in bibliam
hanneꝫ dicamꝰ: quoꝝ vterqꝫ dicere poterat: ⁊ ſi imꝑiti ſermone: nō tamen ſcientia Iohānes ruſticꝰ: piſcaztor indoctus. Et vnde illavox obſecro. In principioerat ꝟbū: ⁊ ꝟbū erat apuda deū: ⁊ deꝰ erat verbū: Lob gos grece: ml̓ta ſignificat.S nam ⁊ verbū ē ⁊ ro: ⁊ ſupē putatio: ⁊ cā vniuſcuiuſqꝫrei. ꝑ quā ſunt ſingula q̄ ſb̓ſiſtūt que vniuerſa recte intelligimus in xp̄o.¶ Capitulum. v.Oc doctus PlatoFneſciuit: hoc demoſtenes eloquens igͦhrauit. Perdam inquit ſapientiam ſapientiū ⁊ prudentiam prudentium reprobai bo. Uera ſapientia perdetf falſam ſapientiā ⁊ qͣꝫqͣꝫ ſtulticia predicatōnis in cruce
iſit tamen paulus ſapientiam loquitur inter ꝑfectos.n Sapientiam aūt non ſeculi iſtius q̄ deſtruit̉ nec principū huiꝰ ſeculi ſed loquit̉s dei ſapīam in myſterio abſconditā quaꝫ p̄deſtinauitdeus an̄ ſecula. Dei ſapiētia xp̄c eſt Chriſtus em̄ deiꝟtus ⁊ dei ſapīa. Hec ſapientia in myſterio abſcondix ta eſt de qua ⁊ noni pſalmititulus prenotatur pro occultis filij in quo ſunt oēstheſauri ſapientie ⁊ ſciētiey dei abſconditi: Et qͥ in myſterio abſconditus erat p̄deſtinatꝰ eſt ante ſecula: p̄deſtinatꝰ aūt ⁊ p̄figuratꝰ ina lege ⁊ ꝓphetis. Un̄ ⁊ prophete appellabant̉ vidēteſqꝛ videbant eum quē cetebri nō videbāt Abraam vidit diem eius ⁊ letatus eſt
ſticū petrū ⁊ ruſticū ioh̓em eſſe: ſꝫ in veritate nos dicimuſꝙ fuerūt ſimplices idiote ſic̄ legit̉ Act. iiij. tn̄ habuerāt elegantiā doctrine: vn̄ ſequit̉. Quoꝝ vterqꝫ dice̓ poterat illd̓qd̓ ſumit̉ de. ij. Eoꝝ. xj. Et ſi .i. qͣꝫuis. Imꝑiti ſimꝰ ſermonei. lingua materna. Nō tn̄ imꝑiti ſumꝰ ſcīa .ſ. inſpirata. Iohannes ruſticus fuit genere: piſcator officio. Indoctꝰ ſine literis ab hoīe traditꝭqꝛ piſcator indoctuſerat anteqͣꝫ vocaret̉a dn̄o. z ¶ Et vn̄ ills vox obſecro. illadr̄ admiratiue ⁊ diſcretiue. q. d. illa voxadmirabilis excellētior ceterꝭ vn̄ venit.vij Aug. Si altiꝰ intonuiſſet totꝰ mūdꝰcaꝑe nō potuiſſꝫ: vn̄ſignat̉ ī aquila: q̄ ceterꝭ auibꝰ altiꝰ volatvn̄ venit eis niſi a ſolo deo. Illa vox .ſ. inprincipio erat v̓buet verbuꝫ erat apuddeū ⁊ deꝰ erat v̓buꝫ.Ecce elegantiaꝫ doctrine quā hūit a d̓o⁊ nō ab hoīe: qꝛ v̓omentiōeꝫ fecerat dev̓bo: qd̓ grece dr̄ logos qd̓ multa ſignificat apud grecos dicit ꝙ ẜm omēs ſuasſignificatōnes cōuenit xp̄o. Dicit gͦ.a ¶ Logos grece. qd̓talibꝰ figuris ſcribit̉b ¶ Nulta ſigniapud grecosficat. Nā ⁊ v̓bū ē ⁊cͣ. Xp̄c dr̄ verbū inqͣꝫtū pr̄em dicentemmanifeſtat. c ¶ Rō dr̄ inqͣꝫtum creaturas ad finē ordinatd ¶ Suꝑputatio. inqͣꝫtū diſtinguit. e ¶ Cā inqͣꝫtuꝫ res. ineē ꝓducit. Uel meliꝰ ⁊ magꝭ ordinate. Uerbū dr̄ qͣꝫtuꝫ adpr̄is dicentꝭ manifeſtatōeꝫ. Cā dr̄ qͣꝫtum ad rerū creatiōeꝫ.Rō dr̄ qͣꝫtum ad creatoꝝ ordinatōeꝫ ad finē. Supputatiov̓o dicit̉ qͣꝫtum ad ordinatoꝝ diſtinctōeꝫ. Et nota ꝙ logosdicit̉ ab hͦ verbo logo qd̓ eſt dico.Oc doctꝰ plato ⁊cͣ. Hic on̄dit ꝙ ſapīa mūdana celeſtia neqͥt indagare myſteria: qͥ qͥbꝰ vult reuelat gr̄a.Un̄ math̓. xj. Confitebor tibi pr̄ dn̄e celi ⁊ terre: qꝛabſcondiſti hͨ a ſapiētibꝰ ⁊ prudētibꝰ: ⁊ reuelaſti ea ꝑuulisDicit itaqꝫ. Hoc doctꝰ plato neſciuit qd̓ de v̓bo dei ioh̓esp̄dixit. Et ſil̓iter. g ¶ Hoc demoſthenes elo. igͦrauit: ⁊ tn̄plato maximꝰ erat ph̓us. Demoſthenes rhetor eloq̄ntiſſimus. de vtroqꝫ ſatꝭ dictū eſt sͣ. Demoſthenes aūt ẜm deriuatōeꝫ grecā dr̄ a demos qd̓ ē ppl̓s ⁊ ſthemos qd̓ ē virtꝰ ⁊ſtatꝰ qͣſi robur ⁊ ſtatꝰ ſiue potētia ppl̓i. ⁊ ẜm ꝙ dic̄ Hiero.hͦ doctꝰ plato neſciuit. vr̄ Aug. ſenſiſſe ꝯͣriū dicēs in ſeptīoꝯfeſ. ſe legiſſe in qͥbuſdā platonicoꝝ libris: nō qͥdē his verbis ſꝫ hͦ idē multꝭ ⁊ multiplicibꝰ ꝑſuaderi rōnibꝰ: ꝙ in pͥncipio erat verbū: ⁊ cetera q̄ ſequunt̉ aduſqꝫ. Et tenebre eānō ꝯp̄henderūt: ⁊ ꝙ oīs aīa qͣꝫuis teſtimoniū ꝑhibeat d̓ lumine: nō ē ipſa lumē: ſꝫ v̓bū dei deꝰ. Eſt em̄ lumē verū qd̓illumīat oēm hoīem venientē in hūc mūdū: ⁊ in mundoerat ⁊ mūdꝰ ꝑ eū factꝰ ē: ⁊ mūdꝰ eū nō cogͦuit. Item dic̄ ſeibidē legiſſe ꝙ verbū: deꝰ nō ex carne nō ex ſanguīe: nō exvolūtate viri neqꝫ ex volatate carnis: ſꝫ ex deo natꝰ eſt. Exhis itaqꝫ vr̄ ꝙ doctꝰ plato ſciuit ꝙ in principio erat verbuꝫ⁊ verbū erat apud deū: ⁊ deꝰ erat v̓buꝫ. Uerū tn̄ hͦ neſciuita puro ſpū puro aſpectu intelligētie ſic̄ ſciuit ioh̓es ſꝫ qͦdā
rōnis diſcurſu: ⁊ enigmate. Tollat̉ eī impiꝰ ne puro aſpectu intelligētie ꝯtēplet̉ gl̓iaꝫ dei Iſa .xxvj. ẜm ſeptuagīta.h ¶ Perdā inqͥt ſupīaꝫ ⁊cͣ. vſqꝫ ad locū illū Abraā vidit dies eiꝰ. h̓ on̄dit defectū ⁊ inſufficientiaꝫ ſcl̓aris ſapīe ⁊ effectuꝫ ⁊ ſuꝑabūdātiaꝫ gr̄e: lr̄a plana eſt. Aucͣtes manifeſtātſeip̄as prima ſumit̉de j. Coꝝ. j. Perdaꝫſapīam ſapientiū: etprudentiā prudentium reprobabo. glo.i. mūdanā ſapīam ⁊prudentiā eliminabo ⁊ p̄dicatoribꝰ euāgelij. Et hͦ ſumit̉ deabdia ca. j. vbi dicit̉:ꝑdā ſapiētes de ydumea: ⁊ prudentiā d̓mōte eſau. Itē yſai:xxix. ꝑibit ſapīa a ſapientibꝰ eiꝰ ⁊ intellectꝰ prudentiū eiꝰ abſcondet̉. i ¶ Ueraſa. ꝑ. fal. ſa .i. elimīabit a predicatoribuſeuāgelij. ſic̄ pꝫ ī paulo de quo ſb̓iungit̉:Et qꝛ ꝓ.lꝘqͣꝫ ſtul. p̄. ī cruce ſit .i. qͣꝫuis p̄dicatio crucꝭ ſtulta reputet̉. j. Coꝝ. j. Uerbūcrucꝭ ꝑeutibꝰ qͥdemſtulticia ē. m ¶ Tn̄pau. ſa. lo. ⁊cͣ. j. coꝝ.ij. ⁊ vocat h̓ ꝑfectosnō ꝑfectos cognitores ⁊ doctores quibꝰopꝰ non eſt doceri ſꝫauditores iaꝫ capaces. Sꝫ quā ſapīam ſequar. n ¶ Sapīam āt nō ſe. huiꝰ⁊cͣ .i. malignoꝝ ſpirituū vel ph̓oꝝ qͥ principes md̓i videbātur. Qui deſtruunt̉ .i. qͦꝝ ſapīa deſtruit̉. ¶ ¶ Dei ſapīami. xp̄m in qͦ on̄ſa eſt dei ſapīa de redemptōe hoīm loqͥmurdico. p ¶ n myſterio .i. exponēdo myſteria in qͥbꝰ xp̄c ſignat̉ abſcondita vt neſciāt pſeudo: qꝛ nō in verb̓ ſꝫ in virtute eſt: nō hūana rōne ꝯp̄henſibilis: ſꝫ ſpūs efficacia credibilis. q ¶ Quā .ſ. ſapīam. r¶ Deus p̄deſtinauit .i. p̄ordinauit. s ¶ An̄ ſcl̓a .i. anteqͣꝫ md̓s eēt. t ¶ Dei ſa. xp̄seſt. Xp̄c em̄ dei virtꝰ ⁊ dei ſapīa. j. Coꝝ. j. Predicamꝰ xp̄mdei virtutē: ⁊ dei ſapīam. v ¶ Hec ſa. in my. abſcon. ē ſb̓diuerſis figuris in ve. te. x ¶ De qͣ ⁊ noni pſal. titulꝰ p̄notat̉ ꝓ occultꝭ filij ⁊cͣ. Col̓. ij. ¶ ¶ Et qͥ in my. ⁊cͣ. ad Ro. j.z ¶ Predeſtinatꝰ aūt ⁊ p̄fi. ⁊cͣ. Prefiguratꝰ fuit ī abel gen̄. c.iiij. quē cayn interfecit ī yſaac quē pr̄ īmolare voluit gen̄.xxij. In ioſeph qͥ a fratribꝰ venditꝰ fuerat gen̄. xxxvij. Inagno. Exo. xij. In hieremia. Hiere. xviij. in lapide angulari. Iſai. xxviij. In lapide prīario. zach̓. iiij. In multꝭ alijſfigurꝭ. a ¶ Un̄ ꝓph̓e ⁊cͣ. Sapradictuꝫ ē ꝙ ſacre ſcripturemyſteria reuelate ſt̓ a deo xp̄o hoī ⁊ apl̓is ad q̄ nō pōt pertingere ſcientia ſecularis hic on̄dit̉ ꝙ reuelata ſunt ꝓphetis ⁊ patriarchis. Litera plana eſt. Cōtinua ſic dico ꝙ p̄figuratus fuit. vn̄ ꝓphetę appellabant̉ videntes ⁊cͣ .i. intelligebant figuraꝝ myſteria reuelante gratia diuina. Qd̓ aūthic dr̄: ſumit̉ de. j. Reg. ix. vbi dr̄ qͥ ꝓph̓a dicit̉ hodie vocabat̉ olim vidēs. Sic on̄ſa eſt in genere reuelatio fuiſſe facta ꝓphetis. Poſtmodū ſubdunt̉ ſpālia exempla ī patriarchis ⁊ ꝓph̓is: ⁊ primo de abraam pr̄iarcha cum dicitur.b ¶ Abraā vidit di. eiꝰ ⁊ le. ē. Ioh̓. viij. Abraā pr̄ vr̄ exultauit vt videret diē meū: vidit ⁊ gauiſus eſt. Uidit viſione intellectuali ſpūſancto myſteria reuelante. poſtmodū exemplificat in ſpāli de reuelatōne facta ꝓph̓is: cum dicit.