¶ Titulus

miſerabilis. pauꝑ. cecꝰ. ⁊ nudꝰ. Hō (inqͥt Iob. xiij.natꝰ de muliere breui viuēs tꝑe replet̉ multis miſrijs qͥ quaſi flos egredit̉ ⁊ ꝯterit̉ ⁊ fugit velut vmbra⁊ nunꝙͣ ī eodē ſtatu ꝑmanet. hō inqͥt dolēs ꝙ ſit homo ab humo deriuatꝰ. ⁊ in ip̄am reuerſurus. erubeſcens ꝙ ſit nudꝰ. qꝛ natꝰ. Et nudꝰ egreſſus ſū de vtēro matris mee (Iob. .j.) plorās ⁊ quaſi murmurans.qꝛ natus ſit ad labore non ad honorē. Hō em̄ naſcitad laborē. ⁊ auis ad volatū Iob. xiiij. Natꝰ de muliere. ⁊ ob hoc cū reatu. psͣ. l. In peccatꝭ peꝑit me mr̄mea. ẜm aliā lr̄am. replet̉ multis miſerijs. ⁊ ideo cuꝫfletu Ecc̄es. ij. Cuncti dies eius laboribꝰ ⁊ erumnispleni ſunt. nec ꝑ noctē quidē quieſcit. vere ml̓tis miſerijs. qꝛ corꝑis ⁊ aīe ſimul. Quid .n. calamitate vacat naſcēti ī peccato. ⁊ fragili corꝑe ⁊ mente ſteriliNullū animal natū fragiliꝰ corꝑe. Aīa v̓o ſcīa ⁊ v̓tutibꝰ vacua. Naſcit̉ em̄ aīa noſtra vt tabula raſa inqua nihil eſt pictū ẜm ph̓m. Breui viuēs tꝑe. ⁊ icū mētu .ſ. mortis ſꝑ Iacō. iiij. Que em̄ ē vita vevapor ad modicū parēs. ⁊ deinceps exterminabiturEt iſtud breue tp̄s ſemꝑ incertu. qꝛ neſcitis diē neqꝫ horā qua dn̄s vēturus ſit Math. xxiiij. Qui quaſi flos egredit̉ ⁊ conterit̉. Habet em̄ aliquid apparētie ⁊ vigoris in iuuētute ſua. ſꝫ cito ꝑ ſenectutē ſuamdecidit ⁊ marceſcit. Iſa. iiij. Oīs caro fenū. ⁊ oīs gloria eiꝰ quaſi flos feni. exiccatū eſt fenū ⁊ cecidit floseius. Nūqͣ in eodē ſtatu ꝑmanet. ſꝫ mutat̉ de etate īetatē. de ſanitate in infirmitatē. de ſciente in obliuioſum. de diuite in pauꝑem. de bono in malū. psͣ. Pericula inferni inuenerūt me. Quia igit̉ hō non cōſiderat hanc ſuam viliſſimā ꝯditionē. ideo nō reſurgitin iudicio vero vt reputet ex ſe nihil habere niſi miſeriā ⁊ caſum. ſꝫ de ſe p̄ſumit ⁊ ſuꝑbit. Sed (vt dicitGreg. in moral̓.) conſideret homo elatus quid mereatur in terra. Si angelus in celo ꝓſternit̉ ſi illi parcere noluit queꝫ in celis ī tāta gl̓ia ſublimauit .ſ. Lucifero cum ſuꝑbiuit. de peni. di. ij. c. vlti. ¶ Secūdonon conſiderat peccator defectū ſue offenſiōis quātus ſit quātum. cūqꝫ nociuꝰ. cū auferat ſibi ſummuꝫbonū inducat ad eternū ſupplicium. auferat ſibi oēmeritum. Et ideo qꝛ homo non cōſiderat nō reſurgit in iudicio vero cum inſtigatur ad malū ſꝫ quaſinihil mali ſibi inde eueniat ſꝫ magnum bonū illudiudicat ſeu determinat faciēdum. Sed (vt dic̄ dominus Ezech̓. xviij.) ſi auerterit ſe iuſtus a iuſticia ſuaoēs iuſticie eius non recordabunt̉ .ſ. ad premiū. ipſein iniqͥtate ſua moriet̉ .ſ. morte eterna. ſuꝑ quibꝰ verbis dicit Grego. Hoc nobis maxime conſideranduꝫeſt. quia cū mala committimus ſine cauſa .i. vtilitate. bona tranſacta ad mentē reuocamus. qꝛ in ꝑpetratione maloruꝫ nulla dꝫ eſſe fiducia p̄teritoꝝ bonoꝝ. de peni. diſt. iiij. Hoc nobis. Quod ē cōtra ml̓tos qui credunt ꝑ opera bona facta ſalutē conſequietiā ſi malū faciant. Saul quodam tꝑe optimꝰ fuit⁊ multa bona fecit ꝓpter deum ⁊ ſalutē populi. tam̄quia auertit ſe a iuſticia inobediens diuino manda.to reprobatus ⁊ damnatus eſt. vt patꝫ in. j. Reg. xv.Item quia non ſufficienter conſiderat peccator circumſtantias aggrauantes offenſiones ſuas. i deo nōreſurgit ad vitā gratie in iudicio pnīali. qꝛ nō dignepenit et. Unde dicit Augꝰ. in li. de pnīa. Conſideretpeccator qualitatem criminis. in loco. in temꝑe. inꝑſeuerātia. ī varietate perſone. ⁊ qͣli hoc fecerit tentatione. ⁊ in ip̄ius vicij multiplici executione. Conſideret qͣntum ꝑſeuerauit ⁊ defleat ⁊c̄. de peni. diſtī.v. c. ij. De hmōi aūt circumſtātijs que ſint de neceſſitate confitēde habes in. iij. ꝑte. ¶ Tercio non conſiderat malus defectum ſue male ꝓfectionis. Nonem̄ ſolū exigit deꝰ a nob̓ vt euitemꝰ maluꝫ ſꝫ vt faciamus bonū ⁊ ꝓficiamꝰ ī bono ẜm illud apl̓i ad Phil̓.

Que retro ſunt obliuiſcēs .ſ. mala ad ea non reuertens. in anteriora me extēdens .ſ. ꝓficiēdo magis acmagis ad brauiū ſequor ſuꝑne vocatōis. Nam ī viadei nō ꝓficere ē deficere. Quia igit̉ peccator ⁊ negligens non conſiderat defectū ſui ꝓfectus. iō nō reſurgit in iudicio debito in agēdo .ſ. meliora. ſꝫ conſuetaſua mixta bonitate vel antiqua tepiditate. in conſiderando igit̉ qualis ſis ⁊ qualis fueris inquit Ber.in li. ij. de conſideratōne. comꝑanda ſunt poſterioraprioribꝰ. ꝓfeceris ne in v̓tut e. ſapīa. ⁊ intellectu. ī ſuauitate moꝝ an ab his forte qd̓ abſit defeceris. Patientior ſis an impatientior ſolito. iracundior leuiorue. inſolentior aut humilior. affabilior aut auſterior. exeqͥbilior an difficilior. puſillanimior an magnanimior. ſeriuſmagis aut pluſculum diſſolutustimoratior aut forte fidētior ꝙͣ oꝫ. late ptꝫ hic cāpꝰ īhoc genere cōſiderandi. Oportet. innoteſcat tibi zelus tuꝰ. clemētia tua diſcretioqꝫ moderatrix earumv̓tutū. qual̓ vicꝫ in donādis iniurijs ſis. qual̓ in vlciſcendis ꝙͣ in vtroqꝫ ꝓuidꝰ. mōi. loci. tꝑis obſeruatorHec ille. Ad tollendū aūt hmōi defectū .ſ. ꝓfectꝰntum valet ꝯſideratio mortis. Un̄ Iob. xvij. d̓r. Sritus meꝰ attenuabit̉ .ſ. magis ac magis ꝓficiendo etdimittēdo groſficiē ſenſualitatis ⁊ ꝯſciētie. ⁊ hoc iōqꝛ dies mei breuiabunt̉ .ſ. hoc ꝯſiderādo. ⁊ ſoluꝫ mihi ſuꝑeſt ſepulchrū. tp̄s non hn̄s ampliꝰ ad ꝓficiēdūSuꝑ quibꝰ v̓bis Iob. dicit Greg. xiij. moral̓. Quiꝯſiderat qual̓ erit ī mortē ſꝑ ſit timidꝰ ī oꝑatōne. nihil qd̓ trāſeat appetit. cūctis pn̄tꝭ vite deſiderijs cōtradicit. ⁊ pene ſe mortuū ꝯſiderat. qꝛ ſe morituruꝫminime ignorat.Secūda incōſidera. §. ij.tio ē diuine oꝑationis. de qua Iſa. v. Oꝑa manuueius .ſ. dei nō ꝯſideratis. ꝓpterea captiuus ductꝰ eſtpopulꝰ meꝰ .ſ. a dyabolo ꝑ pctm̄. Et ē triplex d̓i oꝑatio. q̄ qꝛ nō cōſiderat̉ a pctōribꝰ. iō nō reſurgūt in iudicio recto. ſꝫ male iudicāt.Prima oꝑatio qua cuncta regit.Scd̓a oꝑatio qua aliquos deſerit.Tercia oꝑatio dei qua vniuerſa cognoſcit.De prima dicit xp̄s Io. v. Pr̄ meꝰ oꝑat̉ vſqꝫ modo ⁊ego operor .ſ. ſil̓ cum eo. ⁊ loquit̉ de oꝑe regimīs ⁊ gubernatōis md̓i quā ſꝑ ꝯtinue oꝑat̉ deꝰ dās vnicuiqꝫ creature qd̓ ſibi cōgruit et nulli deficit. Un̄ dicit̉Math. vj. Cōſiderate lilia agri qūo creſcūt que nōlaborāt neqꝫ nent. ⁊ deus veſtit illa talibꝰ coloribꝰ.ꝯgruunt eis. Et aliꝰ euāgeliſta ait Luc̄. xij. Cōſiderate coruos. nō ſerūt neqꝫ ꝯgregāt ī horrea. ⁊ dn̄s paſcit eos. Dicūt .n. naturales ꝙ corui naſcunt̉ cū plumis albis. ꝓpter qd̓ eoꝝ parētes eſtimātes illos pꝰlos nō ſuos ꝓpt̓ diſſil̓itudinē coloris deſerūt eos. ⁊nutriūt vt alie aues ⁊ aīalia pullos ſeu filios ſuos. ſꝫdeꝰ nō deſerit eos. Ip̄e .n. vt dic̄ psͣ. dat iumētis eſcāip̄oꝝ ⁊ pull̓ coruoꝝ inuocātibꝰ eū. mō ſuo voceꝫ formātibꝰ ad inſinuādū appetitū cibi. Pctōres āt qꝛ n̄ꝯſiderāt hanc dei ꝓuidētiā ⁊ gubernatōneꝫ. n̄ reſurgūt ī iudicio recto. ſꝫ aſtute ⁊ ꝑ fallatias ⁊ ꝑ nimiā ſolicitudinē ꝓcurāt ſibi tꝑalia qͣſi ꝑſ eꝑ īduſtriā ſuā ſibi poſſint ꝓuide̓. nō ex di gubernatōe ⁊ ꝓuidētia. pauit dn̄s ppl̓m ſuū ī deẜto qͣſi innumerabilē. qͣdrīgēta milia ſolū apti ad p̄liū fuer̄t numerati ī deẜto vltra ſenes ⁊ guulos ⁊ ml̓ieres. pane celi ſuauiſſimo .i.māna. ⁊ .xl. ānis vt ptꝫ Exo. xvj. Pauit ⁊ Helyā tēꝑefamis ī torrente Carith morantē ꝑ coruū deferētēpanē ⁊ carnes. iij. Reg. xvij. Reſpicite filij natōneshoīm ⁊ ſcitote qꝛ nullꝰ ſperauit in dn̄o ⁊ derelictus ēEcc̄i. ij. ¶ De ſecūdo oꝑe dicit̉ Eccl̓iaſtes. vij. Conſidera opera dei ⁊ vide. qꝛ nemo poteſt corrigē quemille deſpexerit. Deſpicit autem quem deſerit gratia