentū.Iterū cū ſcriptura loquēs de vno litterā tranſit ad aliudcuiꝰ eſt figura: vt patet in pͥma regula ⁊ vltima btī Iſid̓.que ponunt̉ in ſecūd ꝓlogo huiꝰ poſtille. Iteꝫ cū aliquahiſtoria ẜm ſignificationē vocū tm̄ intellecta nō inducitaliquā inſtructionē in fide ſeu moribꝰ vtilitatē. neqꝫ etiāinducit ad aliquā honeſtatē in cōuerſatiōe humana: ſedpotius videt̉ aliquā ſpeciē mali inducere ſeu approbare.⁊ ideo ī tali hiſtoria requirēdus eſt neceſſario ſenſus ẜmmyſticā ſignificationē: accōmodus ⁊ vtilis ad aliqͥd p̄dictorū: iuxta illud Iſa. xlviij. Ego dn̄s docens te vtilia. Ethoc inſinuāt verba Greg. in p̄dicta autoritate cum dicit:Cū ordo hiſtorie deficit. hiſtoria em̄ ſacra ordinat̉ ad noſtrā doctrinā. cū autē in hoc ẜm ſignificationē vocū deficiat: cōſtat ꝙ ordo hiſtorie deficit. ⁊ ſic ſine dubitatiōe redeundū eſt ad ſpūalē ſenſum mō p̄dicto: qui in talibꝰ habendus eſt ꝓ lr̄ali: cuiꝰ exemplū habet̉. iij. Reg. j. c. in hiſtoria de abyſac adducta ad dauid ī ſenectute ſua: proutHiero. ibidē notabiliter exponit: vide ibi in additiōe ſecuda. qui quidē defectꝰ in ſenſu accepto ẜm ſignificatōeꝫvocū tm̄ ſepe cōtingit in ſacra ſcriptura mō p̄dicto. Un̄in talibꝰ locis recurrendū eſt ad autoritatē beati Grego.ſupradictā: que valde attēdenda eſt.¶ Copia cuiuſdā littere que ꝯtra determinationē p̄dictequeſtionis a quodaꝫ magiſtro in ſacra pagina de ordineminoꝝ autori additionū fuit miſſa.Ime p̄ſul: qͥ ⁊ alter ſymeon annoſus: famoſus ſtudio diuine legis: tuam emeritā ſenectutē obtuliſtiquaſi ſacrificiū veſꝑtinū: in quo forſan reſpōſumaccepiſti a ſpūſancto: nō te videre mortē niſi pͥus additionibꝰ declaratiuis declaratiōes lr̄ales vtriuſqꝫ teſtamētielucidares: qͣſi in te eſſet vena vite ⁊ ī lumine tuo lumenilliꝰ videret̉. idcirco tibi laus ⁊ honor in eccl̓ia ſanctorū?vt ceteris ſacrā ſcripturā elucidātibus eſt ꝯceſſus. Et qm̄alme p̄ſul: apex ⁊ paſtor: ſpeculū ⁊ agalma luciforme penalis introductio tui oꝑis additiōes noīati ad manꝰ meipauꝑis fratris minoris ſuſpirātis fama pͥmo. ſecūdo ſcriptura ꝑuenit: in quo cernēs mētis tue rectitudinē cōplātatā ramuſculo bone nature legis quā interſerit paulusad theſaurizandū patribꝰ filijs nec minꝰ terminū queſtionis: qͣ querit tua ingenioſa ſolertia dignitatē lr̄alis intelligētie abūdare alijs ſacre ſcripture ſenſibꝰ ꝓ cuiꝰ ꝑte cōtra octo rōnibꝰ Achilleis fūdamētū veritatꝭ agitaſti: nōmodicū firmitatē eiuſdē ſolidādo: in eo honoris virtutidebiti deciſionē aſſignādo ſub numero ſenario: in qͥbusomībꝰ etſi magna exuberat vtilitas. actn̄ nō ingenioſa ſb̓tilitas mentē reficit elenatā: nō ſatiat tue q̄ſtiōis determi
natio affirmatiua: cū ſua determīatio oppoſitū cōcludatqm̄ ſicut adoratio imagis nō ꝓpter imaginē ſꝫ imaginatūſit: ſic reuerētia ⁊ honor lr̄e ꝓpt̓ ſpm̄: ⁊ ꝓpter qd̓ vnūqd̓qꝫ⁊ illud potiꝰ. Honor em̄ ⁊ reuerētia traſit ī ꝓthotypū novrna aurea māna plena: v̓ga ⁊ tabule ꝓpter archā federisſꝫ archa ꝓpt̓ talia reuerēda erat. Quid interiora niſi ſpūalis intelligētia. Quid archa niſi lr̄a ꝓſpectat̉. Quid ad hͦdiſtinctiꝰ ezechielitica viſio manifeſtat: cū pulchrius iſtadepingit ſub metaphora rote in medio rote. rota in medio rote. lr̄a gr̄e in lr̄a legis: qͥbus nō cōcedit vitā ſꝫ ſpūalē intelligētiā cū ſubiūgit. Et ſpūs vite erat ī rotis. hec em̄ē vera vita quā v̓bū vite cecitati iudaice p̄dicauit: cū dixit. Scrutamī ſcripturas ⁊cͣ. nō ſatiat etiā pͥmū deciſiōisnec ſecūdū: nec terciū: nec quartū: nec qͥntū. ponit ſextuꝫvbi agit̉ de cōꝑatiōe ſenſus lr̄alis ad myſticū ſenſū: interqͦs cōꝑatio nō ē poſſibilis ꝓpt̓ gradꝰ diuerſaꝝ ſpēꝝ: extraqd̓ nō ꝯtingit cōꝑatio ꝓpt̓ intēſiōeꝫ gradualē ſpecifice nature. Quare ex his dependēter fallit motiuū triplicis cōſideratiōis qͣ ſenſus lr̄alis alijs ſenſibꝰ ſimpl̓r cōꝑatus ēdignior .ſ. ex ꝑte extēſiōis. fallit iſtud cū cūcta ſacra eloqͥaplena ſint dn̄icis ſacr̄is. hāc lōgiorē extēſionē ſpūs ſupralr̄aꝫ cognouit paulꝰ cū dixit: Oīa ī figura illis ꝯtingebātnō ſolū ſcripta: ſꝫ etiā quocūqꝫ alio mō tradita: ⁊ ꝓpter hͦetiā fallit ſecūdū .ſ. ex ꝑte vl̓itatis: qm̄ quāto aliqͥd vniuerſaliꝰ tāto cōicabiliꝰ. ſenſus aūt lr̄alis ꝓpt̓ ſuā limitationēꝑ doctores famoſos ⁊ ſignāter ꝑ doctorē irrefragabilē eſtincōicabilis. non em̄ diuidit̉ ſꝫ bn̄ myſticꝰ multiplicat̉. Etponā multiplicatōeꝫ doctoris: qm̄ inqͥt. aut refert moresaut fidē. pͥmo mō tropoligicꝰ. ſecūdo duplicit̓. qm̄ vel fidē deitatis: vel hūanitatis. Si deitatis: anagogicus. Sihūanitatis: allegoricꝰ. Terciū aūt etiā fallit: qm̄ dignitasiſtoꝝ ſenſuū attendit̉ penes maiorē vtilitatē: q̄ cōſequit̉maiorē certitudinē inqͣꝫtū eſt ex ſe. nō em̄ certitudo ſpūalis intelligētie eſt ſpeculatiōis ſicut lr̄alis intelligētie: ſꝫ ēcertitudo exꝑientie ⁊ ẜm affectū: ⁊ ꝑ modū iuſtus. ꝑ ſpirationē ⁊ teſtimoniū ſpūſſancti: ex qͥbꝰ nō cōſurgit rō cōmēdatiōis poſtille doctoris Nicolai. ſꝫ cōfidendo de tuibenigna ꝯditiōe: cui me deuote cōmendo. eſtimo rōnemſue cōmēdatiōis ꝯſurgere ex oppoſitis adiectiuis: qͥbusNicolaū tā īmerite rep̄hendere niteris. Cōmēdat̉ em̄ qͥsex ꝓprioloꝑe: qͣre ſnīas doctoꝝ poſtpoſuit qͣſi īpertinētesvt autorizaret opus ſuū eccl̓ie doctoribꝰ a qua nō deuiauit. Nec ꝓbas ꝙ dicis v̓ba ſancti Tho. eſſe igne charitatis examīata: cum in pluribus ſuis determīatōnibꝰ ſuntimpugnata ꝑ plures ingenioſos theologos viros admirabiles: qͥ in corꝑe ſcripſerint neſcio: deus ſcit. Cōmēdat̉ſcd̓o. ⁊ ſi nō a ꝓprietate ſermonis hebraici quē nō in lacteſuxit ſꝫ a veritate ſnīe. circa quā nō errauit īmiſcēdo illaꝫhabitui theologico qͥ illū lactauit. Cōmēdat̉ tercio ī eo ꝙinter om̄s doctores hebraicos Ra. Salo. elegit quoniaꝫinter omnes illum meliorē theologum inuenit. Iſta ſicindigeſta tue digeſte prudentie alme p̄ſul ſcribo calamobreuiſſimo: cōmēdans tue ingenioſe ſcīe defectꝰ calamiignari. actū deo teſte tibi nūc pluſqͣꝫ viuēti ī ſeculo afficior: cū int̓ mortales ſis nūc v̓tuoſior: ⁊ tui reuerētia eēt mͥopus tuū aſſidua diligentia ſi occurriſſet mihi ſua pn̄tia:viue cū gr̄a vt viuas ſemꝑ in gloria.Copia reſpōſionis ad p̄dictam epiſtolā.Enerāde religiōis vir frat̓ ⁊ amice chariſſime lr̄asv tuas me recepiſſe recogͦſco: in qͣꝝ exordio me alterū. Symeonē vocas: cui ī nll̓o me credo aſſimilari niſi ī ſenecta: vtinā vberi. Sꝫ illaꝝ ꝓceſſu aliqͣliter cōſpecto te potiꝰ vocare poſſem alteꝝ ſamaritanū. oleū em̄laudis cū virio rep̄henſionis artificioſe ſatis attuliſti. Devtraqꝫ aūt materia pluſqͣꝫ caſus reqͥreret credo te attuliſſeNō em̄ talē ac tantū me ſentio qͣlē me ſcripſiſti: nec dictamea de qͥbꝰ agit̉: inqͣꝫtū ingenij mei modulꝰ intellige valet rep̄hēſiōe tua cōdigna reꝑio. Si tn̄ ſt̓ libēter correctionē recipiā. Nō em̄ vanū nomē acqͥrere: ſꝫ veritatē inqͥrere ꝓpoſiti mei ē. Sꝫ ꝑ hoc latiꝰ diſcurrēdo: qͣꝫtū ad pͥmūna-tuū beniuolū erga ꝑſonā meā affctū a qͦ hi
A c iij