Druckschrift 
2 (1486)
Entstehung
Seite
160v
Einzelbild herunterladen
 

.VI.Titulus

eſt qd̓ dicit̉. Draco iſte. pͣs. ciij. quē ſormaſti ad illudēdū ei. Formauit qͥppe deus draconē .i. dyabolum draconē ſed angelū bonuꝫ. ſed effectꝰ eſt dracoſui ſuꝑbiā maliciaꝫ. eo veneno malicie ſue queritnos caꝑe. Sꝫ deꝰ ſua gr̄a facit vt illudamur ei .ſ. reſſtendo. Sꝫ ip̄e draco q̄ſiuit caꝑe xp̄m detinere: ſedei xp̄s illuſit ꝓponēs eſcā ſue humanitatꝭ quā capere volēs hamo abſcōſo ſue diuinitatis captus eſt ſic illuſus a xp̄o. Un̄ dn̄s ad Iob. c. xl. Nūqͥd illudes ei .ſ. dyabolo qͣi aui. ſupple vt ego. Aut extraherepoterꝭ leuiathan hamo .ſ. de mari. ſicut ſancti illudūt dyabolo vincūt detegēdo īſidias. Sic beatus Dn̄icus illuſit dyabolo qn̄ apparēs in forma ſimie vt impediret a lectione iuſſit ei vt teneret qdelā donec arderet pedē ⁊cͣ. Sic qn̄ beata Margreta ꝓſtrauit dyabolū ad carcerē venerat ad ſuadēdū vt aſſentiret pͥncipi di. Sternere ſuꝑbe demōſub pedibꝰ femine. Cui dyabolꝰ. dimitte me qꝛ ſatꝭilluſiſti mihi. Ambro. Illudit̉ dyabolus vt ſe morſu ſuo vulneret cōtra ſe armet quē debilitatū putauit. de peni. diſ. j. c. Pōt fieri. Capitulum octauū de prodigalitate.Rodigalitas ex gula luxuria frequent̓ ꝓcedit ꝓpter voluptates corꝑis cōſequēdas. Unde Luce. x.dicit̉ de filio ꝓdigo diſſipauit ſubſtātiā ſuā viuido luxurioſe. Frequent̓ em̄ ẜm Tho. ad intꝑanciasdeclināt ꝓdigi. tum qꝛ exquo ſuꝑflue expēdūt ī alijsetiā rebꝰ voluptuoſis expedere verent̉ ad qͣs magis inclinat cōcupiſcētia carnis. tuꝫ etiā qꝛ delectant̉ in bono v̓tutis. q̄rūt ſibi delectationes corꝑales. Et inde eſt ph̓s dicit multi ꝓdigoꝝ ſurintꝑati. iiij. ethico. Gule igit̉ tractatui annectit̉pter quā multa ꝓdige expendunt̉. qͣꝫuis ex multisalijs vicijs poſſit oriri vt ex iactācia: luxuria hmōiCōſiſtit aūt hoc viciū in expēdēdo ſuꝑflue diuiciasvbi qn̄ oportet. minꝰ debito eas amādo. Dicitaūt ph̓s in. ij. ethico. ꝓdigalitas opponit̉ virtuti liberalitatis vicio illiberalitatꝭ .i. auaricie. Procuiꝰ declaratiōe dicit. b Tho. ſecūda ſecūde. q. cxix.arti .j. in moralibꝰ attēdit̉ oppoſitio vicioꝝ adinuicē ad virtutē ẜm ſuꝑhabūdantiā defectū ſꝫ diuerſimode. qͣꝫtū ad affectionē diuitiaruꝫ auarꝰſuꝑhabūdat plus debito diligēs eas. Prodigꝰ autēdeficit minꝰ debito ſolicitudinē earū gerens. Et ſicopponit̉ liberalitati diligit eas vt dꝫ. Ꝙͣtum voad exteriorē vſuꝫ diuitiarū ad ꝓdigalitatē ꝑtinet excedere quidē ī dādo. deficere aut in retinēdo vel acqͥrēdo. Ad auariciā aūt ꝑtinet ecōtrario. deficere īdo: ſuꝑhabūdare aūt ī retinēdo accipiēdo. Et ſicꝓdigalitas opponit̉ auaricie. Et qͣꝫuis ꝓdigalitas auaricia ſint cōtra virtutē liberalitatis tn̄ auarusmagis dr̄ illiberalis ꝙͣ ꝓdigus. Et eſt. qꝛ aliqͥd denoīat̉ ab eo qd̓ eſt principaliꝰ. Sicut aūt ī liberalitate mediū tenet p̄cipua ē datio ad quā receptio retētio ordinant̉. ita auaricia ꝓdigalitas precipue attēdunt̉ ẜm dationē. Un̄ ſuꝑhabūdat ī dando dr̄ ꝓdigus. aūt deficit auarus illiberalis. Magis aut recedit̉ a virtute liberalitatis ꝯſiſtit īdo defectū dandi ꝙͣ exceſſum. Qn̄qꝫ aūt idē eriſimul auarus ꝓdigꝰ ẜm tn̄ diuerſa oꝑa. Cōtingitem̄ qn̄qꝫ aliqͥs excedat īdando ſic erit ꝓdigꝰ. puta facit cōuiuiū ſuꝑfluū vel veſtē exceſſiue p̄cioſamvel ludit hmōi. ſimul hoc excedet in accipiēdo hoc vel ex quadā neceſſitate qꝛ duꝫ ſuꝑhabūdat īdando deficiūt ei ꝓpria bona vn̄ cogit̉ indebite acqͥrere. puta fraudes: vſuras hmōi. quod ꝑtinet ad

auariciā. vel etiā ꝓpter inordinationē animi. Dumem̄ dant ꝓpter bonū qͣſi cōtēpta virtute curātvndecūqꝫ qͥlitercūqꝫ accipiāt. Et ſic ẜm idē eſtaliquis ꝓdigus auarus. Eſt aūt ꝓdigalitas pecca. vnde ꝓdigus filiꝰ vituꝑat̉ in euāgelio de ipſadigalitate. Luce. xv. Huiꝰ eſt ẜm Tho. vbi ſupraarti. ij. qꝛ ex hoc eſt aliqͥd vicioſuꝫ corrūpit bonūvirtutis ſed virtus liberalitatis corrūpit̉ ꝓdigaltatē cōſiſtit ī medio .ſ. excedat nec deficiat adebito affectu vſu diuiciarū. Sicut aūt illud mediū corrūpit̉ exceſſuꝫ. ita defectū: ſꝫ ꝓdigus excedit in dando deficit in retinēdo diuicias. conſequēs eſt peccatū. mortale quidē qn̄ ē magnꝰ exceſſus. veniale eſt modicꝰ. Et eſt attendēdus hic exceſſus ſolū ẜm ꝙͣtitatē. ſed ẜm ꝓportionē ꝯſiderata qͣlitate ꝑſone potētis nobilis vel plebei hmōi.Ipſa etiā ꝓdigalitas aliqn̄ ex auaricia ꝓcedit.aliqui idcirco aliqua ꝓdige expendūt vt ſic captentfauorē aliquoꝝ a qͥbꝰ diuicias acqͥrāt. Cōparando aūt iſta duo vicia adinuicē grauiꝰ eſt auariciaꝓdigalitas triplici rōne ẜm Tho. ſecūda ſecūde. q.cxix. arti. iij. Prima eſt qꝛ auaricia magis deficit avirtute oppoſita. Magis em̄ ad liberalē ꝑtinet dare. in quo deficit auarus. Unde apl̓s monet diuitesfacile tribuere cōicare ſua. j. Thimo. vlti. qd̓ tn̄ intelligendū eſt ẜm oportet vt pauꝑibꝰ adulatoribꝰ. qꝛ hoc eēt prodigalitas. Secūda eſt. qꝛdigus eſt vtilis multis .ſ. illis quibꝰ dat. auarus autnullis. nec .ſ. etiā ſibipſi. Unde dr̄ Eccͣs. vj. Uir cuidedit deus diuicias nec tribuit ei ptātem vt comedat ex eis. qꝛ videlꝫ ex auaricia audet vti etiā acſuā vtilitatē bonis ſuis timēdo ne deficiāt ſibi. Peccat em̄ prodigꝰ nihilominꝰ in ſeip̄m bona inutilter cōſumit vnde viuere dꝫ. Peccat in ꝓximū conſumēdo bona ex qͥbꝰ alijs prouidere dꝫ. Et p̄cipueapparet ī clericis ſūt diſpēſatores pauperum quosdefraudāt prodige expendēdo. Un̄ Ambro. Quiseſt taminiquꝰ ꝙͣ qui multoꝝ ſubſidia ſuas deliciasparat. diſ. xlvij. Sicut hi. Et Hier. Tibi o ſacerdosde altario viuere luxuriari .i. ſuꝑflue delicioſemittit̉. diſ. xlij. §. j. Sed tn̄ ſic ſibi alijs nocet prodigus ſuꝑflue expēdēdo aliqͥbꝰ prodeſt .ſ. quibꝰ dat.Sꝫ auarus nec ſibi nec alijs. Un̄ ph̓s in. iiij. ethico dicit multomelior videt̉ ꝓdigꝰ illiberali .i. auaro .i. minus malus. Tercia eſt. qꝛ viciū ꝓdigalitatis eſt magis ſanabile. hoc tuꝫ qꝛ declinat adſenectutē eſt cōtraria ꝓdigalitati. tuꝫ qꝛ per hocuenit ad egeſtatē de facili diminuēdo inutilit̓ſumēdo. ſic pauꝑ factus pōt in dādo ſuꝑhabūdare. tuꝫ etiā qꝛ defacili ꝓducit̉ ad virtutē ꝓpter ſil̓rtudinē quā hꝫ ad ipſaꝫ liberalitatē. Sꝫ auarꝰ defacili ſanat̉. qꝛ magis diſtat a virtute. Auarus etiādeclinans ad ſenectutē magis inardeſcit in. quiamagis timet ſibi deficere tꝑalia. Un̄ Hiero. Oīa vicia ſeneſcente ſeneſcūt. ſola auaricia iuueneſcit.verū eſt qꝛ in ꝓdigalitate adiungunt̉ qn̄qꝫ multa vicia intꝑantie. ſic tales ꝓdigi poſſēt peiores auaris. vt dicit ph̓us in. iiij. ethico. ſed hoc eſt rōne illo alioꝝ vicioꝝ ex ſeip̄a. aūt ꝑtinet ad ꝓdigalitate ſed ad liberalitatē aliqͥs oīa ſua det pauperibꝰ ẜm cōſiliū xp̄i. Math̓. xix. vt ſequat̉ xp̄m pauIn diluuio aquaruꝫmultarū ad deū approxima būt. pͣs. xxxj. pōt exponi de ꝓdigis. Aque que fluxibiles ſūt ſignificātporalia cōtinue fluūt ab vno ī aliū tandē ī defectū. Unde xp̄s ſamaritane ait Ioh̓. iiij. Qui biberit ex hac aqua ſitiet iterū. Qui em̄ tꝑalia acquirit