METAMORPHOSEON LIB. XXV. 329

innuba permaneo. Sed iam felicior aetasterga dedit: tremuloque gradu venit aegra senectus,quaepatiendadiuest. Nam iam mihi saecula septemacta vides: superest, numeros ut pulveris aequem, 145tercentum messes, tercentum musta videre.

Tempus erit, quum de tanto me corpore parvamlonga dies faciet, consumtaque membra senectaad minimum redigentur onus. Nec amata videbor,nec placuisse deo. Phoebus quoque forsitan ipse 150vel non agnoscet, vel dilexisso negabit.

Usque adeo mutata ierar: nullique videnda,voce tarnen noscar: vocem mihi fata relinquent.

Talia convexum per iter memorante Sibylla,sedibus Euboicam Stygiis emergit in urbem 1 55

Troi'us Aeneas: sacrisque e more litatis,littora adit, nondum nutricis habentia nomen.

Hic quoque substiterat post taedia longa laborumNeritius Macareus, comes expcrientis Ulixei:desertum quondam mediis qui rupibus Aetnae ICOnoscit Achaemeniden; improvisoque repertumvivere miratus, Quis te casusve deusveservat, Achaemenide? Cur,inquit, barbaraGraiumprora yehit? Petitur vestra quae terra carina?

Talia quaerenti iam non liirsutus amictu, 165

iam suus, etspinis conserto tegmine nullis,fatur Achaemenides: Iterum Polypbemon et illosadspiciam fluidos bumano sanguine rictus,hac mihi si potior domus est Ithaceque carina,si minus Aenean veneror genitore; nec unquam 170esse satis potero, praestem licet omnia, gratus.

Quod loquor, et spiro, coelumque et lumina Solisadspicio, (possumne ingratus et immemor esse?)illes dedit; quod uon anitna haec Cyclopis in ora