METAMOR.PHOSEON LIB. XI. 261

Inde, fragore gravi strepitans, loca proxima terret, 365belluavasta, lupus, silvisque palustribus exit,oblitus et spumis, et sparsus sanguine rictusfulmineos; rubra suffusus lumina flamma.

Qui, quamquam saevit pariter rabieque fameque,acriorestrabie. Neque enim ieiunia curat 370

caede boum diramque famem finire, sed omnevulnerat armentum, sternitque hostiliter omne.

Pars quoque de nobis funesto saucia morsu,dum defensamus, lelu est data. Sanguine littusundaque prima rubet, demugitaequepaludes. 375

Sed mora damnosa est, nec res dubitare remittit.

Dum superest aliquid, cuncti coeamus, etarma,arma capessamus, coniunctaque tela feramus.

Dixerat agrestis. Nec Pelea damna movebant:sed, memor admissi, Nereida colligit orbam 380damna suo inferias exstincto mittere Phoco.

Induere arma viros, violentaque sumere tela

rex iubet Oetaeus: cum quis simul ipse parabat

ire: sed Halcyone coniux excita tumultu

prosilit, et, nondum totos ornata capillos, 385

disiicit hos ipsos ; colloque infusa mariti,

mittat ut auxilium sine se, verbisque precatur,

et lacrimis: animasque duas ut servet in una.

Aeacides illi, Pulchros, regina, piosqueponemetus: plena estpromissi gratia vestri. 390Non placet arma mihi contra nova monstra moveri.Numen adorandum pelagi est. Erat ardua turris,arce patens summa; fessis loca grata carinis.Adscendunt illuc, stratosque in littore tauroscum gemitu adspiciunt, vastatoremque cruento 395ore ferum, longos infectum sanguine villos.

Inde manus tendens in aperti littora ponti,