304

P. OVIDII NASONIS

315 (consensislis enim,) nec me suasisse negabo;ut se subtralieret bellique viaeque labori,lentaretque feros requie lenire dolores.

Paruit; et vivit. Non haec sententia lantum estfida, sedetfelix; quum sit satis, esse fidelem.

320 Quem quoniam vates delenda ad Pergama poscunt;ne mandate mihi: melius Telamonius ibit,eloquioque virum morbis iraque furentemmolliet, aut aliqua perducet callidus arte.

Ante retro Simois fluet, et sine frondibus Ide325 stabit, et auxilium promittet Acliaia Troiae,quam, cessante meo pro vestris pectore rebus,Aiacis stolidi Danais sollertia prosit.

Sis licet infestus sociis, regique, mihique,dure Pliiloctete; licet exsecrere meumque330 devoveas sine fine caput, cupiasque dolentime tibi forte dari, nostrumque haurire cruorem;[utque tui mihi, sic fiat tibi copia nostri:]te tarnen aggrediar, mecumque reducere nitar:tamque tuis poliar, faveat Fortuna, sagittis,

335 quam sum Dardanio, quem cepi, vatepotitus:quam responsa deüm Troianaque fata retexi:quam rapui Phrygiae signum pcnetrale Minervaehoslibus e mediis. Et se mihi comparet Aiax?Nempo capi Troiam prohibebant fata sine illo.

340 Fortis ubi est Aiax? ubi sunt ingentia magniverba yiri? Cur liic metuis? cur audet Ulixesire per excubias, et se committere nocti?perque feros enses, non lantum moenia Troum,verum etiam summas arces intrare, suaque345 eripere aede deam, raptamque afferre per hostes?Quae nisi fecissem, frustra Telamone creatusgestasset laeva taurorum tergora septem.