P. OVIDII NASONIS

246

Non erit invidiae viotoria nostra ferendae.

Sed non culpa mea est. Utinam desistere veiles!

630 aut, quoniatn es demens, utinam velocior esses!At quam virgineus puerili vultus in ore est!

Ah miser Hippomene, nollem tibi visa fuissem!Vivere dignus eras. Quod si felicior essem,nec mihi coniugium fata importuna negarent:

635 unus eras, cum quo sociare cubilia veilem.Dixerat: utquerudis, primoque Cupidine tacta,quod facit ignorans, amat, et non sentit amorem.lam solitos poscunt cursus populusque paterque;quum me sollicita proles Neptunia voce640 invocatHippomenes: Cythereaque,comprecor,ausisadsit, ait, nostris; et, quos dedit, adiuvet ignes.Delulit aura preces ad me non invida blandas:motaque sum, fateor; nec opis mora longa dabatur.Est ager, indigenae Tamaseum nomine dicunt;

645 lelluris Cvpriae pars optima: quem mihi priscisacravere senes, templisque accedere dotemlianc iussere meis. Medio nitet arbor in arvo;fulva comas, fulvo ramis crepitantibus auro.

Ilinc tria forte mea veniens decerpta ferebam650 aurea poma manu: nullique videnda, nisi ipsi,Hippomenen adii; docuique, quis usus in illis.Signa tubae dederant, quumcarcere pronus uterqueemicat, et summam celeri pede libat arenam.Posse putes illos sicco freta rädere passu,

655 et segetis canae stantes percurrere aristas.Adiiciunt animos iuveni clamorque favorque,verbaquedicentum, Nunc, nunc incumberetempus,Hippomene: propera; nunc viribus utere totis:pelle moram: vinces. Dubium, Megare'ius heros660 gaudeat, an virgo magis his Schoenei'a dictis.