.VI.Titulus
eſt qd̓ dicit̉. Draco iſte. pͣs. ciij. quē ſormaſti ad illudēdū ei. Formauit qͥppe deus draconē .i. dyabolumnō draconē ſed angelū bonuꝫ. ſed effectꝰ eſt draco ꝑſui ſuꝑbiā ⁊ maliciaꝫ. ⁊ eo veneno malicie ſue queritnos caꝑe. Sꝫ deꝰ ſua gr̄a facit vt illudamur ei .ſ. reſſtendo. Sꝫ ip̄e draco q̄ſiuit caꝑe xp̄m ⁊ detinere: ſedei xp̄s illuſit ꝓponēs eī eſcā ſue humanitatꝭ quā capere volēs hamo abſcōſo ſue diuinitatis captus eſt⁊ ſic illuſus a xp̄o. Un̄ dn̄s ad Iob. c. xl. Nūqͥd illudes ei .ſ. dyabolo qͣi aui. ſupple vt ego. Aut extraherepoterꝭ leuiathan hamo .ſ. de mari. ſicut ⁊ ſancti illudūt dyabolo cū eū vincūt detegēdo īſidias. Sic beatus Dn̄icus illuſit dyabolo qn̄ apparēs in forma ſimie vt eū impediret a lectione iuſſit ei vt teneret qdelā donec arderet pedē ⁊cͣ. Sic qn̄ beata Margreta ꝓſtrauit dyabolū qͥ ad carcerē venerat ad ſuadēdū vt aſſentiret pͥncipi di. Sternere ſuꝑbe demōſub pedibꝰ femine. Cui dyabolꝰ. dimitte me qꝛ ſatꝭilluſiſti mihi. Ambro. Illudit̉ dyabolus vt ſe morſu ſuo vulneret ⁊ cōtra ſe armet quē debilitatū putauit. de peni. diſ. j. c. Pōt fieri.¶ Capitulum octauū de prodigalitate.Rodigalitas ex gula⁊ luxuria frequent̓ ꝓcedit ꝓpter voluptates corꝑis cōſequēdas. Unde ⁊ Luce. x.dicit̉ de filio ꝓdigo ꝙ diſſipauit ſubſtātiā ſuā viuido luxurioſe. Frequent̓ em̄ ẜm Tho. ad intꝑanciasdeclināt ꝓdigi. tum qꝛ exquo ſuꝑflue expēdūt ī alijsetiā rebꝰ voluptuoſis expedere nō verent̉ ad qͣs magis inclinat cōcupiſcētia carnis. tuꝫ etiā qꝛ cū nō delectant̉ in bono v̓tutis. q̄rūt ſibi delectationes corꝑales. Et inde eſt ꝙ ph̓s dicit ꝙ multi ꝓdigoꝝ ſurintꝑati. iiij. ethico. Gule igit̉ tractatui annectit̉ ꝓpter quā multa ꝓdige expendunt̉. qͣꝫuis ex multisalijs vicijs poſſit oriri vt ex iactācia: luxuria ⁊ hmōiCōſiſtit aūt hoc viciū in expēdēdo ſuꝑflue diuiciasvbi ⁊ qn̄ nō oportet. ⁊ minꝰ debito eas amādo. Dicitaūt ph̓s in. ij. ethico. ꝙ ꝓdigalitas opponit̉ ⁊ virtuti liberalitatis ⁊ vicio illiberalitatꝭ .i. auaricie. Procuiꝰ declaratiōe dicit. b Tho. ſecūda ſecūde. q. cxix.arti .j. ꝙ in moralibꝰ attēdit̉ oppoſitio vicioꝝ adinuicē ⁊ ad virtutē ẜm ſuꝑhabūdantiā ⁊ defectū ſꝫ diuerſimode. Nā qͣꝫtū ad affectionē diuitiaruꝫ auarꝰſuꝑhabūdat plus debito diligēs eas. Prodigꝰ autēdeficit minꝰ debito ſolicitudinē earū gerens. Et ſicopponit̉ liberalitati q̄ diligit eas vt dꝫ. Ꝙͣtum voad exteriorē vſuꝫ diuitiarū ad ꝓdigalitatē ꝑtinet excedere quidē ī dādo. deficere aut in retinēdo vel acqͥrēdo. Ad auariciā aūt ꝑtinet ecōtrario. deficere ī dādo: ſuꝑhabūdare aūt ī retinēdo ⁊ accipiēdo. Et ſicꝓdigalitas opponit̉ auaricie. Et qͣꝫuis ꝓdigalitas⁊ auaricia ſint cōtra virtutē liberalitatis tn̄ auarusmagis dr̄ illiberalis ꝙͣ ꝓdigus. Et rō eſt. qꝛ aliqͥd denoīat̉ ab eo qd̓ eſt principaliꝰ. Sicut aūt ī liberalitate q̄ mediū tenet p̄cipua ē datio ad quā ⁊ receptio⁊ retētio ordinant̉. ita ⁊ auaricia ⁊ ꝓdigalitas precipue attēdunt̉ ẜm dationē. Un̄ qͥ ſuꝑhabūdat ī dando dr̄ ꝓdigus. qͥ aūt deficit auarus ⁊ illiberalis. Magis aut recedit̉ a virtute liberalitatis q̄ ꝯſiſtit ī dādo ꝑ defectū dandi ꝙͣ ꝑ exceſſum. Qn̄qꝫ aūt idē eriſimul auarus ⁊ ꝓdigꝰ ẜm tn̄ diuerſa oꝑa. Cōtingitem̄ qn̄qꝫ ꝙ aliqͥs excedat īdando ⁊ ſic erit ꝓdigꝰ. puta facit cōuiuiū ſuꝑfluū vel veſtē exceſſiue p̄cioſamvel ludit ⁊ hmōi. ⁊ ſimul cū hoc excedet in accipiēdo⁊ hoc vel ex quadā neceſſitate qꝛ duꝫ ſuꝑhabūdat īdando deficiūt ei ꝓpria bona vn̄ cogit̉ indebite acqͥrere. puta ꝑ fraudes: vſuras ⁊ hmōi. quod ꝑtinet ad
auariciā. vel etiā ꝓpter inordinationē animi. Dumem̄ nō dant ꝓpter bonū qͣſi cōtēpta virtute nō curātvndecūqꝫ ⁊ qͥlitercūqꝫ accipiāt. Et ſic nō ẜm idē eſtaliquis ꝓdigus ⁊ auarus. Eſt aūt ꝓdigalitas peccatū. vnde ⁊ ꝓdigus filiꝰ vituꝑat̉ in euāgelio de ipſa ꝓdigalitate. Luce. xv. Huiꝰ rō eſt ẜm Tho. vbi ſupraarti. ij. qꝛ ex hoc eſt aliqͥd vicioſuꝫ ꝙ corrūpit bonūvirtutis ſed virtus liberalitatis corrūpit̉ ꝑ ꝓdigaltatē q̄ cōſiſtit ī medio q̄ .ſ. nō excedat nec deficiat adebito affectu ⁊ vſu diuiciarū. Sicut aūt illud mediū corrūpit̉ ꝑ exceſſuꝫ. ita ⁊ ꝑ defectū: ſꝫ ꝓdigus excedit in dando ⁊ deficit in retinēdo diuicias. ⁊ ꝑ conſequēs eſt peccatū. mortale quidē qn̄ ē magnꝰ exceſſus. veniale cū eſt modicꝰ. Et eſt attendēdus hic exceſſus nō ſolū ẜm ꝙͣtitatē. ſed ẜm ꝓportionē ꝯſiderata qͣlitate ꝑſone potētis nobilis vel plebei ⁊ hmōi.Ipſa etiā ꝓdigalitas aliqn̄ ex auaricia ꝓcedit. Nāaliqui idcirco aliqua ꝓdige expendūt vt ſic captentfauorē aliquoꝝ a qͥbꝰ diuicias acqͥrāt. ¶ Cōparando aūt iſta duo vicia adinuicē grauiꝰ eſt auaricia q̄ꝓdigalitas triplici rōne ẜm Tho. ſecūda ſecūde. q.cxix. arti. iij. ¶ Prima eſt qꝛ auaricia magis deficit avirtute oppoſita. Magis em̄ ad liberalē ꝑtinet dare. in quo deficit auarus. Unde apl̓s monet diuitesfacile tribuere ⁊ cōicare ſua. j. Thimo. vlti. qd̓ tn̄ intelligendū eſt ẜm ꝙ oportet vt pauꝑibꝰ nō adulatoribꝰ. qꝛ hoc eēt prodigalitas. ¶ Secūda rō eſt. qꝛ ꝓdigus eſt vtilis multis .ſ. illis quibꝰ dat. auarus autnullis. nec .ſ. etiā ſibipſi. Unde dr̄ Eccͣs. vj. Uir cuidedit deus diuicias nec tribuit ei ptātem vt comedat ex eis. qꝛ videlꝫ ex auaricia nō audet vti etiā acſuā vtilitatē bonis ſuis timēdo ne deficiāt ſibi. Peccat em̄ prodigꝰ nihilominꝰ in ſeip̄m dū bona inutilter cōſumit vnde viuere dꝫ. Peccat ⁊ in ꝓximū conſumēdo bona ex qͥbꝰ alijs prouidere dꝫ. Et p̄cipue hͦapparet ī clericis q̄ ſūt diſpēſatores pauperum quosdefraudāt prodige expendēdo. Un̄ Ambro. Quiseſt taminiquꝰ ꝙͣ qui multoꝝ ſubſidia ſuas deliciasparat. diſ. xlvij. Sicut hi. Et Hier. Tibi o ſacerdosde altario viuere nō luxuriari .i. ſuꝑflue ⁊ delicioſemittit̉. diſ. xlij. §. j. Sed tn̄ ſic ſibi ⁊ alijs nocet prodigus ſuꝑflue expēdēdo ꝙ aliqͥbꝰ prodeſt .ſ. quibꝰ dat.Sꝫ auarus nec ſibi nec alijs. Un̄ ph̓s in. iiij. ethicorū dicit ꝙ multomelior videt̉ ꝓdigꝰ illiberali .i. auaro .i. minus malus. ¶ Tercia rō eſt. qꝛ viciū ꝓdigalitatis eſt magis ſanabile. ⁊ hoc tuꝫ qꝛ hō declinat adſenectutē q̄ eſt cōtraria ꝓdigalitati. tuꝫ qꝛ per hoc ꝑuenit ad egeſtatē de facili diminuēdo ⁊ inutilit̓ cōſumēdo. ⁊ ſic pauꝑ factus nō pōt in dādo ſuꝑhabūdare. tuꝫ etiā qꝛ defacili ꝓducit̉ ad virtutē ꝓpter ſil̓rtudinē quā hꝫ ad ipſaꝫ liberalitatē. Sꝫ auarꝰ nō defacili ſanat̉. qꝛ magis diſtat a virtute. Auarus etiādeclinans ad ſenectutē magis inardeſcit in eā. quiamagis timet ſibi deficere tꝑalia. Un̄ Hiero. Oīa vicia cū ſeneſcente ſeneſcūt. ſola auaricia iuueneſcit.verū eſt qꝛ in ꝓdigalitate adiungunt̉ qn̄qꝫ multa vicia intꝑantie. ⁊ ſic tales ꝓdigi poſſēt eē peiores auaris. vt dicit ph̓us in. iiij. ethico. ſed hoc eſt rōne illorū alioꝝ vicioꝝ nō ex ſeip̄a. Nō aūt ꝑtinet ad ꝓdigalitate ſed ad liberalitatē ꝙ aliqͥs oīa ſua det pauperibꝰ ẜm cōſiliū xp̄i. Math̓. xix. vt ſequat̉ xp̄m pauIn diluuio aquaruꝫmultarū ad deū nō approxima būt. pͣs. xxxj. pōt exponi de ꝓdigis. Aque que fluxibiles ſūt ſignificāt tēporalia q̄ cōtinue fluūt ab vno ī aliū ⁊ tandē ī defectū. Unde xp̄s ſamaritane ait Ioh̓. iiij. Qui biberit ex hac aqua ſitiet iterū. Qui em̄ tꝑalia acquirit