Prologus
Ancta qͥp Ca. iiij.pe ruſticitas ſolū ſibi ꝓdeſt: ⁊ qͣꝫtum edificat ex vite merito eccīam xp̄i: tantūdnocet ſi deſtruētibꝰ nō reſie ſtat. Malachias ꝓpheta īmo ꝑ malachiam dn̄s interrogauit ſacerdotes legem.Intantū ſacerdotis officiūſeſt: interrogatū rn̄de̓ d̓ legeEt ī deutronomio legimꝰ.g Int̓roga pr̄eꝫ tuū ⁊ annunciabit tibi ſeniores tuos: ⁊hdicēt tibi. In pſalmo qͦꝫ cēteſimo decimo octauo. Cātabiles mihi erāt iuſtificatōes tue ī loco ꝑegrinatōiſmee. Et ī d̓ſcriptōe iuſti viri: cū eū arbori vite. Qd̓ q̄eſt in ꝑadiſo cōꝑaret: interceteras ꝟtutes hoc etiā intulit. In lege domini volūtas eius: ⁊ in lege eiꝰ mediitabit̉ die ac nocte. Danielin fine ſacratiſſime viſionisait iuſtos fulgere qͣſi ſtellaſet intelligētes id ē doctoskquaſi firmamentū. Uidesquantum inter ſe diſtantiuſta ruſticitas ⁊ docta iu-
ſticia. Alij ſtellis: alij celoꝯꝑant̉ Quāqͣꝫ iuxta hebraicā veritatē vtrūqꝫ d̓ eruditis poſſit intelligi Ita eniꝫapud eos legimꝰ Qui aūtindocti fuerīt ſulgebūt quaſinſplendor firmamēti: ⁊ qͥ adiuſticiā erudiūt multos qͣſiſtelle ī ꝑpetuas eternitateſCur dicitur paulus apl̓usꝑ vas electōnis. Nempe qͥavas legis: ⁊ ſcripturarumq ſanctaꝝ erat armariū Phariſei ſtupent in domini dorctrina: ⁊ mirantur in petro⁊ iohanne quomodo legeꝫſciant: cum lr̄as nō didicerint. Quicquid enim alijsexercitatio et quotidiana īlege meditatio tribuere ſolet: illis hoc ſpirituſſanctꝰt ſuggerebat. Et erant iuxtaquod ſcriptuꝫ eſt docibileſdeo Duodecim annos ſalxuator impleuerat: et in templo ſedens de queſtionibꝰlegis interrogans magisdocet. dum prudenter inyterrogat: Niſi forte ruſticum Petrum: ruſticum io-
eū ſermonē qui eſt ẜm⁊ ſciētia. Exhortari ſciētes ī doctrina ſana. Et reuincere .i.redarguere cōtradicētes .i. eos qͥ cōtradicunt veritati.Ancta qͥppe ruſticitas ⁊c̄. h̓ docet defectū huiꝰ ſciēStie in quolibet ſtarū eſſe dānoſum cuꝫ dicit: ruſticiAtas .i. ſimplicitas. d ¶ Nō reſiſtat. ſcꝫ cum poſſit.e ¶ Malachias propheta ⁊cͣ. Hic on̄ditin ſtatu ſacerdotalidignitatis ſcīam eēneceſſariā ⁊ hoc permultas aucͣtes. ⁊ pͥmo aſſumit aucͣteꝫNalachie dicens.Nalachias ⁊cͣ. int̓rogauit ſacerdotes.malachie. j. ⁊. ij.f ¶ In tm̄ ⁊cͣ. rn̄derede lege. Un̄ mala.chie. ij. ſuꝑ illum textum. Labia ſacerdotis cuſtodiūt ſciētiā ⁊cͣ. gloſa. Si ſacerdos de lege interroget̉ doceat reſiſtētes conuincat. alioqͥn fruſtra iactet dignitatē cuiꝰ non habet oꝑatōeꝫ. Itē aggei. ij. ſuꝑ illū locuꝫInterroga ſacerdotes legem dicit glo.Sacerdotū eſt legēſcire dn̄i ⁊ ad interrogationē d̓ lege reſpondere. Si ſacerdos eſt ſciat legemdomini Si ignoratlegem ipſe ſe arguitnō eſſe dn̄i ſacerdotē. g ¶ Et in deut̓.legimꝰ. xxxij. Interroga pr̄em ⁊cͣ. ſeniores. p̄ſb̓r grece ſenior latine. h ¶ In psͣ. quoqꝫ. cxviij. dicit dauid. Cātabilesmihi erant ⁊c̄. i ¶ Daniel. ⁊cͣ. h̓ on̄dit eruditaꝫ iuſticiaꝫ acſcīam ruſticia vel ſimplicitate meliorē dicit gͦ daniel in fine ſecretiſſime viſiōis ⁊cͣ. Danie. xij. c. Dr̄ aūt ſecretiſſimahec viſio qꝛ eſt de incarnatōe verbi ⁊ morte eiꝰ ⁊ die iudicij: vel ſecretiſſima ꝓpter difficultateꝫ. k ¶ Quaſi firma.qd̓ magis eminet. j. Coꝝ. xv. Alia claritas ſolis: alia claritas lune: ⁊ alia claritas ſtellarū. Stella eī differt a ſtella inclaritate ⁊cͣ. l¶ Uides qͣꝫtum ⁊cͣ .i. ſimplices iuſti: ⁊ ſapientes docti qͥ inſtruūt alios m¶ Fulgebūt qͣſi ſplēdor firmamēti: qͣꝫtum ad premiū eſſentialeª n ¶ Et qͥ ⁊cͣ. qͣſi ſtelleStellis cōꝑant̉ ꝓpter premiū accidētale: qd̓ ꝯſequūtur exalioꝝ inſtruciōe: ⁊ cū hͦ habebūt eēntiale o ¶ Cur dr̄ paulus ⁊cͣ. h̓ on̄dit ſcīam ſacre ſcripture eſſe neceſſariā in ſtatuofficij p̄dicatōis. Et hͦ ꝓbat ꝑ paulū: qͥ ꝓpter ſcripturaruꝫſcīam quā habebat aſſumptꝰ fuit ad p̄dicatōis officiū. ⁊ hͦeſt qd̓ dicit. Cur paulꝰ apl̓s factꝰ eſt vas electōis .i. qͣre electus ⁊ aſſumptꝰ eſt: vt qͣſi vas dn̄i p̄cioſum ꝑ md̓m portaret p̄dicatōis v̓bū Act̉. ix. Uas electōis ē mihi iſte. Et rn̄det. p ¶ Nēpe qꝛ vas legꝭ ⁊ ſctāꝝ ſcpͥturaꝝ erat armariūq. d. Iō ad hͦ elegit paulū qꝛ vidit idoneū: ſꝫ ꝯͣ Nōne gͣtuita ē electio dei. Sol̓o. h̓ agit̉ de electōe p̄dicatiōis ⁊ nō deelectōe p̄deſtinatōis. q ¶ Phariſei ſtupēt ⁊cͣ. qꝛ paulineruditꝰ erat in ſcl̓aribꝰ ſciētijs ne forte putaret ꝙ ſacre ſcripture ītelligētias poſſet caꝑe ꝑ ſe. h̓ on̄dit ꝙ hͦ facē nō p̄t ſine gr̄a reuelāte: qꝛ gr̄a d̓i reuelat archana ad q̄ nō p̄t ꝑue
nire ſcl̓aris ſcīa ſic̄ pꝫ in xp̄o hoīe ⁊ in ſctīs hoībꝰ ſic̄ fuerūtapl̓i ⁊ ꝓph̓e ⁊ pr̄iarche: vn̄ dic̄. q ¶ Phariſei ſtupēt in doctrina dn̄i .i. xp̄i hoīs qꝛ plenꝰ erat gr̄a: ⁊ tota trinitas ei reuelabat archana: q̄ purꝰ hō penetrare nō poterat vn̄ Ioh̓.vij. Cū mirarent̉ iudei dicētes: quō h̓ lr̄as ſcit cū non didicerit. Rn̄dit ih̓s ⁊ dixit. Nea doctrinanō ē mea ſꝫ eiꝰ qͥ miſit me. Itē Luc̄. iiij.Nirabant̉ in v̓bisgr̄e que ꝓcedebāt d̓ore illiꝰ. Reuela. gͦ.gr̄a xp̄o hoī: reuelauit nihilominꝰ apoſtolis. vn̄ dic̄. r¶ Etmirant̉ ī pe. ⁊ io. ⁊cͣ.Act̉. iiij. c. Uidētespetri cōſtantiā ⁊ iohānis ꝯꝑto ꝙ hoīeseēt ſine lr̄is ⁊ idiote: ⁊ admirabāt̉ ⁊cͣ.⁊ certe non erat āmirandū: qꝛ doctoremhabuer̄t qͥ int̓uallotꝑis non indiget addocendū: ⁊ hͦ eſt qd̓dicit s ¶ Quidqͥdd̓. Suggēbat .i. īdicabat t Et erāt iuxͣqd̓ ſcpͥtū eſt. Dydaſchoī theu i. docibiles vel dociles dei.Theu gtūs ē hꝰ nomīs theos. Sꝫ vbiē illud ſcriptuꝫ glo.ſuꝑ illū textū Iph̓.vj. Scpͥtuꝫ ē illd̓ ꝓphetis: ⁊ er̄t oēs docibiles dei vel dociles: dic̄ pluralit̓. qͥaoēs ꝓph̓e vno eodēqꝫ ſpū repleti: lꝫ proph̓auerint diuerſa:ad idē tēdebēt quaꝓpter cū qͦuis eoruꝫoēs alij ꝯcordabātſic̄ in Ioel qͥ dic̄. Et erūt oēs docibiles vel dociles dei Ioelis. ij. vbi nr̄a lr̄a eſt. Letamī in dn̄o deo nr̄o qͥ dedit nob̓doctorē iuſticie. Itē Iſa. liiij. Ponā iaſpideꝫ ꝓpugnaculatua ⁊cͣ. ⁊ vniuerſos filios tuos doctos a dn̄o. Itē hiere. xxxj. Poſt hͦ dicit dn̄s. Dabo legē meā in viſceribꝰ eoꝝ. ⁊ incorde eoꝝ ſcribā eā. In euāgelio Ioh̓. vj. c. vbi ſcribit̉. Eter̄t oēs dociles d̓i Greci ſic hn̄t.¶ Per lr̄as latīasſonat ſic: kai ſontai panthes dyadaſchoī theu. Et in ꝓnūciatōe ſic ſonat. kee ſonthe pāthes vl̓ tꝑeos dydaſchi theuAi em̄ diptongꝰ hꝫ ſonū e: ⁊ oī dip̄tōgus hꝫ ſonū i: ⁊ eu diptōgus hꝫ ſonū vvocalis. Huiꝰ aūt interp̄tatio. Et erantoēs dociles dei: vl̓ potiꝰ docti dei. Dydaſcho. em̄ verbumgrecū idē ꝙ doceo. vn̄ dyadaſcl̓os .i. doctor: ⁊ dyadaſchosid ē doctꝰ. Itē ꝑ antiqͣs biblias inueni figuras has.¶ Et ſic̄ p̄dictū eſt ſonāt apud nos: theu dydaſcha .i. d̓i docibiles .i. edocti a d̓o vl̓ qͦs d̓s docuerat vl̓ docebat.¶ Duodecī an. ⁊cͣ. Dcm̄ ē. sͣ. ꝙ phariſei mirabāt̉ in doctrina ſaluatorꝭ: mirabant̉ ī doctrīa petri ⁊ ioh̓is. Duo āt ſūtq̄ faciūt excellentiā doctrīe mirabilē. Primū cū ille qͥ docet etas ē tenē̓. Scd̓ꝫ ē illd̓: qn̄ illi qͥ docēt ſūt ſimplices etidiote. Primū videbāt phariſei ī ſaluatore. vn̄ dr̄ h̓. Duoci ānos. Ecce etas tenera. x ¶ Et ī tē. ⁊cͣ. dū prudēt̓ int̓rogat. Ecce doctrine excellētia Lu. ij. inuenies qd̓ tāgit̉ hic.Scd̓ꝫ videbāt in petro ⁊ ioh̓e: ⁊ iō mirabant̉ ī eis elegātiādoctrīe. vn̄ dr̄ h̓. y ¶ Niſi for. ⁊cͣ. Cōſtrue ſic p̄ſumēdū eētpe. ⁊ ioh̓eꝫ aliqͥd ſcire niſi nos dicāꝰ .i. ſi nos nō dicemꝰ ru