102

P. OVIDII NASONIS

quae freta, quas terras sub se vidisset ab alto:et quae iaotatis tetigisset sidera pennis.

Ante expeotatum tacuit tarnen. Excipit unus790 ex numero proeerum, quaerens, cur una sororum jgesserit alternis immixtos crinibus angues.

Hospes ait, Quoniam scitaris digna relatu,accipe quaesiti caussam. Clarissima forma,multorumque fuit spes invidiosa procorum795 illa: nec in tota conspectior ulla capillispars fuit. Inveni, qui se vidisse referrent.

Hane pelagi rector templo vitiasse Minervaedicitur. Aversa est, et castos aegide vultusnata Iovis texit: neve hoc impune fuisset,

S00 Gorgoneum crinem turpes mutavit in hydros.

Nunc quoque, ut attonitos formidine terreat hostes,pectore in adverso, quosfecit, sustinet angues.

Dumquo ea Cephenum medio Danae'ius herosagmine commemorat; fremitu regalia turbaeatria complentur: nec coniugialia festaqui canat, est clamor; sed qui fera nuntiet arina.

5 Inque repentinos convivia versa tumultusassimulare freto possis, quod saeva quietümventorum rabies motis exasperat undis.

Primus in his Pliineus, belli temerarius auctor,fraxineam quatiens aeratae cuspidis hastam:

10 En, ait, en adsum praereptae coniugis ultor:nec mihi te pennae, nec falsum versus in aurumIupiter eripiet. Conanti mittere Cepheus,Quidfacis? exclamat: quaete, germane, furentemmens agit in facinus? Merilisne baec gratia tantis

LIBER QU INTUS.