<7

METAMORPIIOSEON LIB. XHI. 311

Troades exclamant: obmutuit lila dolore;et pariter vocem lacrimasque introrsus obortasdevorat ipse dolor, duroque simillima saxo•torpet, et adversa figit modo lumina terra:interdum torvos extollit ad aethera vultus:nunc positi spectat vultum, nunovulnera, nati,vulnera praecipue: seque armat et instruit ira.

Qua simul exarsit, tanquam regina maneret,ulcisci statuit; poenaeque in imagine tota est.Utque furil catulo lactento orbata leaena,signaque nacta pedum scquitur, quem non videt,

liostem:

sic Ilecube, postquam cum luctu miscuit iram,non oblita animorum,' annorum oblita suorum,vadit ad artificem dirae, Polymestora, caedis:colloquiumque petit: nam se monstrare relictumveile Iatens illi, quod nato redderet, aurum.Credidit Odrysius: praedaeque assuetus amorein secreta venit. Tum blando callidus ore,

Tolle moras, Hecubo, dixit: da munera nato.Omne fore illius quod das, quod et ante dedisti,per superos iuro. Spectat truculedta loquentem,falsaque iurantem, tumidaque exaestuat ira:atcjue ita correptum captivarum agmine matruminvolat, et digitos in perfida lumina condit,expilatque genis oculos, (facit ira valentem,)immergitque manus, foedataque sanguine sontinon lumen, (neque enim superest,) loca luminis

haurit.

Clade sui Thracum gens irritata tyranniTroada telorum lapidumque incessere iactucoepit. At liaec missum raucocum murmuresaxummorsibus insequitur; rictuque in verba parato

540

545

550

555

560

565