. JV

METAMORPHOSEON LIB. XII. 291

maxime vir quondam, sed nunc avis unica, Cacneu.Credita res auctore suo est. Dolor addidit iram :oppressumque aegre tulimus tot abhostibus unum:nec prius abstitimus ferro exercere dolorem,quam data pars leto, parlem fuga noxque removit. 535Haec inter Lapithas et semihomines Centaurosproelia, Tlepolemus, Pylio referente, dolorempraeteriti Alcidae tacito non pertulit ore:atque ait, Ilerculeae mirum est oblivia laudisacta tibi, senior; certe mihi saepe referre 540

Nubigenas domitos a se pater ipse solebat.

Tristisad haecPylius: Quidmememinissemalorumcogis, et obductos annis restringere luctus?inque tuum genitorem odium oflensasque fateri?

Ille quidem maiora fide quoque gessit, et orbem 545implovit meritis; quod mallem posse negare.

Sed nequeDei'phobum,necPolydamanta, nec ipsumHectora laudamus. Quis enim laudaverit hostem?

Ille tuus genitor Messania moenia quondamstravit, et immeritas urbes Elinque Pylonque 550diruit, inque meos ferrum flammasque penatesimpulit. Utque alios taceam, quos ille peremit;bis sex Nelidae fuimus, conspecta iuventus:bis sex Herculeis ceciderunt, me minus uno,viribus. Atque alios vinci potuisse ferendum est. 555Mira Periclymeni mors est: cui posse figurassumere quas vellet, rursusque reponere sumtasNeptunus dederat, Nelei sanguinis auctor.

Hic, ubi nequidquam est formas variatus in omnes,vertitur in faciem volucris, quae fulmina curvis 560ferre solet pedibuä, divum gratissima regi.

Viribus usus avis, pennis rostroque redunco,hamatisque viri laniaverat unguibus ora.

T 2