cougei'uvt (ge. Romuui), multo8gus äs exercitu impsi'lltori8 intsrüeiovtsg eteorum 8poliu c!lpisvt68 . . . M. . ip8um etiam impsr-ttorem eguo clsioereut: etiu lueiem vulnersieud . . . tzuüm xeruieio8i88imi!, äieu luue Romuui8 et bo8ti-bu8 eorum luit, cum liiue et iuäe tot milliu dominum eue8U saeebLvt. Rluviu8etism ipgs T)'b6ri8 oecisorum cruors rudens et intertus viäedntur. llrrm ucloccssum cliS8 verludst, eum Teotonici bello re8oIuti u pugnn. 8S gubclueerecoeperunt"), mit Dazwischenschiebuug des Todes des Otto eoms8 Ueäiolrmsimmund des dringenden Aufrufs Heinrich'» V. zum Kampfe. Ais den Abschluß desKampfes bringt Petrus: Romani ut Oxmbrov beilo ees8i8se viclerunt, aclxpgliu et prseclug eonver8i, 8poIÜ8gus psremptorum onu8ti, in Ilrbem reckirscoeperuut. Roe ubi eaesar nävertit, imperat sui8, ut Romano8 gui 8polüsonusti in Ilrbem reäibgot, unanimiter invnüerent. (juncl eum Letum tuisbet,piur68 oppre8sione et 8utkoeLtione gusm glütlio mortui 8unt. In tnntn igiturperturbatious vsrikl lortuna vnriiguo erunt eventu8. -4t leutonici eum aäcn8trum Ors8eentii pervenixgent, Romani piÜ8 äs eaetro emi88i8 illo8 in tugameonvsrtunt. tzuibim omnilum relni8 Hsmanni permoti, cum multitnclinsRomanorum ca8tra 8ua compleri et 8uum exereitum premi vicii88ent, inca8tri8 8ö rseepsrunt Daran schließt sich der Wortlaut der noete aäveniente^°)durch den Bischof Johannes von Tusculum an alles römische Volk gehaltenenRede, so daß die Römer sich nun verbanden: Ime ortations animati omns8 in-vimul contra impsratorsin sacramento se eon8trinxerunt st omns8, gui S 08aäfuvarent, in loco tratrum bubsucloe 8tatusrunt Wieder folgt ein Stückder Relatio, das vom Marsch Heinrich'? V. bis zum Rueamm pov8 und vonder Haft des Papstes und der Bischöfe Johannes und Leo handelt. Selb-ständig berichtet Petrus fernerhin von der 61 Tage dauernden Hast des Papstes:Ratinorum nullub eum povtillce audeliat eollogui. Ou8to<Iisbatur autem g,magnatiku8 impsratorm, ab ip8i8 stism st ob8Sguebatur, all ultimum verotam cau8a 8U8peetionl8, guam et eoneoräiae Zratia re(luetu8 eet in ea8tra,weiter von den durch Johannes von Tusculum per spistolav vollzogenen Auf-rufen, und am Ende ist eine Unternehmung des Fürsten Robert von Capuaberührt: Tune prineep8 in Ratsnariam eum 8ui8 aclvenien8 elsgit militeatbrwe trecsnto8 et mimt in aclfutorium Romani8; gui vsnienke8 Rerentinumiovenerunt Rtolemsuvi et omns8 procere8 illarum partium kavsnts8 imperstoiü.Imperator autem eum omni 8uo exercitu fam trau8meavsrat Tzberim; guuäe rs cum non po88Svt Ilrbem intrare, Ospuam repselarunt. In e. 40 endlichist zuerst vom Tode der beiden normannischen Fürsten, des Herzogs Rogersund seines Bruders Boemnnd — am 21. Februar und am 7. März —, dieRede: Horum itague mor8 blormanuis magnum timorem, impsratori autemet exsreitui eiu8 ae omnibu8 Rongobarilm auclaciam maximam tribuit: rsenim vera vsbemsnter eonturbati tueraut eis aelventu imperatoil8, ns vicksliestpellsrentur cke Rrineipatibu8, ^pulia 8su Lalabria, et muuiti8sima loea elige-bant omn68, et aeckitlcabant ilu munitiovea contra aclventum imperatori8.krincepa autem bsbito cum 8ui8 con8ilio, all imperatorem legato8 elirsxit,pacem ab so et aecuritatem expstene. Zuletzt folgt der Schluß der Relatio,
24) In bezeichnender Weise spricht der Italiener verächtlich von den Deutschen, unterBerufung auf Eutropius — doch vergl. hiezn Wattenbach's n. 54 —, daß ihre virtns raschdahin schwinde, wie ihr Schnee: ssqnsns nrinor 63 t onain ksininnrnnr.
25) Hiernach ist im Abdruck übersehen, daß auch der Satz: tnntnugns terror . . .in urinis ssssnt der liolatio entnommen ist.
26) Darunter kann nur die Nacht vom 13. zum 14. Februar verstanden werden lun-mittelbar vorher hätten — 781, Z. 4 u. 5 — in der Ausgabe die Worte tnntnogno — sssenteben mit kleiner Schrift, weil der Rslutio entnommen, gedruckt werden sollen).
21) Hieran fugt Petrus äußerst ungeschickt nach der Ilebcrleitung: llo«: nvi irnpsrn-tori nnntintnin SSt wieder einen Satz der liolutio über die Flucht der Königlichen ausder Leo-Stadt in.der Nacht vom 15. zum 16. Februar — mit Einfügung der Worte: snncksinn^ostolienirr «xincko uvstrnhens —, und weiter sagt er: 1?o8t: cknos nntvnr ckiss rnilitss
Tage schon vorher in dem in m 25 erwähnten Satze mit xsr ioturn 86gU6N8 vickunrn heran-gezogen hatte.
28) Petrus kommt in 6. 43 (88. VII, 784> nochmals darauf zurück, mit der Bei-