METAMORPIIOSEON LIB. X. 247

Oquoties, quum iam posset transire, morataest;spectatosque diu vultus invita reliquit!

Aridus e lasso veniebat anhelitus ore:metaque erat longe. Tum denique de tribus unumfoetibus arboreis proles Neptunia misit. 605

Obstupuit virgo; nitidique cupidine pomideclinat cursus; aurumque volubile tollit.

Praeterit Ilippomenes. Resonant spectaoula plausu.lila moram celeri, cessataque tempora, cursucorrigit: atque iterum iuvenem post terga relinquit. 670Et rursus pomi iactu remorata secundi,consequitur transitque virum. Pars ultima cursusreslabat; Nunc, inquit, ades, dea muneris auctor :inque latus campi, quo tardius illa rediret,iecit ab obliquo nitidum iuyeniliter aurum. 675

An peteret, virgo visa est dubitare: coegitollere, et adieci sublato pondera malo,impediique oneris pariter gravi täte moraque.

Neve meus sermo cursu sit tardior ipso;praeterita est virgo: duxit sua praemia victor. 680Dignane, cui grates ageret, cui turis honoremferret, Adoni, fui? Nec grates immemor egit,nec mihi tura dedit. Subitam convertor in iram:contemtuque dolens, nesim spernenda futuris,exemplo caveo, meque ipsam exhortor in ambos. 685Templa deum matri, quae quondam clarus Echionfecerat ex voto, nemorosis abdita silvis,transibant: et iter longum requiescere suasit.

Illic concubitus intempestiva cupidooccupatllippomenen, a numine concita nostro. 690Luminis exigui fuerat prope templa recessus,speluncae similis, nativo pumice tectus;religione sacer prisca: quo multa sacerdos