METAMORPIIOSEON LIR XV. 367

credulitato patris sceleralae et fraude novercaeoccubuisse neci. Mirabero, vixquo probabo:sed tarnen ille ego sum. Mo Pasiphaei'a quondam,tentatum frustra, patriuni temerare cubile,quod voluit, finxit voluisse: et crimine verso,indiciine metu magis, oflensane ropulsae,arguit: immerilumque pater proieeit ab urbe,hostilique caput prece detestatur euntis.

Pittheam profugo curru Troezena petebam;iamque Corintbiaci carpebam littora ponti,quum niare surrexit, cumulusque immanis aqua-

rum

in monlis speciem curvari et crescere visus,et dare mugitus, summoque cacumine findi.Corniger hinc taurus ruptis expellitur undis,pectoribusque tenus molles ereclus in auras,naribus et patulo partem maris evomit ore.Cordapavent comitum: mihi mens interritamansit,exsiliis contenta suis, quum colla ferooesad freta convertunt, arrectisque auribus horrentquadrupedes, monstrique metu turbantur, et altispraecipitant currum scopulis. Ego ducere vanafrena manu, spumis albentibus oblita, luctor:et retro lentas tendo resupinus habenas.

Nec vires tarnen bas rabies superasset equorutn,ni rola, perpetuum quae circumvertitur axem,stipitis occursu fraeta ac disiecta fuisset.

Excutior curru: lorisque tenentibus artusviscera viva trabi, nervös in Stirpe teneri,mcmbra rapi partim, partim reprensa relinqui,ossa gravem dare fraeta sonum, fessamque videresexhalari animam, nullasque in corpore partes,noscere quas posses: unumque erat omnia vulnus.

500

505

510

515

520

525