¶ Capitulum.II.

mala ꝓcedūt ex ea ⁊ p̄cipue ſex. que ſunt filie eius ẜmGrego. in. xxxj. moꝝ .ſ. Rixa.Indignatio.Contumelia.Clamor.Blaſphemia¶ Poteſt em̄ ira tripliciter ꝯſiderari ẜm Tho. ſcd̓aſcd̓e. q. clviij. arti. vij. Uno modo ẜm ꝙ eſt in cordeic ex ea naſcunt̉ duo .ſ. indignatio. ⁊ tumor mentis.Ilio modo ẜm ꝙ eſt in ore. Et ſic triplex ſequit̉ ex eainordinatio. quia vel vox incōfuſe clamando. et ad hͦꝑtinet clamor. vel īproperādo ⁊ ꝯuiciādo ⁊ ſic eſt cōtumelia. vel blaſphemādo. ⁊ ſic ē blaſphemia vel maledictio. Tercio modo ẜm ꝙ ira eſt in facto et ſic eſtrixa. ꝑ quā intelligunt̉ omnia nocumēta que facto ꝑſonis hominū iniuſte irrogant̉. vt homicidiū. vulneratio. incarceratio. et hmōi. De ſine ergo ab ira qꝛ ire⁊ inſanie nihil eſt mediū inquit Criſo. ¶ Etum adſcd̓m dicit. b. Tho. vbi ſupra. ꝙ indignatio eſt cū qͥsturbat̉ ꝯtra aliquē reputans indignū vt ſibi hoc fecerit. ſed derelinque indignatōeꝫ ait pͣs. ẜm aliā tranſlationē quā ponit Auguſ. ſuꝑ pͣs. loco cuiꝰ nos habemus furorē. Ad qd̓ etiam hortat̉ apl̓us di. ad Eph̓.iiij. Oīs indignatio ⁊ ira tollat̉ a vobis. Solet autēquis indignari cū videt aliū exaltari quē reputat minus dignuꝫ. ⁊ ſe pati vel nō ita appreciari. Et ſic frat̓prodigi cū audiuit patrē ſuū cū tanto gaudio ⁊ feſtoprodigū recepiſſe in domū indignatus ē ⁊ nolebat intrare Luc. xv. Sic audiētes decem apl̓i de duobꝰ fratribꝰ .ſ. Ioh̓e ⁊ Iacobo ꝙ petiſſent p̄ ceteris in regnolocari vnꝰ ad dexterā alius ad ſiniſtrā indignati ſuntMath̓. xx. Sed nō debet qͥs indignari ex hoc. UndeAmb̓. Cariſſimi nō indignemī ſi mali florent in mūdo ⁊ vos mala patimī. Nō em̄ eſt xp̄iane dignitatis intꝑalibꝰ exaltari: ſed potiꝰ depͥmi. Illi nihil habent incelo. ⁊ vos in mūdo. Et ideo quicqͥd vobis mali ꝯtingat potiꝰ gaudere debetis. Et Criſo. Quid ergo turbamini? Nemo vidēs malignos ꝓſperitatē habē turbetur. Nō eſt hic retributio virtutis ⁊ vicij: ſed veluti quidā guſtus. de peni. diſ. iij. Et ex hac indignatōefrequēter ſequūtur murmuratōes ⁊ alia mala. ¶ Ꝙͣtum ad terciū di. Noli emulari .i. cōtriſtari vel indignari. ex depreſſione tui ⁊ exaltatōe maloꝝ ita vt maligneris .i. maligne aliquid agas vel murmurādo velblaſphemādo vel a bons ceſſando. ⁊ hmōi. Et rationem aſſignat ſubdens. qm̄ qui malignant̉ murmurādo vel aliud malū agendo: extermīabunt̉ .i. extra terminos ſanctoꝝ vel viuentiū ponent̉. Sic inquit illaſancta Iudith. Qui aūt improperiū murmuratōisꝓtulerunt ꝯtra dn̄m: exterminati ſunt ab exterminatore. Hinc Auguſ. ſuꝑ pſalteriū ſuꝑ hunc verſuꝫ. Credidiſti in xp̄m. quare credidiſti? quid tibi ꝓmiſit? Sifelicitatem huius ſeculi promiſit tibi xp̄c: murmuraaduerſus illū quādo vides infidelē felicem. Quid tibi promiſit felicitatis niſi in reſurrectōne mortuoꝝ:Quid aūt in hac vita ip̄e inquaꝫ promiſit. An dedignaris ſerue ⁊ diſcipule qd̓ dn̄s ⁊ magiſter? Nōne abipſo audis? Nō eſt ſeruus maior dn̄o ſuo: nō eſt diſcipulus ſuꝑ magiſtrū: Ille pro te dolores. flagella. crucem. mortē. obprobria .ſ. portauit. Et quid hoꝝ iuſtodebebat̉: quod tibi peccatori nō debet̉? Ergo tene directum oculū tuū .ſ. fidei ne turbet̉ pre ira. Deſine abira ⁊ derelinque furorem. Noli emulari vt maligneris. Exemplū in vitiſpatrū legitur de quodā ſanctoviro qui ſeruiebat deo in heremo. cui quidā deſeruiebat diſcipulꝰ portans ei neceſſaria ad viuendū. Quadam autē die cum iuiſſet ad ciuitatē inuenit omnesapotecas clauſas. Interrogauit de cauſa cum feſtuꝫnon eſſet. Dictū eſt ei ꝙ quidaꝫ magnus diues obie-

rat ad cuius funus totus clerus ⁊ populus cōueniebat ad honorandū. Acceſſit ad eccleſiam vbi ſepeliebatur vbi erant parata lumīaria īnumera. ⁊ campane omnes pulſabant̉. ⁊ omnes ꝯfluxerant. His viſisreuerſus ad heremū ⁊ portās heremite neceſſaria inuenit in via caput heremite. ⁊ paulo poſt brachiū cuꝫmanu. vnde ꝑpēdit illū deuoratū a feris. Suꝑ qͦ mutum eſt indignatꝰ. ꝓiecit ſe in terrā dicēs nō inde ſurgere niſi deꝰ manifeſtaret ſibi hoc myſteriuꝫ. qūo illediues iniquus mortuꝰ erat cū tanto honore.ſeruus cū tanta miſeria. Et rn̄dit ei angelꝰ ꝙ ideo tātus honor fuerat diuiti factꝰ vt remuneraret̉ ad plenū de oꝑbꝰ ſuis bonis. nā in inferno erat. Heremitaautem vt purgaret̉ a leuibꝰ aliquibꝰ peccatis ſuis ſicerat mortuus: ſed in paradiſo erat.De murmuratōeNota ꝙ ẜm Robertū olchot eſt querela cū impatientia. Et de hac inquit pͣs. cv. ꝯtra populū illū antiquū ſignificantē ẜm Aug. in geſtis ſuis populū xp̄ianum. Murmurauerūt in tabernaculis ſuis ⁊ non exaudierunt vocē dn̄i. Et eleuauit manū ſuam ſuꝑ eosad puniendū. Ubi tria demonſtrat pͣs.Et querelā de deo inſinuat. ibi. Murmurauerūt.Et ꝑmanētiā in malis demōſtrat. ibi. nō exaudier̄t.Et penā de vicio deſignat. ibi. Et eleuauit.uatuꝫ ad primūTangit hyſtoria qn̄ reuerſis exploratoribꝰ de t̓ra ꝓmiſſionis audiētes terrā illā eis a deo ꝓmiſſaꝫ ciuitatibꝰ fortiſſimis munitā gigāteos hoīes ibi habitare:ceperūt diffidēdo de ꝓmiſſis dei murmurare dicētesFaciamꝰ nobis duces vt reuertamur in egyptū Et l̓egerūt in tabernaculis ſuis .i. cū eſſent ocioſi. Nō em̄laborātibꝰ ſed ocioſis hoc ꝯtingit. dicit ibi glo. Ubiſciendū ꝙ cū murmuratio importet querelā. triplexreꝑit̉ querela ꝯtra dn̄m in ſcriptura.Prima eſt ꝑ p̄ſumptionē.Secūda eſt ꝑ admirationē.Tercia eſt ꝑ turbationē.¶ De prima dicit̉ Math̓. xx. in ꝑabola vinee ꝙ illi qͥvenerūt hora pͥma ad laborandū in vinea cū nō accepiſſent a ꝓcuratore niſi vnū denariū ſic̄ ⁊ qui venerūtvndecima hora. murmurauerūt aduerſuꝫ patrēfamilias dicētes. Hi nouiſſimi fecerūt vna hora ⁊ pares illos nobis feciſti ⁊cͣ. Ubi dicit Greg. in omel̓. ꝙ venientes pͥma hora ſignāt patres pͥmos veteris teſtamiti. ⁊ veniētes vndecima ſignāt ſanctos noui teſtamēti qui recipiūt denariū .i. idē p̄miū ſicut ⁊ ſancti antiqui teſtamēti. ⁊ pͥus qꝛ īmediate cū moriunt̉. illi aūtdiu dilati ſunt. Et illa murmuratō nō ē ꝓprie aliqͣ q̄rela ꝯͣ deū cuꝫ qͥetiſſimi ſint. Sed ꝑ ſuppoſitōeꝫ dr̄. i.dato ꝑ impoſſibile ꝙ cōqueri vellēt: declarat̉ aꝑte ꝙnō fit eis iniuria vel diminutō debite mercedis. ſꝫ iuſte vnicuiqꝫ tribuit̉. Nico. tn̄ de lira ſuꝑ illū textū aliter dicit .ſ. ꝙ gētiles ꝯuerſi ad fidē ſūt veniētes vndecima hora. qͥ receperūt tantā gr̄aꝫ que ē quoddā pͥncipiū gl̓ie. quātā ⁊ iudei in pͥncipio ꝯuerſi vt apl̓i cuꝫalijs diſcipulis vel etiā ſancti veteris teſtamēti. Nōem̄ eſt aliud gloria ꝙͣ gratia ꝯſumata. Unde Ro. vj.Gratia dei vita eterna .ſ. ē. Uidētes ergo iudei ꝙ gētiles ꝯuerſi ad fidem recipiebant gr̄am ſpūſſancti inſigno viſibili .ſ. in ſpecie ignis. ſicut ⁊ apl̓i. Un̄ ⁊ Act.x. dicit̉ ꝙ loquēte Petro .ſ. Cornelio centurioni ⁊ familie ſue cecidit ſpūſſanctus ſuꝑ omnes qͥ audiebantverbū. nō intelligētes myſteriuꝫ quaſi murmurabātreputantes gentiles indignos tanta gratia. Un̄ dicitur ibi ꝙ obſtupuerūt qui venerāt ex circūciſione dicentes quia ⁊ gratia ſpūſſancti in nationibꝰ .ſ. gentilium diffuſa eſt. Sed ⁊ reuertēte Petro ad iudeos ce-