P. OVIDII NASONIS

248

lignea contulerat veterum simulacra deorum,

695 Hunc init; et vetito temerat sacraria probro.

Sacra retorserunt oculos: turritaque Mater,an Stvgia sontes, dubitavit, mergeret unda.

Poena levis visa est. Ergo modo laevia fulvaecolla iubae velant: digiti curvantur in ungues:

700 ex humeris armi fiunt: in pectora totum

pondus abit: summae cauda verruntur arenae.Iram vultus habet: pro verbis murmura reddunt:pro thalamis celebrant silvas; aliisque timendidente premunt domito Cybelei'a frena leones.

705 Hos tu, care mihi, cumque bis genus omne ferarum,quod non tcrga fugae, sed praebet pectora pugnae,effuge, ne virtus tua sit damnosa duobus.

lila quidem monuit: iunctisque per aera cygniscarpit iter: sed stat monitis contraria virtus.

710 Forte suem latebris, vestigia certa secuti,excivere canes; silvisque exire parantemfixerat obliquo iuvenis Cinyreius ictu.

Protinus excussit pando venabula rostro,sanguine tincta suo: trepidumque et tuta petentem715 trux aper insequitur: totosque sub inguine dentesabdidit, et fulva moribundum stravit arena.

Vecta levi curru medias Cytherea per aurasCypron olorinis nondum pervenerat alis :agnovit longe gemitum morientis, et albas720 flexit aves illuc. Utque aethere vidit ab alto

exanimem, inque suo iactantem sanguine corpus;desiliit, pariterque sinus, pariterque capillosrupit, et indignis percussit pectora palmis.Questaque cum fatis, At non tarnen omnia vestri725 iuris erunt, inquit: luctus monimenta manebuntsemper, Adoni, mei: repetitaque mortis imago