¶ Capitulum

huius ſeculi in naturalibꝰ vt Areſtoteles Pictagoras. Nōne deus ſtultā fecit ſapientiam huiꝰ mundiait apl̓us. j. ad Cor. j. Stultā eſſe oſtendit ⁊ nullā. ſcꝫdum oꝑatus eſt que illi dixerūt impoſſibilia querentes gloriā hoīm de ſua ſapientia. ⁊ nō deū glorificantes. Uere iſta gloria eſt vana reſpectu tꝑis ⁊ loci vbiquerit̉. Querit̉ em̄ in terra que reſpectu celi eſtimatab aſtrologis vt punctus. Sed ⁊ de ipſa terra due tm̄partes ex quinqꝫ habitant̉. et in his duabꝰ ꝑtibꝰ nullvnꝙͣ fuit qui vbiqꝫ fuerit noīatus. Et ſi hoc ꝯtingeret nō ab omnibꝰ hominibꝰ laudaret̉: ſed ſi aliqui laudarent. alij vituꝑarent. Sic em̄ quilibet ſanctꝰ ⁊ doctus tranſiuit ꝑ gloriā ⁊ ignobilitatem. ꝑ infamiā etbonā famā. vt ait apl̓us. ij. ad Corin. vj. Sed ſi hͦ aliquis obtineret. parū durat: qd̓ in xp̄o oſtenſum exat.Nam cū dominica in ramis omnes laudaſſent emantes. Gloria ⁊ honor ſit tibi xp̄e redēptor ⁊cͣ.de ad quinqꝫ dies clamauerūt omnes. crucifige eumin multis ꝯtumelijs ⁊ obprobrijs affligentes euꝫ. Hietiam a quibꝰ querit̉ ⁊ habet̉ talis gloria puluis ſuntid eſt homīes. qd̓ aūt in pulueribꝰ ſignat̉ cito deleturQuātuꝫ aūt detrimenti ſequat̉ ex tamuana re in ſe.§. dicet̉ pro tercia parte.Quātum ad terciū.§. iij.de pena ſeu punitōne huiꝰ vicij oſtendit̉ dum ſubdiur in pͣs. Frater nō redimit ⁊cͣ. Locutio obſcura eſt.Sic aūt intelligit̉. Frater .i. xp̄c qui ꝓpter aſſumptaꝫnoſtraꝫ humanitate dicit̉ frater noſter. iuxta illud ꝙait pſalmiſta in ꝑſona eius ad patrem pͣs. xxj. Narrabo nomen tuū fratribꝰ meis. Hic frater .ſ. xp̄c non redimet tales qui gloriant̉ vane in diuitijs ſuis i. nonfaciet participes ſue redemptōnis. Ꝙͣuis em̄ ꝑ ſuampaſſionē omnes redemerit qͣꝫtuꝫ ad efficatiā. non tn̄omnes quo ad efficientiā. Non em̄ ꝑcipiunt effectūhuiꝰ redemptōnis qui eius veſtigia nō ſequūtur: ſedqui mūdi gloriā nō queſiuit ſed fugit. ꝯfuſiones mūdi ſuſtinuit. Si aūt ip̄e xp̄c nō facit ꝑ gratiā ſuaꝫ hominē ꝑticipē ſue redemptōnis. homo quicūqꝫ ſit redimet de ſeruitute dyaboli tales? vt legat̉ interrogatiue. quaſi diceret certe nullus. Sic exponit Gratianus. xiij. q. ij. In pn̄ti. §. Ueruꝫ hoc. Non igit̉ dabitdeo placatōeꝫ ſuā nec ꝑ ſe nec ꝑ aliū poterit deū recōciliare: ſed dānabit̉ ꝓpter inanē gloriā ⁊ ſuꝑbiaꝫ. Etſic inanis gloria eſt mortale peccatū exquo conducitad dānationē eternā. qd̓ verū eſt nō tamen ſemꝑ ſedin tribꝰ caſibꝰ vt ponit. b. Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. cxxxij. ar.iij. In his caſibꝰ ꝯtrariat̉ inanis gloria dilectōni deiomne aūt qd̓ ꝯtrariat̉ dilectōni dei ē mortale. ¶ Primo quidē qn̄ quis gloriat̉ de aliquo falſo qd̓ eſt contra diuinaꝫ reuerentiā. vt ille de quo dicit̉ Ezechiel̓.xxviij. Eleuatū eſt cor tuū dixiſti deus ego ſum. Ideeſt cū gloriat̉ de aliquo mortali ꝯmiſſo. qd̓ cum facitcorā alijs ſe de illo laudando ad iactantiā ꝑtinet. ſi īmente gloriando habendo deliberatā cōplacentiamcordis cū eſtimat ſe laudari de tali peccato. erit inanis gloria. Si grauiſſime puniti ſunt a deo qui vanāgloriā quiſierūt de rebꝰ mūdi. Ꝙterribiliter puniendi ſunt qui de peccatis que ſunt in dei iniuriā gloriātur. De dauid rege ⁊ ꝓpheta legimus. ij. Regū. vlt. ꝙquia numerare fecit populū ſuum ſibi ſubditū vt ſicgloriaret̉ in multitudine ſubditoꝝ. ita deo diſplicuitꝙ per ꝓphetā Gad ſibi optio data fuit vt vnū ex tribus eligeret in punitōneꝫ illius inanis glorie. Aut ꝑſeptē annos famē in terra. aut ꝑ tres menſes guerrā.aut ꝑ triduū peſtem. Elegit qd̓ magis ꝯmune fuit ſibi potens accidere ſicut alijs .ſ. peſtem. ⁊ ſic in triduūde peſte mortui ſunt circa ſeptuaginta milia hominūHerodes Agrippa qui decapitauit Iacobū. vt ſcribitur Act. xij. Sed plenius in hiſtoria eccleſiaſtica:

cum eſſet iratus Tyris ⁊ Sidonijs venientes ad euꝫvt recōciliarent̉ ſedentē pro tribunali veſtibꝰ aureisindutū ⁊ ad radiū ſolis vt magis luceret: cum a populo darent̉ ei laudes vt dei non hominuꝫ. quibꝰ illeacquieſcebat ⁊ gloriabat̉. mox ꝑcuſſus eſt ab angeli⁊ vermibꝰ ſcaturiuit corpus eius ¶ Secundo inanisgloria eſt mortale quādo quis refert intentionē ſuaꝫad gloriā vt ad vltimū finem ad quē etiam ordinatvirtutū opera vt elemoſinas faciendo. orationes. ieiunia. ⁊ huiuſmodi. Pro quo fine conſequēdo paratus eſt facere aliquid mortale vt ſequat̉ gloriā temporalem vel ne amittat famā quā habent hominesde eo. Unde Augu. in. v. de ciui. dei. ait. Hoc viciuꝫ .ſ.amor humane laudis qd̓ pertinet ad inanē gloriamtam eſt inimicū pie fidei ſi maior ſit in corde cupiditas glorie ꝙͣ dei timor ⁊ amor. vt diceret xp̄c. Quomōpoteſtis vos credere gloriā abinuicē expectātes quea ſolo deo eſt nō querentes. Ioh̓is. v. Timebant em̄quidā ex illis ne repurarent̉ ignorantes. vel ne extraſynagogam ponerent̉ ⁊ ꝑderent famā hominū ſi creit in xp̄m. Exemplū cū aliquid tractat̉ in cono ciuitatis qd̓ eſt contra iuſticiā cui quis aſſentit⁊ ꝑſuadet vt ſic laudet̉ a ciuibꝰ ꝙ ſit amator ꝯmunitatis vel amicus tenentiū ſtatū ſeu gubernantiū ciuitatem. vel ne ſe opponendo ꝑdat famā ⁊ opinionēquā habebant de eo ꝑſone ꝙ ſit rectus homo ⁊ huiuſmodi. Sicut Pilatus cū vellet xp̄m dimittere qꝛ innocentē inuenerat cum audiuit a iudeis. Si hunc dimittis nō es amicus ceſaris. timens ne amitteret gloriam ſeu famā quā querebat ⁊ amabat. vt .ſ. oīa faceret que ꝑtinerēt ad ꝯſeruatōeꝫ ſtatus imꝑatoris ip̄miniuſte morti adiudicauit. Similit̓ cū mulier impetita de turpitudine timens ne clamādo vel aliter renuendo infamaret̉. ⁊ gloriaꝫ ſeu opinionē perdat apudalios ſue honeſtatis. peccato aſſentit. ſicut fecit Lucretia nobiliſſima romana que cū eſſet in maxima fae caſtitatis Tarquinus filius Tarquini regisnoꝝ cum maritus eius Collatinus domui abeſſet requiſiuit eam de turpitudine. ⁊ cū aſſentire nollet minatus eſt eam occidere. ⁊ ſeruū iuxta eam vt poſtea apud maritū ⁊ ꝯſāguineos accuſaret illos reꝑiſſe in adulterio. ⁊ ꝓpterea occidiſſe ꝓpter qd̓ tātū amauit gloriā ſue fame conſeruatōeꝫ ſue caſtitatis ꝙ aſſenſit cōmittere adulteriū. ne poneret famaꝫ immaculationis ⁊ infamatōnis in gloria ſua: in quo factovtiqꝫ mortaliter peccauit. vt oſtendit Auguſ. in. j. deciui. dei. Idem iudicium eſt de quocūqꝫ alio qd̓ quisagit vel omittit ꝯtra ſalutē anime vt ꝯſequat̉ laudeꝫhumanā. vel ne amittat famā ¶ Tercio cū quis illd̓de quo gloriat̉ p̄fert deo: qd̓ prohibet̉ dum dicit̉ Hiere. ix. Non gloriet̉ ſapiens in ſapientia ſua: nec fortisin fortitudine ſua. nec diues in diuitijs ſuis .ſ. ita ꝙ ila plus diligat qͣꝫ me qꝛ hoc eſſet mortale. vel etiā cūprefert teſtimoniū hominū teſtimonio dei. ſicut illi d̓quibꝰ dicit̉ Ioh̓is. xij. Dilexerūt gloriā hominū magiſꝙͣ dei. Certe maxima p̄ſumptio eſt ⁊ digna terribili pena vt miſerrimꝰ ſeruus velit rapere vxorē dn̄i ſui⁊ talis dn̄i qualis eſt deus. Gloria eſt ſponſa dei quaꝫpro ſe vult ⁊ nemini coīcare vt quis .ſ. ſibi attribuattanꝙͣ ſit ſeu reputet̉ cauſa bonoꝝ ſuorū. Ego dominꝰait ꝑ Iſa. xlviij. gloriam meā alteri nō dabo. Unde ⁊angeli decantauerunt. Gloria in altiſſimis deo .ſ. ſitLuce. ij. Hanc vult vſurpare qui gloriā ꝓpriam querit: qd̓ debet quilibet ſumme cauere. In huius figuram legit̉ Gen̄. xxxix. ꝙ Ioſeph cum eſſet pulcerrimꝰiuuenis ⁊ valde induſtrius. ⁊ prudenter ⁊ fidelit̓ ageret negocia domini ſui. vxor ip̄ius dn̄i ſui videns eumita elongantem: philocapta ex eo ſolicitabat eum adſtuprum. ille autē recuſabat dicens. Omnia que ſuntin domo dominus mihi cōmiſit ⁊ de eis dedit poteſta-