Druckschrift 
2 (1486)
Entstehung
Seite
147v
Einzelbild herunterladen
 

Titulus.V.

de futurominus. ſꝫ ſoluꝫ qd̓ habemus in pn̄ti breueē ⁊ quaſi momētaneū in quo laboramus repleti mꝭtis miſerijs. nec ē ī volūtate noſtra qn̄ p̄cidat̉ tela vite noſtre. ſꝫ eſt in manibꝰ dei qui ſolus hꝫ dominiummortis ⁊ vite. ⁊ cum credimus durare vt in iuuentute anteqͣꝫ ꝑficiat̉ ⁊ deueniat̉ ad ſenectam ipſe p̄ciditſubito. Et ideo dicebat. Eſtote parati quia neſcitisdieꝫ neqꝫ horam Mat .xxv. Et dies dn̄i ſicut fur innocte ita veniet. ait apl̓s. O miſera vita (inqͥt Auguſti. (quantos decepiſti. quantos ſeduxiſti. que dūvideris vmbra es. dum exaltaris fumus es. dū extolleris nihil es. dulcis es ſtultis. amara es ſapiētibusEt beatus Sebaſtianus ex his que legebat ī libroquem angelus antē eū tenebat apertū ait. Hec vitafugitiua ē. hec ab initio mūdi in ſe credentes fefelliſe expectātes decepit. de ſe p̄ſumētes deriſit. ⁊ vt om̄ibus ꝓbetur eſſe mētita nullū oīno ſecurum reddit.Hec imꝑat crimina. ſuadet ſcelera. hec admonet furem vt rapiat. iracundū vt ſeuiat. mendacem vt fallat. Damaſcenus aſſimilat ſtatum mundi ſeu vitaꝫp̄ſentem cuidam fugienti ante vnicornem inſequentem eū qui eadere incipiens in foueaꝫ ꝓfundiſſimāſe retinuit manibꝰ applicans ſe ad quandā arbuſculam ⁊cͣ. Uide in legendis Iacobi de voragine circafinem in hyſtoria Barlaam. Defectio mundi etglorie ⁊ delectatio ꝙ cito ſit peritura oſtenditur experientia que ē reꝝ magiſtra. Ubi ſunt prīcipes gētium (inquit Baruch. iij.) ⁊ qui dominant̉ ſuꝑ beſtias que ſunt ſuꝑ terrā .i. ſuꝑ hoīes beſtialit̓ viuentes ⁊ luxurioſe. qui in auibꝰ celi ludunt .i. in ſuꝑbis⁊ ambitioſis. qͥ argentū theſaurizāt ⁊ auꝝ in quo cōfidunt hoīes. ⁊ non ē finis acqͥſitiōis eoꝝ. Et reſpōdet ſibipſi docēte exꝑientia quotidiana. Extermiati ſunt .i. extra terminos mundi miſſi ſunt ꝑ mortē ⁊ad inferos deſcēderunt. ⁊ alij in loco eoꝝ ſurrexerūt.Ubi eſt potētia et dn̄ium Aſſueri qui regnauit ſuꝑcentū vigintiſeptem ꝓuintias. Ubi victorie celeres⁊ triūphi Alexādri magni. Ubi diuitie regis Creſi vel Salomonis. Ubi fortitudo Herculis vl̓ Hectoris? Ubi pulchritudo Helene vl̓ Abſalonis? vbilaſciuie Eleopatre ⁊ Amonis? Ubi gloria ⁊ magnificentia Iulij ceſaris vel Auguſti Octauiani imperatoris? Ubi fama ſapiētie Areſtotelis. Pictagore. Socratis. Ptholomei. ⁊ Platōnis? Ubi eloquētia Demoſtenis. Titiliuij. ⁊ Tullij Baronis?Exterminati ſunt ⁊ ad inferos deſcenderūt oīa hecrelinquētes ⁊ nil ſecum niſi culpam cū pena portantes. Corrupti ſunt oēs hi anima ⁊ corꝑe. Et vt magis ꝑticulariter videatur vanitas ⁊ defectio mūdiadducamus in medium vnū. qui om̄ia que amātura mūdanis exꝑtus eſt .ſ. Salomon ip̄e loquēs de ſeipſo ait Eccl̓iaſtes. ij. Magnificaui oꝑa mea. Edificaui mihi domos. Plātaui vineas. Feci hortos etpomeria. ⁊ conſerui ea cuncti generis arboribꝰ. Extruxi mihi piſcinas aquarum vt irrigarem ſiluaꝫ lignorum germinantium. Poſſedi ſeruos ⁊ ancillasMultāqꝫ familiam habui. Armenta quoqꝫ et magnos ouium greges vltra om̄es qui fuerūt ante mein hieruſalem. Coaceruaui mihi argentum ⁊ aurū⁊ ſubſtantias regum ac ꝓuinciaꝝ. Feci mihi cantores ⁊ cātatrices delitias filioꝝ hoīm. Sciphos ⁊ vrceos ad vina fundenda in miniſterio ⁊ ſuꝑgreſſus ſūoꝑibus oēs qͥ fuerunt ante me in hieruſalē. Sapiētia quoqꝫ ꝑſeuerauit mecum. ⁊ oīa que deſiderauer̄toculi mei nō negaui eis. Nec ꝓhibui cor meuꝫ quinomni voluptate frueret̉. Et ſubdit. Cūqꝫ me cōuertiſſem ad vniuerſa oꝑa que fecerant manus mee. etad labores in quibus fruſtra ſudaueram. reperi ī oībus vanitatem ⁊ afflictionem animi ⁊ nihil permanere ſub ſole. In predictis v̓bis oſtendit Salomon

ꝙ exꝑtus eſt ⁊ habuit omnē magnificentiam eoruꝫque amant̉ a mūdanis. Sed in. iij. li. Reg. in pluribus. c. in. ij. para lipo. magis diffuſe ⁊ diſtincte declaratur magnificentia eius quo ad diuitias. delitias.potentiam ⁊ ſapiētiam eius. Nam ꝙͣtū ad potētiaꝫip̄e fuit magnus rex. ⁊ regnauit ſuꝑ totū populū deixij. tribuū. Fuit ſibi conceſſum viuentē pre ſuo Dauid cum eſſet annoꝝ. xij. reprobato a regno adoniaquē iuuabat Ioab princeps exercitus ad habēduꝫregnū ⁊ alijs pluribꝰ. Clamauitqꝫ oīs populus. Uiuat Salomon rex. Aſcēditqꝫ vniuerſa multitudo pꝰeum. ⁊ populus canētium tibijs ⁊ letantiuꝫ gaudiomagno. vt hr̄. iij. Reg. j. Sublimitatē regni ſui ⁊dn̄ij on̄dit ſcriptura cum dicit. iij. Reg. iiij. c. ꝙ Salomon erat in ditione ſua habēs oīa regna ſecum aflumine terre philiſtijm vſqꝫ ad terrā egypti offerētium munera ⁊ ſeruientiū ſibi cunctis diebꝰ vite ſueEt ibi nominātur. xij. magni principes quoꝝ quilibet ſuo mēſe in anno Salomoni ⁊ familie ſue neceſſaria miniſtrabat ad victum. habuit quoqꝫ magnāpacem in regno ſuo. Dicit̉ .jͣ. paralipo. xxix. ꝙ habebat pacem ex oī parte in circuitu. habitabatqꝫ Iuda ⁊ iſrahel abſqꝫ timore vllo a Danvſqꝫ Berſabeecunctis diebꝰ Salomonis. Tanta aūt erat familiacurie eius ꝙ de nullo alio dn̄o mundi legit̉ vt puto.Nam. iij. Reg. iiij. deſcribit̉ cibus quem volebat oīdie pro familia ſua. vbi dicit̉. Erat autē cibꝰ Salomonis ꝑ ſingulos dies. xxx. chori ſimile. ⁊. lx. chori farine. x. boues pingues. ⁊. xx. paſcuales. ⁊. c. arietes excepta venatione capreaꝝ. ceruoꝝ. ⁊ bubalorū ⁊ auiūaltilium. puto ꝙ chorus fuerit pōderis mēſura mille librarum. Ex quo poteſt veriſimiliter comp̄hēdiꝙ familia ſua erat circa triginta milia ꝑſonaꝝ. habebat quoqꝫ quadraginta milia p̄ſepia equoꝝ curilium ⁊ xij. milia equeſtriū. iij. Reg. iiij. ⁊. ij. paralip De diuitijs eius dicit̉. iij. Reg. x. ꝙ deꝰ dedit Salomoni diuitias ⁊ gloriam vt nemo fuerit ei ſimilisin regibꝰ cunctis retro diebꝰ. Omneſqꝫ qui remāſerant de amorreis. etheis. iebuzeis. pherezeis. fecit ſibi tributarios. Regīa quoqꝫ Sabba dedit ſibi. cxx.talenta auri ⁊ aromata multa nimis gēmaſqꝫ p̄cioſas. Et vt dicit̉. iij. Reg. x. Erat pondus auri quodofferebat̉ Salomoni ꝑ ſingulos annos ſexingentaſexagintaſex talentoꝝ auri excepto eo quod offerebant viri qͥ erant ſuꝑ vectigalia ⁊ ſuꝑ negociatoresEt omnes reges arabie duceſqꝫ terre. Ubi ſciendūꝙ talentum ē triplex ẜm Catholicon. Primum eſtl. libraꝝ. ẜm aliquos. lxxij. librarum. ẜm alios. cxx. li.brarum. Sumendo aūt mediū .ſ. ꝙ eſſet. lxxij. librarum introitus eius aſcēdebat ad quadragītaſeptemilia nongētaquinquagintaduas libras auri. Libra autē auri valet circa. xe. ducatos. Erat ergo introitus eius annualis quatro milioni ⁊ cinquecentocinquātacinqꝫ migliara ⁊ quatrocēto quarantaducati ſine alijs introitibꝰ cōibus. Argentū aūterat in tanta copia vt nullius reputaretur p̄cij diebꝰ eiꝰ. Fecit inſuꝑ templū mirabile in hieruſalē deoqd̓ famoſum erat in toto orbe. vt pꝫ in. iij. Reg. diu̓ſis. c. ad cuius opus. lxx. milia viroruꝫ erant occupati ad inciſionē lapidū de mōtibꝰ. (vt dicit̉. iij. Rev.) ⁊ in. vij. annis cōpleuit tāgrande opus. Fecit d̓inde domos ſuas ad habitandū in. xiij. annis.ſapientia ⁊ fama eius ſcribitur. iij. Reg. iiij. ꝙlo mon erat noīatꝰ in vniuerſis gētibꝰ ꝑ circuitum.Locutꝰ qͦꝫ ē tria milia ꝑabolas ⁊ fuer̄t carmina eiꝰqͥnqꝫ milia ⁊ diſputauit ſuꝑ lignis .i. arboribus a cedro que ē in libano vſqꝫ ad yſopū que egreditur dipariete. ⁊ diſſeruit de iumētis ⁊ volucribꝰ ⁊ reptilibꝰ⁊ piſcibꝰ. ⁊ venie bāt de cūctis popul̓ ad audienduꝫſapīam Salomonis. Et in. iij. Reg. x. c. d̓r ꝙ regina