Titulus.V.

eiuſdē ꝑtinet ad imprudētiaꝫ. Et ideo īcōſtātia ẜmſui conſūmationē ꝑtinet ad imprudētiā. Et ſic̄ p̄cipitatio ē defectꝰ circa actū conſilij. Inconſideratiocirca actū iudicij. Ita incōſtātia ē defectꝰ circa actūp̄cepti. qͥ actꝰ ꝑtinet ad prudentiam. Ex hoc em̄ aliquis dicit̉ inconſtans. qꝛ ratio deficit in p̄cipiendoea que ſunt conſiliata iudicata. Eſt autem peccatū.quia cū ad prudentiam ꝑtineat preferre maius bonū minori bono. et ꝑ conſequens deſiſtere a melioribono .ſ. iam propoſito quod fit ꝑ inconſtantiā pertinet ad imprudentiam. ſed prudentia eſt virtus. ergoimprudentia que ſibi contrariat̉ eſt peccatuꝫ. Dicit̉aūt inconſtantia (a Gregor̄. in moral̓.) filia luxurienō quia non cauſet̉ etiam ex alijs vicijs. ſed quia luxuria totaliter extinguit iudiciū rationis. Incōſtātia aūt qͣꝫtū ad ſui conſummationē vt dictū eſt ꝑtinet ad defectū rationis. Unde ⁊ ph̓s dicit in ethi. qincontinēs concupiſcentie totaliter nō audit rationē. Et Sap̄. xiiij. dicit̉. Om̄ia ꝯmixta ſūt incōſtātianuptiarū inordinatio mechie ⁊ impudicicie. Pertinēt autē ad inconſtātiā defectꝰ intelligētie ⁊ ſolertie⁊ ꝓuidētie q̄ ſūt ꝑtes integrales prudētie. Et intelligētia hic nō ſumit̉ ꝓ potentia intellectiua. ſed ē quedā recta eſtimatō de aliquo ꝑticulari fine. Solertiaē qn̄ ex improuiſo occurrit aliqͥd agēdū ſb̓ito inuenire quod cōueniat operi. Prouidētia ē reſpectu alicūius diſtātis ad ea q̄ ī pn̄ti occurrūt ordināda. Deficere aūt in hmōi ꝑtinet ad inconſtantiā.De vicio incōſtātie.§. j.poteſt exponi illud p̄s. lxxvij. Aiuerterūt ſe ⁊ nō ſeruauerunt pactū quēadmodū patres eoꝝ conuerſi ſuntī arcū prauū. Auerterūt ſe .ſ. a deo recedētes ad quēerant conuerſi ꝑ penitentiam vel religionis aptionem. vel ordinis ſacri. vel alicuius boni ꝓHiere. ij. Auerſio tua increpabit te. ⁊ ꝓuer. j. Auerſio ꝑuuloꝝ int̓ficiet eos. ⁊ nō ſeruauerūt pactū .ſ. factū in baptiſmo vel pnīa vel religione aſſūpta. autordine. Hiere. xj. Induxi ſuꝑ eos omnia verba pactihuiꝰ quod p̄cepi vt facerēt ⁊ nō fecerūt quēadmodūpatres eoꝝ cōuerſi ſūt ⁊c̄. Arcꝰ prauꝰ dici poteſt quicū videt̉ ꝙ debeat emittere ſagittas. cū trahit̉ frangitur. et ſic deficit. Et ſic inconſtantes cum eſt tempus operandi vt propoſuerant ⁊ promiſerant. tuncdeficiūt. Uel arcus prauꝰ eſt qui cū debet iacere ſagittas ꝯtra alios reuertit̉ cōtra ſe. Sic aliqͥ cū deberēt corda obediētie flecti ⁊ mittere ſagittas bonoopeꝝ cōtra dyabolū mittūt ſagittas maloꝝ opeꝝhͦ ꝯtra ſe ad vulnerādū ſe ⁊ alios malo exēplo. Oſeevij. Reu̓ſi ſūt vt eēt abſqꝫ iugo facti ſut qͣi arcꝰ doloſus. ⁊ hͦ quēadmodū pr̄es eoꝝ. ip̄i em̄ allegāt conſuetudinē ſuoꝝ an̄ceſſoꝝ ꝙ ita fecerunt ip̄i. Hiere. xvij.Indurauer̄t ceruice ſuā ⁊c̄. Procedit aūt incōſtantia .i. nō ꝑmanere firmꝰ ī ꝓpoſito boni quod det̓mīauit agendū ſed ab eo recedere ex triplici cā.Primo ex inordinatōe affectionis.Secundo ex horrore tribulationis.Tercio ex ſubtractione delectationis.De primo dicitur.§. ij.Sap̄. iiij. Inconſtantia concupiſcētie .i. ex inordinata affectione procedens ꝑuertit ſenſum ſine maliciaſcꝫ a propoſito boni. Iac. j. Unuſquiſqꝫ temptatura concupiſcentia ſua abſtractus ⁊ illectꝰ. abſtractusſcꝫ a propoſito bono. ⁊ illectus a ſpecie boni quod ſibi cōcupiſcētia ſuggerit. Et ſequit̉. deinde concupſcentia cū conceperit .ſ. affectum mali parit peccatūdū em̄ afficitur homo inordinate ad iſta terrena. diuitias. voluptates. honores. et hmōi. qͣꝫuis proponat frequenter perſiſtere in bonis propoſitis ⁊ exeqͥ

quod ratio ſuadet agere. cū offertur aliquid diuitiarum. vel delectationis carnalis. vel aliud ad quodinordinate eſt habitualiter affectionatus incōſtansefficitur frangens omne bonum propoſitum. Undeſaluator in euangelio Luce. viij. dicit. ꝙ ſemē eadēsinter ſpinas quod natū nō ꝑuenit ad ꝑfectionem ꝙſuffocatū fuit a ſpinis hi ſunt qui audiunt verbū deiſed a ſolicitudinibꝰ huiꝰ vite ⁊ voluptatibꝰ eūtes ſufocant̉. ⁊ fructū nō faciūt. Terra eſt cor eorum. Spine ibi orte affectiones nimis inordinate. Semē boni ortū. ꝓpoſitū boni conceptū ex inſpiratione vl̓ p̄dicatione. ſed fructꝰ impedit̉. qꝛ affectiōes ille nimismultiplicate interrumpūt ꝓpoſitū ⁊ inconſtās efficitur. Balaam cū fuit vocatꝰ a Balach rege Moabiꝝ ad maledicendū populo dei vt exterminaret̉. abangelo admonitus propoſuit nō dicere niſi ea q̄ dominus ꝑ eum mandaret dicenduꝫ vel loqui faceretquod ⁊ ter fecit. Sed illectꝰ ⁊ inclinatus affectu honoris ⁊ pecunie quam appetebat ab illo rege. mutauit ꝓpoſitū docens illū quomodo poſſet illos deuincere. videlicet mittēdo ad caſtra iuuēculas ornatasad alliciendū eos ad fornicādū cum eis. Et licet populꝰ ille ꝓpoſuiſſet ⁊ ꝓmiſiſſet ſeruare mādata. ⁊ ꝑ cōſequens nō fornicari. tamē multi inordinate affectiad voluptates fornicati ſunt. ſed puniti ſunt occiſisxxiij. milibꝰ. ⁊ ille Balaā cū his qͥ dederunt eis illaꝫoccaſionē ꝑierunt. vt habet̉ Nūeri. xxij. Affectō etiam inordinata ad ꝓpinquos facit hoīes incōſtātes.⁊ recedere a ꝓpoſito ꝑfectionis aſſūpto. Un̄ Greg.vij. mora. Sunt pleriqꝫ qͥ nō ſolū aliena nō appetūtverum etiā cuncta q̄ poſſederāt ī mundo derelīquūtſemetip̄os deſpiciunt. nullam pn̄tis vite gloriā reqͥrunt. ab huiꝰ mundi ſe actionibꝰ ſeꝑant. ſed tamē adhuc vinculo carnalis cognationis ligati. duꝫ amoriꝓpinqͥtatis indiſcrete deſeruiūt. ad ea ſepe ꝑ affectūcogitationū redeunt que iā cum ꝓprio deſpectu ſb̓egerunt. Eūqꝫ plus qͣꝫ neceſſe ē carnis ꝓpinquos diligunt retracti exteriꝰ a cordis parēte diuidunt̉. Nāſepe quoſdā videmꝰ mundū ⁊ oꝑe ⁊ ꝓfeſſiōe reliqͥſſe.et tn̄ ꝓ inordinato affectu ꝓpinquoꝝ p̄toria irruꝑeterrenaꝝ reꝝ iurgijs vacare. libertateꝫ intime qͥetirelinquere. ⁊ mundi ſtudia iā detracta reꝑare. hͨ oīaGrego. Et ego vidi tales in talia incidere. ⁊ tandeꝫꝓpter inordinatū affectū ꝓpinquoꝝ corꝑe ⁊ aīa male fortunari. om̄e ꝓpoſitū boni dimittere. Et pauloinfra ſubdit ibi Greg. Sic qͥſqꝫ debet ꝓpinquoꝝ n̄ceſſitatibꝰ comꝑati vt tn̄ ꝑ compaſſionē nō ſinat virſue intētionis impediri. vt affectꝰ mentis viſcera inpleat. ⁊ tamē a ſpūali ꝓpoſito non auertat. et amoreſpūalium dilectionē in ſe ꝓpinquoꝝ vincant. Quodpulcre figuratū ī illis vaccis oſtendit quas applicauerunt philiſtei ad ferendū plauſtꝝ ſuꝑ quod poſuerant archā dn̄i. dicit̉ em̄ de eis j. Reg. vj. Tollentesduas vaccas q̄ lactabāt vitulos iunxerunt ad plauſtrū. vituloſqꝫ eaꝝ clauſer̄t domi. Et paulo poſt ibātin directū vacce ꝑ viā q̄ ducit bethſamis. et itinerevno gradiebant̉ ꝑgentes ⁊ mugientes ⁊ nō declinattes neqꝫ ad dexterā neqꝫ ad ſiniſtram. Uacce iſte deſignāt viros ſpirituales ⁊ p̄latos. ⁊ doctores. qͥ ī plauſtro mentis debent portare archā ſcientie ſacre ſcripture. in qua ꝑmaxime ſunt xp̄i myſteria abſcōditafigurata ꝑ ea que in archa erant. Uituli ſunt eoruꝫpropinqui vel filij ſpirituales. Bethſamis interp̄ttur domꝰ ſolis ſignās domū glorie. Debēt gͦ prelatidoctores cū ſuꝑna ſcientia ad eterne lucis habitaculū ſe dirigere ⁊ cū incedunt attēdētes neceſſitatibusdebent ꝑ compaſſionem ad eos. ſed colla poſteriusnō flectere. nec ab itinere ceſſare. ſꝫ bethſamis tēde-